1 Kings 8

CHAPTER 8

Solomon Holds an Assembly

τότε εξεκκλησίασεν ο βασιλεύς Σολομών πάντας τους πρεσβυτέρους Ισραήλ και πάντας άρχοντας φυλών ηγεμόνας πατριών υιών Ισραήλ προς τον βασιλέα Σολομώντα εν Ιερουσαλήμ του ανενεγκείν την κιβωτόν της διαθήκης κυρίου εκ πόλεως Δαυίδ αύτη εστί Σιών εν μηνί αθανίμ εν εορτή αυτός αυτός εστιν μην έβδομος και ήλθον πάντες οι πρεσβύτεροι Ισραήλ και ήραν οι ιερείς την κιβωτόν και το σκήνωμα του μαρτυρίου και πάντα τα σκεύη τα άγια τα εν τω σκηνώματι του μαρτυρίου και ο βασιλεύς και πας ο λαός Ισραήλ έμπροσθεν της κιβωτού θύοντες βόας και πρόβατα αναρίθμητα και εισφέρουσιν οι ιερείς την κιβωτόν διαθήκης κυρίου εις τον τόπον αυτής εις το δαβίρ του οίκου εις τα άγια των αγίων υπό τας πτέρυγας των χερουβίμ ότι τα χερουβίμ διαπεπετασμένα ταις πτέρυξιν επί τον τόπον της κιβωτού και περιεκάλυπτον τα χερουβίμ επί την κιβωτόν και επί τα άγια αυτής επάνωθεν και υπερείχον τα ηγιασμένα και ενεβλέποντο αι κεφαλαί των ηγιασμένων εκ των αγίων επί πρόσωπον του δαβίρ και ουκ ωπτάνοντο έξω και ήσαν εκεί έως της ημέρας ταύτης ουκ ην εν τη κιβωτώ πλην αι δύο πλάκες λίθιναι πλάκες της διαθήκης ας έθηκεν εκεί Μωυσής εν Χωρήβ ας διέθετο κύριος μετά των υιών Ισραήλ εν τω εκπορεύεσθαι αυτούς εκ γης Αιγύπτου

God's Glory Fills the House

10 και εγένετο ως εξήλθον οι ιερείς εκ του αγίου και η νεφέλη έπλησε τον οίκον 11 και ουκ ηδύναντο οι ιερείς στήναι λειτουργείν από προσώπου της νεφέλης ότι έπλησε δόξα κυρίου τον οίκον κυρίου 12 τότε είπε Σολομών κύριος είπεν του κατασκηνώσαι εν γνόφω 13 και εγώ ωκοδόμησα οίκον τω ονόματί σου άγιόν σοι και έτοιμον και τη καθέδρα σου του κατασκηνώσαί σε εν αυτώ εις τους αιώνας 14 και απέστρεψεν ο βασιλεύς το πρόσωπον αυτού και ευλόγησεν πάντα Ισραήλ και πάσα η εκκλησία Ισραήλ ειστήκει 15 και είπεν ευλογητός κύριος ο θεός Ισραήλ ος ελάλησεν εν στόματι αυτού περί Δαυίδ του πατρός μου και εν ταις χερσίν αυτού επλήρωσε λέγων 16 αφ΄ ης ημέρας εξήγαγον τον λαόν μου Ισραήλ εξ Αιγύπτου ουκ εξελεξάμην εν πόλει εν ενί σκήπτρω Ισραήλ του οικοδομήσαι οίκον του είναι το όνομά μου εκεί αλλ΄ εξελεξάμην εν Δαυίδ του είναι ηγούμενον επί τον λαόν μου Ισραήλ 17 και εγένετο επί της καρδίας Δαυίδ του πατρός μου οικοδομήσαι οίκον τω ονόματι κυρίου θεού Ισραήλ 18 και είπε κύριος προς Δαυίδ τον πατέρα μου οτι εγένετο επί την καρδίαν σου οικοδομήσαι οίκον τω ονόματί μου καλώς εποίησας ότι εγένετο επί την καρδίαν σου 19 πλην συ ουκ οικοδομήσεις τον οίκον αλλ΄ η ο υιός σου ο εξελθών εκ των πλευρών σου ούτος οικοδομήσει τον οίκον τω ονόματί μου 20 και ανέστησε κύριος το ρήμα αυτού ο ελάλησε και ανέστην αντί Δαυίδ του πατρός μου και εκάθισα επί του θρόνου Ισραήλ καθώς ελάλησε κύριος και ωκοδόμησα τον οίκον τω ονόματι κυρίου του θεού Ισραήλ 21 και εθέμην εκεί τόπον τη κιβωτώ εν η εστιν εκεί διαθήκη κυρίου ην διέθετο κύριος μετά των πατέρων ημών εν τω εξαγαγείν αυτόν αυτούς εκ γης Αιγύπτου

