Acts 16

CHAPTER 16

Timothy Joins Paul and Silas

κατήντησε δε εις Δέρβην και Λύστραν και ιδού μαθητής τις ην εκεί ονόματι Τιμόθεος υιός γυναικός τινος Ιουδαίας πιστής πατρός δε Έλληνος ος εμαρτυρείτο υπό των εν Λύστροις και Ικονίω αδελφών τούτον ηθέλησεν ο Παύλος συν αυτώ εξελθείν και λαβών περιέτεμεν αυτόν διά τους Ιουδαίους τους όντας εν τοις τόποις εκείνοις ήδεισαν γαρ άπαντες τον πατέρα αυτού ότι Έλλην υπήρχεν ως δε διεπορεύοντο τας πόλεις παρεδίδουν αυτοίς φυλάσσειν τα δόγματα τα κεκριμένα υπό των αποστόλων και των πρεσβυτέρων των εν Ιερουσαλήμ αι μεν ουν εκκλησίαι εστερεούντο τη πίστει και επερίσσευον τω αριθμώ καθ΄ ημέραν διελθόντες δε την Φρυγίαν και την Γαλατικήν χώραν κωλυθέντες υπό του αγίου πνεύματος λαλήσαι τον λόγον εν τη Ασία ελθόντες κατά την Μυσίαν επείραζον κατά την Βιθυνίαν πορεύεσθαι και ουκ είασεν αυτούς το πνεύμα παρελθόντες δε την Μυσίαν κατέβησαν εις Τρωάδα

Paul's Vision

και όραμα διά της νυκτός ώφθη τω Παύλω ανήρ τις ην Μακεδών εστώς παρακαλών αυτόν και λέγων διαβάς εις Μακεδονίαν βοήθησον ημίν 10 ως δε το όραμα είδεν ευθέως εζητήσαμεν εξελθείν εις την Μακεδονίαν συμβιβάζοντες ότι προσκέκληται ημάς ο κύριος ευαγγελίσασθαι αυτούς 11 αναχθέντες ούν από της Τρωάδος ευθυδρομήσαμεν εις Σαμοθράκην τη τε επιούση εις Νεάπολιν 12 εκείθέν τε εις Φιλίππους ήτις εστί πρώτη της μερίδος της Μακεδονίας πόλις κολώνια ήμεν δε εν αυτή τη πόλει διατρίβοντες ημέρας τινάς 13 τη τε ημέρα των σαββάτων εξήλθομεν έξω της πόλεως παρά ποταμόν ου ενομίζετο προσευχή είναι και καθίσαντες ελαλούμεν ταις συνελθούσαις γυναιξί

Lydia Immersed

14 και τις γυνή ονόματι Λυδία πορφυρόπωλις πόλεως Θυατείρων σεβομένη τον θεόν ήκουεν ης ο κύριος διήνοιξε την καρδίαν προσέχειν τοις λαλουμένοις υπό του Παύλου 15 ως δε εβαπτίσθη και ο οίκος αυτής παρεκάλεσε λέγουσα ει κεκρίκατέ με πιστήν τω κυρίω είναι εισελθόντες εις τον οίκόν μου μείνατε και παρεβιάσατο ημάς

A Woman with Spirit of Python

16 εγένετο δε πορευομένων ημών εις προσευχήν παιδίσκην τινά έχουσαν πνεύμα πύθωνος απαντήσαι ημίν ήτις εργασίαν πολλήν παρείχε τοις κυρίοις αυτής μαντευομένη 17 αύτη κατακολουθήσασα τω Παύλω και ημίν έκραζε λέγουσα ούτοι οι άνθρωποι δούλοι του θεού του υψίστου εισίν οίτινες καταγγέλλουσιν ημίν οδόν σωτηρίας 18 τούτο δε εποίει επί πολλάς ημέρας διαπονηθείς δε ο Παύλος και επιστρέψας τω πνεύματι είπε παραγγέλλω σοι εν τω ονόματι Ιησού χριστού εξελθείν απ΄ αυτής και εξήλθεν αυτή τη ώρα 19 ιδόντες δε οι κύριοι αυτής ότι εξήλθεν η ελπίς της εργασίας αυτών επιλαβόμενοι τον Παύλον και τον Σίλαν είλκυσαν εις την αγοράν επί τους άρχοντας 20 και προσαγαγόντες αυτούς τοις στρατηγοίς είπον ούτοι οι άνθρωποι εκταράσσουσιν ημών την πόλιν Ιουδαίοι υπάρχοντες 21 και καταγγέλλουσιν έθη α ουκ έξεστιν ημίν παραδέχεσθαι ουδέ ποιείν Ρωμαίοις ούσι 22 και συνεπέστη ο όχλος κατ΄ αυτών και οι στρατηγοί περιρρήξαντες τα ιμάτια αυτών εκέλευον ραβδίζειν

