1 Kings 18

CHAPTER 18

Elijah Sent to Ahab

και εγένετο μεθ΄ ημέρας πολλάς και ρήμα κυρίου εγένετο προς Ηλίαν εν τω ενιαυτώ τω τρίτω λέγων πορεύου και όφθητι τω Αχαάβ και δώσω υετόν επί πρόσωπον της γης και επορεύθη Ηλίας του οφθήναι τω Αχαάβ και ην λιμός κραταιός εν Σαμαρεία και εκάλεσεν Αχαάβ τον Αβδίου τον οικονόμον και Αβδίου ην φοβούμενος τον κύριον σφόδρα

Obadiah Hides the Prophets

και εγένετο εν τω τύπτειν Ιεζάβελ τους προφήτας κυρίου και έλαβεν Αβδίου εκατόν προφήτας και κατέκρυψεν αυτούς ανά πεντήκοντα εν δύο σπηλαίοις και διέτρεφεν αυτούς εν άρτω και ύδατι και είπεν Αχαάβ προς Αβδίου δεύρο και διέλθωμεν εν την γην επί τας πηγάς των υδάτων και επί πάντας τους χειμάρρους ει πως εύρωμεν βοτάνην και περιποιησώμεθα ίππους και ημιόνους και ουκ εξολοθρευθήσονται απ΄ ημών κτήνη και διεμέρισαν εαυτοίς την οδόν του πορευθήναι εν αυτήν Αχαάβ επορεύθη εν οδώ μία και Αβδίου επορεύθη εν οδώ άλλη μόνος και ην Αβδίου εν τη οδώ μόνος και ιδού Ηλίας εις συνάντησιν αυτώ και Αβδίου έσπευσε και έπεσεν επί πρόσωπον αυτού και είπεν ει συ ει αυτός κύριέ μου Ηλία

Elijah Sends Obadiah to Ahab

και είπεν Ηλίας αυτώ εγώ πορεύου λέγε τω κυρίω σου ιδού Ηλίας και είπεν Αβδίου τι ημάρτηκα ότι συ δίδως τον δούλόν σου εις χείρας Αχαάβ του θανατώσαί με 10 ζη κύριος ο θεός σου ει έστιν έθνος η βασιλεία ου ουκ απέστειλεν ο κύριός μου ζητείν σε και ει είπον ουκ έστι και ώρκισεν την βασιλείαν και τας χώρας αυτής ότι ουχ εύρηκέ σε 11 και νυν συ λέγεις πορεύου ανάγγελλε τω κυρίω σου ιδού Ηλίας 12 και έσται εάν εγώ απέλθω από σου και πνεύμα κυρίου αρεί σε εις την γην ην ουκ οίδα και εισελεύσομαι του απαγγείλαι τω Αχαάβ και ουχ εύρη σε και αποκτενεί με και ο δούλός σου εστί φοβούμενος τον κύριον εκ νεότητος αυτού 13 η ουκ απηγγέλη σοι τω κυρίω μου οία πεποίηκα εν τω αποκτείνειν Ιεζάβελ τους προφήτας κυρίου και έλαβον εκ των προφητών κυρίου εκατόν άνδρας και έκρυψα αυτούς εν τοις σπηλαίοις ανά πεντήκοντα και έθρεψα αυτούς εν άρτοις και ύδατι 14 και νυν συ λέγεις πορεύου λέγε τω κυρίω σου ιδού Ηλίας και αποκτενεί με 15 και είπεν Ηλίας ζη κύριος των δυνάμεων ω παρέστην ενώπιον αυτού ότι σήμερον οφθήσομαι αυτώ 16 και επορεύθη Αβδίου εις συνάντησιν τω Αχαάβ και απήγγειλεν αυτώ και εξέδραμεν Αχαάβ και επορεύθη εις συνάντησιν Ηλίου 17 και εγένετο ως είδεν Αχαάβ τον Ηλίαν και είπεν Αχαάβ προς Ηλίαν ει συ ει αυτός ο διαστρέφων τον Ισραήλ