Solomon's Prayer

22 και έστη Σολομών κατά πρόσωπον του θυσιαστηρίου κυρίου ενώπιον πάσης εκκλησίας Ισραήλ και διεπέτασε τας χείρας αυτού εις τον ουρανόν 23 και είπε κύριε ο θεός Ισραήλ ουκ έστιν ως συ θεός εν τω ουρανώ άνω και επί της γης κάτω φυλάσσων διαθήκην και έλεος τω δούλω σου τω πορευομένω ενώπιόν σου εν όλη καρδία αυτού 24 α εφύλαξας τω δούλω σου Δαυίδ τω πατρί μου α ελάλησας εν τω στόματί σου και εν ταις χερσί σου επλήρωσας ως η ημέρα αύτη 25 και νυν κύριε ο θεός Ισραήλ φύλαξον τω δούλω σου Δαυίδ τω πατρί μου α ελάλησας αυτώ λέγων ουκ εξαρθήσεταί σοι ανήρ εκ προσώπου μου καθήμενος επί θρόνον Ισραήλ πλην εάν φυλάξωνται οι υιοί σου τας οδούς αυτών του πορεύεσθαι ενώπιόν μου καθώς επορεύθης συ ενώπιόν μού 26 και νυν κύριε ο θεός Ισραήλ πιστωθήτω δη το ρήμά σου Δαυίδ τω πατρί μου 27 ότι ει αληθώς κατοικήσει ο θεός μετά ανθρώπων επί της γης ει ο ουρανός και οι ουρανοί των ουρανών ουκ αρκέσουσί σοι πως και ο οίκος ούτος ον ωκοδόμησα τω ονόματί σου 28 και επιβλέψη και επί την προσευχήν μου επί την δέησίν μου κύριε ο θεός Ισραήλ ακούειν της δεήσεως και της προσευχής ης ο δούλός σου προσεύχεται ενώπιόν σου προς σε σήμερον 29 του είναι οφθαλμούς σου ηνεωγμένους εις τον οίκον τούτον ημέρας και νυκτός εις τον τόπον τούτον ον είπας έσται το όνομά μου εκεί του εισακούειν της προσευχής ης προσεύχεται ο δούλός σου εις τον τόπον τούτον 30 και εισακούση της δεήσεως του δούλου σου και του λαού σου Ισραήλ όσα αν προσεύξωνται εις τον τόπον τούτον και συ εισακούση εν τω τόπω της κατοικήσεώς σου εν ουρανώ και ποιήσεις και ίλεως έση 31 όσα αν αμάρτη άνθρωπος τω πλησίον αυτού και εάν λάβη επ΄ αυτόν αράν του αράσασθαι αυτόν και έλθη και εξαγορεύση κατά πρόσωπον του θυσιαστηρίου σου εν τω οίκω τούτω 32 και εισακούση εκ του ουρανού και ποιήσεις και κρινείς τον λαόν σου Ισραήλ του ανομήσαι άνομον δούναι την οδόν αυτού εις κεφαλήν αυτού και του δικαιώσαι δίκαιον δούναι αυτώ κατά την δικαιοσύνην αυτού 33 εν τω πταίσαι τον λαόν σου Ισραήλ ενώπιον εχθρών αυτών ότι αμαρτήσονταί σοι και επιστρέψουσι και εξομολογήσονται τω ονόματί σου και προσεύξονται και δεηθήσονται εν τω οίκω τούτω 34 και συ εισακούση εκ του ουρανού και ίλεως έση ταις αμαρτίαις του λαού σου Ισραήλ και επιστρέψεις αυτούς εις την γην ην έδωκας τοις πατράσιν αυτών 35 εν τω συσχεθήναι τον ουρανόν και μη γενέσθαι υετόν ότι αμαρτήσονταί σοι και προσεύξονται εις τον τόπον τούτον και εξομολογήσονται τω ονόματί σου και από των αμαρτιών αυτών αποστρέψουσιν όταν ταπεινώσης αυτούς 36 και εισακούση εκ του ουρανού και ίλεως έση ταις αμαρτίαις του δούλου σου και του λαού σου Ισραήλ ότι δηλώσεις αυτοίς την οδόν την αγαθήν πορεύεσθαι εν αυτή και δώσεις υετόν επί την γην σου