2 Corinthians 1

CHAPTER 1

Concerning Affliction and Comfort

1Παύλος απόστολος Ιησού χριστού διά θελήματος θεού και Τιμόθεος ο αδελφός τη εκκλησία του θεού τη ούση εν Κορίνθω συν τοις αγίοις πάσι τοις ούσιν εν όλη τη Αχαϊα 2χάρις υμίν και ειρήνη από θεού πατρός ημών και κυρίου Ιησού χριστού 3ευλογητός ο θεός και πατήρ του κυρίου ημών Ιησού χριστού ο πατήρ των οικτιρμών και θεός πάσης παρακλήσεως 4ο παρακαλών ημάς επί πάση τη θλίψει ημών εις το δύνασθαι ημάς παρακαλείν τους εν πάση θλίψει διά της παρακλήσεως ης παρακαλούμεθα αυτοί υπό του θεού 5ότι καθώς περισσεύει τα παθήματα του χριστού εις ημάς ούτω διά χριστού περισσεύει και η παράκλησις ημων 6είτε δε θλιβόμεθα υπέρ της υμών παρακλήσεως και σωτηρίας της ενεργουμένης εν υπομονή των αυτών παθημάτων ων και ημείς πάσχομεν 7και η ελπίς ημών βεβαία υπέρ υμών είτε παρακαλούμεθα υπέρ της υμών παρακλήσεως και σωτηρίας ειδότες ότι ώσπερ κοινωνοί εστε των παθημάτων ούτω και της παρακλήσεως 8ου γαρ θέλομεν υμάς αγνοείν αδελφοί υπέρ της θλίψεως ημών της γενομένης ημίν εν τη Ασία ότι καθ΄ υπερβολήν βαρήθημεν υπέρ δύναμιν ώστε εξαπορηθήναι ημάς και του ζην 9αλλά αυτοί εν εαυτοίς το απόκριμα του θανάτου εσχήκαμεν ίνα μη πεποιθότες ώμεν εφ΄ εαυτοίς αλλ΄ επί τω θεώ τω εγείροντι τους νεκρούς 10ος εκ τηλικούτου θανάτου ερρύσατο ημάς και ρύεται εις ον ηλπίκαμεν ότι και έτι ρύσεται 11συνυπουργούντων και υμών υπέρ ημών τη δεήσει ίνα εκ πολλών προσώπων το εις ημάς χάρισμα διά πολλών ευχαριστηθή υπέρ υμών 12η γαρ καύχησις ημών αύτη εστί το μαρτύριον της συνειδήσεως ημών ότι εν απλότητι και ειλικρινεία θεού ουκ εν σοφία σαρκική αλλ΄ εν χάριτι θεού ανεστράφημεν εν τω κόσμω περισσοτέρως δε προς υμάς 13ου γαρ αλλά γράφομεν υμίν αλλ΄ η α αναγινώσκετε η και επιγινώσκετε ελπίζω δε ότι και έως τέλους επιγνώσεσθε 14καθώς και επέγνωτε ημάς από μέρους ότι καύχημα υμών εσμέν καθάπερ και υμείς ημών εν τη ημέρα του κυρίου Ιησού 15και ταύτη τη πεποιθήσει εβουλόμην ελθείν προς υμάς πρότερον ίνα δευτέραν χάριν έχητε 16και δι΄ υμών διελθείν εις Μακεδονίαν και πάλιν από Μακεδονίας ελθείν προς υμάς και υφ΄ υμών προπεμφθήναι εις την Ιουδαίαν 17τούτο ούν βουλευόμενος μη τι άρα τη ελαφρία εχρησάμην η α βουλεύομαι κατά σάρκα βουλεύομαι ίνα η παρ΄ εμοί το ναι ναι και το ου ου 18πιστός δε ο θεός ότι ο λόγος ημών ο προς υμάς ουκ εγένετο ναι και ου 19ο γαρ του θεού υιός Ιησούς χριστός ο εν υμίν δι΄ ημών κηρυχθείς δι΄ εμού και Σιλουανού και Τιμοθέου ουκ εγένετο ναι και ου αλλά ναι εν αυτώ γέγονεν 20όσαι γαρ επαγγελίαι θεού εν αυτώ το ναι και εν αυτώ το αμήν τω θεώ προς δόξαν δι΄ ημών 21ο δε βεβαιών ημάς συν υμίν εις χριστόν και χρίσας ημάς θεός 22ο και σφραγισάμενος ημάς και δους τον αρραβώνα του πνεύματος εν ταις καρδίαις ημών 23εγώ δε μάρτυρα τον θεόν επικαλούμαι επί την εμήν ψυήν ότι φειδόμενος υμών ουκέτι ήλθον εις Κόρινθον 24ουχ ότι κυριεύομεν υμών της πίστεως αλλά συνεργοί εσμεν της χαράς υμών τη γαρ πίστει εστήκατε
Copyright information for ABPGRK