Elijah and the Prophets of Baal

18 και είπεν Ηλίας ου διαστρέφω τον Ισραήλ αλλ΄ η συ και ο οίκος του πατρός σου εν τω καταλιμπανείν υμάς τον κύριον θεόν υμών και πορευθήναι οπίσω των Βααλείμ 19 και νυν απόστειλον και συνάθροισον προς με πάντα Ισραήλ εις το όρος το Καρμήλιον και τους προφήτας του Βάαλ τετρακοσίους και πεντήκοντα και τους προφήτας των αλσών τετρακοσίους εσθίοντας τράπεζαν Ιεζάβελ 20 και απέστειλεν Αχαάβ εις πάντα τον Ισραήλ και επισυνήγαγε πάντας τους προφήτας εις το όρος το Καρμήλιον 21 και προσήλθεν Ηλίας προς πάντα τον λαόν και είπε προς αυτούς έως πότε υμείς χωλανείτε επ΄ αμφοτέραις ταις ιγνύαις υμών ει έστι κύριος ο θεός πορεύεσθε οπίσω αυτού ει δε ο Βάαλ πορεύεσθε οπίσω αυτού και ουκ απεκρίθη ο λαός λόγον 22 και είπεν Ηλίας προς τον λαόν εγώ υπολέλειμμαι προφήτης κυρίου μονώτατος και οι προφήται του Βάαλ τετρακόσιοι και πεντήκοντα άνδρες 23 δότωσαν ουν ημίν δύο βόας και εκλεξάσθωσαν εαυτοίς τον ένα και μελισάτωσαν και επιθέτωσαν επί των ξύλων και πυρ μη επιθέτωσαν και εγώ ποιήσω τον βούν τον άλλον και πυρ ου μη επίθω 24 και βοάτε εν ονόματι των θεων υμών και εγώ επικαλέσομαι εν τω ονόματι κυρίου του θεού μου και έσται ο θεός ος αν επακούση εν πυρί ούτος θεός και απεκρίθη πας ο λαός και είπεν αγαθός ο λόγος ον ελάλησας 25 και είπεν Ηλίας τοις προφήταις του Βάαλ εκλέξασθε εαυτοίς τον βουν τον ένα και ποιήσατε πρώτοι ότι υμείς πολλοί και επικαλείσθε εν ονόματι θεού υμών και πυρ μη επίθητε 26 και έλαβον τον βουν και εποίησαν και επεκαλούντο εν ονόματι του Βάαλ εκ πρωϊας έως μεσημβρίας και είπον επάκουσον ημών ω Βάαλ επάκουσον ημών και ουκ ην φωνή και ουκ ην ακρόασις και διέτρεχον επί του θυσιαστηρίου ου εποίησαν 27 και εγένετο μεσημβρία και εμυκτήρισεν αυτούς Ηλίας ο Θεσβίτης και είπεν επικαλείσθε εν φωνή μεγάλη μήποτε αδολεσχία τις εστιν αυτώ και άμα μήποτε χρηματίζει αυτός η μήποτε καθεύδει και εξαναστήσεται 28 και επεκαλούντο εν φωνή μεγάλη και κατετέμνοντο κατά τον εθισμόν αυτών εν μαχαίραις και εν σειρομάσταις έως εκχύσεως αίματος επ΄ αυτούς 29 και προεφήτευον έως ου παρήλθε το μεσημβρινόν και εγένετο ως ο καιρός της μεσημβρίας του αναβήναι την θυσίαν και ουκ ην φωνή και ουκ ην ακρόασις 30 και είπεν Ηλίας προς τον λαόν προσαγάγετε προς με και προσήγαγε πας ο λαός προς αυτόν και ιάσατο το θυσιαστήριον το κατεσκαμμένον 31 και έλαβεν Ηλίας δώδεκα λίθους κατά αριθμόν των φυλών του Ισραήλ ως ελάλησε κύριος προς αυτόν λέγων Ισραήλ έσται το όνομά σου 32 και ωκοδόμησε τους λίθους εν ονόματι κυρίου και ιάσατο το θυσιαστήριον κυρίου το κατασκαμμένον και εποίησε θάλασσαν χωρούσαν δύο μετρητάς σπέρματος κυκλόθεν του θυσιαστηρίου 33 και επέθηκε τας σχίδακας επί το θυσιαστήριον ο εποίησεν και εμέλισε το ολοκαύτωμα και επέθηκεν επί τας σχίδακας και εστοίβασεν επί το θυσιαστήριον και είπεν Ηλίας λάβετέ μοι τέσσαρας υδρίας ύδατος και επιχέατε επί το ολοκαύτωμα και επί τας σχίδακας 34 και είπε δευτερώσατε και εδευτέρωσαν και είπε τρισσώσατε και ετρίσσευσαν 35 και επορεύετο το ύδωρ κύκλω του θυσιαστηρίου και την θάλασσαν έπλησεν ύδατος 36 και ως ην καιρός του προσφέρεσθαι την θυσίαν και παρεγένετο Ηλίας ο προφήτης και είπε κύριε ο θεός Αβραάμ και Ισαάκ και Ισραήλ σήμερον γνώτω πας ο λαός ούτος ότι συ ει κύριος ο θεός Ισραήλ και εγώ δούλός σου και διά σε πεποίηκα ταύτα πάντα 37 επάκουσόν μου κύριε επάκουσόν μου και γνώτω ο λαός ούτος ότι συ κύριος ο θεός και συ έστρεψας την καρδίαν του λαού τούτου οπίσω