ην έδωκας τω λαώ σου εν κληρονομία 37 λιμός εάν γένηται θάνατος εάν γένηται ότε έσται εμπυρισμός βρούχος ερυσίβη εάν γένηται και εάν θλίψη αυτόν ο εχθρός αυτού εν μία των πόλεων αυτών παν συνάντημα πάντα πόνον 38 πάσαν προσευχή πάσαν δέησις εάν γένηται παντί ανθρώπω ως αν γνώσιν έκαστος αφήν καρδίας αυτού και διαπετάση τας χείρας αυτού εις τον οίκον τούτον 39 και συ εισακούση εκ του ουρανού εξ ετοίμου κατοικητηρίου σου και ίλεως έση και ποιήσεις και δώσεις ανδρί κατά πάντας τας οδούς αυτού καθώς αν γνως την καρδίαν αυτού ότι συ μονώτατος οίδας την καρδίαν πάντων των υιών ανθρώπων 40 όπως αν φοβώνταί σε πάσας τας ημέρας ας αυτοί ζώσιν επί της γης ης έδωκας τοις πατράσιν ημών 41 και τω αλλοτρίω ος ουκ έστιν εκ του λαού σου Ισραήλ ούτος και ήξει εκ γης μακρόθεν διά το όνομά σου 42 διότι ακούσονται το όνομά σου το μέγα και την χείρα σου την κραταιάν και τον βραχίονά σου τον υψηλόν και ήξει και προσεύξεται εις τον τόπον τούτον 43 και συ εισακούση εκ του ουρανού εξ ετοίμου κατοικητηρίου σου και ποιήσεις κατά πάντα α επικαλέσηταί σε ο αλλότριος όπως αν γνώσι πάντες οι λαοί της γης το όνομά σου και φοβώνταί σε καθώς ο λαός σου Ισραήλ και γνώσιν ότι το όνομά σου επικέκληται επί τον οίκον τούτον ον ωκοδόμησα 44 εάν δε εξέλθη ο λαός σου εις πόλεμον επί τους εχθρούς αυτού εν οδώ η αποστελείς αυτούς και προσεύξονται εν ονόματι κυρίου οδόν της πόλεως οφ ης εξελέξω εν αυτή και του οίκου ον ωκοδόμησα τω ονόματί σου 45 και εισακούση εκ του ουρανού της δεήσεως αυτών και της προσευχής αυτών και ποιήσεις το δικαίωμα αυτοίς 46 ότι αμαρτήσονταί σοι ότι ουκ έστιν άνθρωπος ος ουχ αμαρτήσεται και εάν επάξης επ΄ αυτούς και παραδώς αυτούς ενώπιον εχθρών και αιχμαλωτεύσωσιν αυτούς οι αιχμαλωτίζοντες εις γην μακράν η εγγύς 47 και επιστρέψουσι τας καρδίας αυτών εν τη γη ου μετήχθησαν εκεί και επιστρέψωσι και δεηθώσι σου εν τη γη της μετοικίας αυτών λέγοντες ημάρτομεν ηνομήσαμεν ηδικήσαμεν 48 και επιστρέψωσι προς σε εν όλη τη καρδία αυτών και εν όλη τη ψυχή αυτών εν τη γη των εχθρών αυτών ου μετήγαγες αυτούς και προσεύξωνται προς σε οδόν της γης αυτών ης έδωκας τοις πατράσιν αυτών και της πόλεως ης εξελέξω και του οίκου ου ωκοδόμησα τω ονόματί σου 49 και εισακούση εκ του ουρανού εξ ετοίμου κατοικητηρίου σου της προσευχής αυτών και της δεήσεως αυτών και ποιήσεις το δικαίωμα αυτών 50 και ίλεως έση ταις αδικίαις αυτών αις ήμαρτόν σοι και κατά πάντα τα αθετήματα αυτών α αν ηθέτησαν και δώσεις αυτούς εις οικτιρμούς ενώπιον αιχμαλωτευσάντων αυτούς και οικτειρήσουσιν αυτούς 51 ότι λαός σου και κληρονομία σου ους εξήγαγες εκ γης Αιγύπτου εκ μέσου χωνευτηρίου σιδήρου 52 και έστωσαν οι οφθαλμοί σου και τα ωτά σου ηνεωγμένα εις την δέησιν του