Paul and Silas Imprisoned

23 πολλάς τε επιθέντες αυτοίς πληγάς έβαλον εις φυλακήν παραγγείλαντες τω δεσμοφύλακι ασφαλώς τηρείν αυτούς 24 ος παραγγελίαν τοιαύτην ειληφώς έβαλεν αυτούς εις την εσωτέραν φυλακήν και τους πόδας αυτών ησφαλίσατο εις το ξύλον 25 κατά δε το μεσονύκτιον Παύλος και Σίλας προσευχόμενοι ύμνουν τον θεόν επηκροώντο δε αυτών οι δέσμιοι 26 άφνω δε σεισμός εγένετο μέγας ώστε σαλευθήναι τα θεμέλια του δεσμωτηρίου ανεώχθησάν τε παραχρήμα αι θύραι πάσαι και πάντων τα δεσμά ανέθη 27 έξυπνος δε γενόμενος ο δεσμοφύλαξ και ιδών ανεωγμένας τας θύρας της φυλακής σπασάμενος μάχαιραν έμελλεν εαυτόν αναιρείν νομίζων εκπεφευγέναι τους δεσμίους 28 εφώνησε δε φωνή μεγάλη ο Παύλος λέγων μηδέν πράξης σεαυτώ κακόν άπαντες γαρ εσμεν ενθάδε

The Philippian Jailer

29 αιτήσας δε φώτα εισεπήδησε και έντρομος γενόμενος προσέπεσε τω Παύλω και τω Σίλα 30 και προαγαγών αυτούς έξω έφη κύριοι τι με δει ποιείν ίνα σωθώ 31 οι δε είπον πίστευσον επί τον κύριον Ιησούν χριστόν και σωθήση συ και ο οίκός σου 32 και ελάλησαν αυτώ τον λόγον του κυρίου και πάσι τοις εν τη οικία αυτού 33 και παραλαβών αυτούς εν εκείνη τη ώρα της νυκτός έλουσεν από των πληγών και εβαπτίσθη αυτός και οι αυτού πάντες παραχρήμα 34 αναγαγών τε αυτούς εις τον οίκον αυτού παρέθηκε τράπεζαν και ηγαλλιάσατο πανοικί πεπιστευκώς τω θεώ 35 ημέρας δε γενομένης απέστειλαν οι στρατηγοί τους ραβδούχους λέγοντες απόλυσον τους ανθρώπους εκείνους 36 απήγγειλε δε ο δεσμοφύλαξ τους λόγους τούτους προς τον Παύλον ότι απεστάλκασιν οι στρατηγοί ίνα απολυθήτε νυν ούν εξελθόντες πορεύεσθε εν ειρήνη 37 ο δε Παύλος έφη προς αυτούς δείραντες ημάς δημοσία ακατακρίτους ανθρώπους Ρωμαίους υπάρχοντας έβαλον εις φυλακήν και νυν λάθρα ημάς εκβάλλουσιν ου γαρ αλλά ελθόντες αυτοί ημάς εξαγαγέτωσαν 38 ανήγγειλαν δε τοις στρατηγοίς οι ραβδούχοι τα ρήματα ταύτα και εφοβήθησαν ακούσαντες ότι Ρωμαϊοί εισι 39 και ελθόντες παρεκάλεσαν αυτούς και εξαγάγοντες ηρώτων εξελθείν της πόλεως 40 εξελθόντες δε εκ της φυλακής εισήλθον προς την Λυδίαν και ιδόντες τους αδελφούς παρεκάλεσαν αυτούς και εξήλθον
Copyright information for ABPGRK