The Whole Burnt-offering and Altar Devoured

38 και έπεσε πυρ παρά κυρίου εκ του ουρανού και κατέφαγε το ολοκαύτωμα και τας σχίδακας και το ύδωρ το εν τη θαλάσση και τους λίθους και τον χουν εξέλιξε το πυρ 39 και είδε πας ο λαός και έπεσεν επί πρόσωπον αυτών και είπον αληθώς κύριός εστιν θεός κύριος αυτός εστι θεός 40 και είπεν Ηλίας προς τον λαόν συλλάβετε τους προφήτας του Βάαλ μηδείς σωθήτω εξ αυτών και συνέλαβον αυτούς και κατήγαγεν αυτούς Ηλίας εις τον χειμάρρουν Κισών και έσφαξεν αυτούς εκεί 41 και είπεν Ηλίας τω Αχαάβ ανάβηθι και φάγε και πίε ότι φωνή του ήχους του υετού 42 και ανέβη Αχαάβ του φαγείν και πιείν και Ηλίας ανέβη εις τον Κάρμηλον και έκυψεν επί την γην και έθηκε το πρόσωπον αυτού αναμέσον των γονάτων αυτού 43 και είπε τω παιδαρίω αυτού ανάβηθι και επίβλεψον οδόν της θαλάσσης και ανέβη και επέβλεψε το παιδάριον και είπεν ουκ έστιν ουθέν και είπεν Ηλίας επίστρεψον επτάκις 44 και εγένετο εν τω εβδόμω και ιδού νεφέλη μικρά ως ίχνος ανδρός ανάγουσα ύδωρ από θαλάσσης και είπεν ανάβηθι και είπον τω Αχαάβ ζεύξον το άρμα σου και κατάβηθι μη καταλάβη σε ο υετός 45 και εγένετο έως ώδε και ώδε και ο ουρανός συνεσκότασε εν νεφέλαις και πνεύματι και εγένετο υετός μέγας και ίππευσεν Αχαάβ και επορεύετο εις Ιεζραήλ 46 και χειρ κυρίου εγένετο επί τον Ηλίαν και συνέσφιγξε την οσφύν αυτού και έτρεχεν έμπροσθεν Αχαάβ έως Ιεζραήλ
Copyright information for ABPGRK