δούλου σου και εις την δέησιν του λαού σου Ισραήλ εισακούειν αυτών εν πάσιν οις αν επικαλέσωνταί σε 53 ότι συ διέστειλας αυτούς σεαυτώ εις κληρονομίαν εκ πάντων των λαών της γης καθώς ελάλησας εν χειρί του δούλου σου Μωυσή εν τω εξαγαγείν σε τους πατέρας ημών εκ γης Αιγύπτου κύριε κύριε 54 και εγένετο ως συνετέλεσε Σολομών προσευχόμενος προς κύριον όλην την προσευχήν και την δέησιν ταύτην ανέστη από προσώπου του θυσιαστηρίου κυρίου οκλακώς επί τα γόνατα αυτού και αι χείρες αυτού διαπεπετασμέναι εις τον ουρανόν 55 και έστη και ευλόγησε πάσαν την εκκλησίαν Ισραήλ φωνή μεγάλη λέγων 56 ευλογητός κύριος ος έδωκε σήμερον κατάπαυσιν τω λαώ αυτού Ισραήλ κατά πάντα όσα ελάλησεν ου διεφώνησε λόγος εις εν πάσι τοις λόγοις αυτού τοις αγαθοίς οις ελάλησεν εν χειρί Μωυσή του δούλου αυτού 57 γένοιτο κύριος ο θεός ημών μεθ΄ ημών καθώς ην μετά των πατέρων ημών μη εγκαταλίποιτο ημάς μηδέ αποστρέψοιτο ημάς 58 επικλίναι καρδίας ημών προς αυτόν του πορεύεσθαι εν πάσαις ταις οδοίς αυτού και φυλάσσειν πάσας τας εντολάς αυτού και τα προστάγματα αυτού και τα δικαιώματα αυτού α ενετείλατο τοις πατράσιν ημών 59 και έστωσαν οι λόγοι ούτοι ους δεδέημαι ενώπιον κυρίου θεού ημών σήμερον εγγίζοντες προς κύριον θεόν ημών ημέρας και νυκτός του ποιείν το δικαίωμα του δούλου σου και το δικαίωμα του λαού σου Ισραήλ ρήμα ημέρας εν τη ημέρα αυτού 60 όπως γνώσι πάντες οι λαοί της γης ότι κύριος ο θεός αυτός θεός και ουκ έστιν έτι 61 και έστωσαν αι καρδίαι ημών τέλειαι προς κύριον τον θεόν ημών του οσίως πορεύεσθαι εν τοις προστάγμασιν αυτού και φυλάσσειν τας εντολάς αυτού ως η ημέρα αύτη 62 και ο βασιλεύς και πάντες οι υιοί Ισραήλ έθυσαν θυσίαν ενώπιον κυρίου 63 και έθυσεν ο βασιλεύς Σολομών τας θυσίας των ειρηνικών ας έθυσε τω κυρίω βοών δύο και είκοσι χιλιάδας και προβάτων εκατόν και είκοσι χιλιάδας και ενεκαίνισε τον οίκον κυρίου ο βασιλεύς και πάντες οι υιοί Ισραήλ 64 εν τη ημέρα εκείνη ηγίασεν ο βασιλεύς το μέσον της αυλής το κατά πρόσωπον του οίκου κυρίου ότι εποίησεν εκεί την ολοκαύτωσιν και τας θυσίας και τα στέατα των ειρηνικών ότι το θυσιαστήριον το χαλκούν το ενώπιον κυρίου μικρόν του μη δύνασθαι δέξασθαι την ολοκαύτωσιν και το δώρον και τας θυσίας των ειρηνικών 65 και εποίησε Σολομών την εορτήν εν τη ημέρα εκείνη και τας Ισραήλ μετ΄ αυτού εκκλησία μεγάλη από της εισόδου Ημάθ έως ποταμού Αιγύπτου ενώπιον κυρίου θεού ημών επτά ημέρας και επτά ημέρας τέσσαρες και δέκα ημέρας 66 και εν τη ημέρα τη ογδόη εξαπέστειλε τον λαόν και ευλόγησαν τον βασιλέα και απήλθεν έκαστος εις τα σκήνωματα αυτού χαίροντες και αγαθή καρδία επί τοις αγαθοίς οις εποίησε κύριος τω Δαυίδ δούλω αυτού και τω Ισραήλ τω λαώ αυτού
Copyright information for ABPGRK