2 Corinthians 1

CHAPTER 1

Concerning Affliction and Comfort

Παύλος απόστολος Ιησού χριστού διά θελήματος θεού και Τιμόθεος ο αδελφός τη εκκλησία του θεού τη ούση εν Κορίνθω συν τοις αγίοις πάσι τοις ούσιν εν όλη τη Αχαϊα χάρις υμίν και ειρήνη από θεού πατρός ημών και κυρίου Ιησού χριστού ευλογητός ο θεός και πατήρ του κυρίου ημών Ιησού χριστού ο πατήρ των οικτιρμών και θεός πάσης παρακλήσεως ο παρακαλών ημάς επί πάση τη θλίψει ημών εις το δύνασθαι ημάς παρακαλείν τους εν πάση θλίψει διά της παρακλήσεως ης παρακαλούμεθα αυτοί υπό του θεού ότι καθώς περισσεύει τα παθήματα του χριστού εις ημάς ούτω διά χριστού περισσεύει και η παράκλησις ημων είτε δε θλιβόμεθα υπέρ της υμών παρακλήσεως και σωτηρίας της ενεργουμένης εν υπομονή των αυτών παθημάτων ων και ημείς πάσχομεν και η ελπίς ημών βεβαία υπέρ υμών είτε παρακαλούμεθα υπέρ της υμών παρακλήσεως και σωτηρίας ειδότες ότι ώσπερ κοινωνοί εστε των παθημάτων ούτω και της παρακλήσεως ου γαρ θέλομεν υμάς αγνοείν αδελφοί υπέρ της θλίψεως ημών της γενομένης ημίν εν τη Ασία ότι καθ΄ υπερβολήν βαρήθημεν υπέρ δύναμιν ώστε εξαπορηθήναι ημάς και του ζην αλλά αυτοί εν εαυτοίς το απόκριμα του θανάτου εσχήκαμεν ίνα μη πεποιθότες ώμεν εφ΄ εαυτοίς αλλ΄ επί τω θεώ τω εγείροντι τους νεκρούς 10 ος εκ τηλικούτου θανάτου ερρύσατο ημάς και ρύεται εις ον ηλπίκαμεν ότι και έτι ρύσεται 11 συνυπουργούντων και υμών υπέρ ημών τη δεήσει ίνα εκ πολλών προσώπων το εις ημάς χάρισμα διά πολλών ευχαριστηθή υπέρ υμών 12 η γαρ καύχησις ημών αύτη εστί το μαρτύριον της συνειδήσεως ημών ότι εν απλότητι και ειλικρινεία θεού ουκ εν σοφία σαρκική αλλ΄ εν χάριτι θεού ανεστράφημεν εν τω κόσμω περισσοτέρως δε προς υμάς 13 ου γαρ αλλά γράφομεν υμίν αλλ΄ η α αναγινώσκετε η και επιγινώσκετε ελπίζω δε ότι και έως τέλους επιγνώσεσθε 14 καθώς και επέγνωτε ημάς από μέρους ότι καύχημα υμών εσμέν καθάπερ και υμείς ημών εν τη ημέρα του κυρίου Ιησού 15 και ταύτη τη πεποιθήσει εβουλόμην ελθείν προς υμάς πρότερον ίνα δευτέραν χάριν έχητε 16 και δι΄ υμών διελθείν εις Μακεδονίαν και πάλιν από Μακεδονίας ελθείν προς υμάς και υφ΄ υμών προπεμφθήναι εις την Ιουδαίαν 17 τούτο ούν βουλευόμενος μη τι άρα τη ελαφρία εχρησάμην η α βουλεύομαι κατά σάρκα βουλεύομαι ίνα η παρ΄ εμοί το ναι ναι και το ου ου 18 πιστός δε ο θεός ότι ο λόγος ημών ο προς υμάς ουκ εγένετο ναι και ου 19 ο γαρ του θεού υιός Ιησούς χριστός ο εν υμίν δι΄ ημών κηρυχθείς δι΄ εμού και Σιλουανού και Τιμοθέου ουκ εγένετο ναι και ου αλλά ναι εν αυτώ γέγονεν 20 όσαι γαρ επαγγελίαι θεού εν αυτώ το ναι και εν αυτώ το αμήν τω θεώ προς δόξαν δι΄ ημών 21 ο δε βεβαιών ημάς συν υμίν εις χριστόν και χρίσας ημάς θεός 22 ο και σφραγισάμενος ημάς και δους τον αρραβώνα του πνεύματος εν ταις καρδίαις ημών 23 εγώ δε μάρτυρα τον θεόν επικαλούμαι επί την εμήν ψυήν ότι φειδόμενος υμών ουκέτι ήλθον εις Κόρινθον 24 ουχ ότι κυριεύομεν υμών της πίστεως αλλά συνεργοί εσμεν της χαράς υμών τη γαρ πίστει εστήκατε
Copyright information for ABPGRK