Acts 19

CHAPTER 19

Paul in Ephesus

εγένετο δε εν τω τον Απολλώ είναι εν Κορίνθω Παύλον διελθόντα τα ανωτερικά μέρη ελθείν εις Έφεσον και ευρών τινας μαθητάς είπε προς αυτούς ει πνεύμα άγιον ελάβετε πιστεύσαντες οι δε είπον προς αυτόν αλλ΄ ουδέ ει πνεύμα άγιόν εστιν ηκούσαμεν είπέ τε προς αυτούς εις τι ούν εβαπτίσθητε οι δε είπον εις το Ιωάννου βάπτισμα είπε δε Παύλος Ιωάννης μεν εβάπτισε βάπτισμα μετανοίας τω λαώ λέγων εις τον ερχόμενον μετ΄ αυτόν ίνα πιστεύσωσι τουτ΄ έστιν εις τον Ιησούν χριστόν ακούσαντες δε εβαπτίσθησαν εις το όνομα του κυρίου Ιησού και επιθέντος αυτοίς του Παύλου τας χείρας ήλθε το πνεύμα το άγιον επ΄ αυτούς ελάλουν τε γλώσσαις και προεφήτευον ήσαν δε οι πάντες άνδρες ωσεί δεκαδύο εισελθών δε εις την συναγωγήν επαρρησιάζετο επί μήνας τρεις διαλεγόμενος και πείθων τα περί της βασιλείας του θεού ως δε τινες εσκληρύνοντο και ηπείθουν κακολογούντες την οδόν ενώπιον του πλήθους αποστάς απ΄ αυτών αφώρισε τους μαθητάς καθ΄ ημέραν διαλεγόμενος εν τη σχολή Τυράννου τινός 10 τούτο δε εγένετο επί έτη δύο ώστε πάντας τους κατοικούντας την Ασίαν ακούσαι τον λόγον του κυρίου Ιησού Ιουδαίους τε και Έλληνας

The Sons of Sceva

11 δυνάμεις τε ου τας τυχούσας εποίει ο θεός διά των χειρών Παύλου 12 ώστε και επί τους ασθενούντας επιφέρεσθαι από του χρωτός αυτού σουδάρια η σιμικίνθια και απαλλάσσεσθαι απ΄ αυτών τας νόσους τα τε πνεύματα τα πονηρά εξέρχεσθαι απ΄ αυτών 13 επεχείρησαν δε τινες από των περιερχομένων Ιουδαίων εξορκιστών ονομάζειν επί τους έχοντας τα πνεύματα τα πονηρά το όνομα του κυρίου Ιησού λέγοντες ορκίζομεν υμάς τον Ιησούν ον ο Παύλος κηρύσσει 14 ήσαν δε τινες υιοί Σκευά Ιουδαίου αρχιερέως επτά οι τούτο ποιούντες 15 αποκριθέν δε το πνεύμα το πονηρόν είπε τον Ιησούν γινώσκω και τον Παύλον επίσταμαι υμείς δε τίνες εστέ 16 και εφαλλόμενος επ΄ αυτούς ο άνθρωπος εν ω ην το πνεύμα το πονηρόν και κατακυριεύσας αυτών ίσχυσε κατ΄ αυτών ώστε γυμνούς και τετραυματισμένους εκφυγείν εκ του οίκου εκείνου 17 τούτο δε εγένετο γνωστόν πάσιν Ιουδαίοις τε και Έλλησι τοις κατοικούσι την Έφεσον και επέπεσε φόβος επί παντός αυτούς και εμεγαλύνετο το όνομα του κυρίου Ιησού 18 πολλοί τε των πεπιστευκότων ήρχοντο εξομολογούμενοι και αναγγέλλοντες τας πράξεις αυτών 19 ικανοί δε των τα περίεργα πραξάντων συνενέγκαντες τας βίβλους κατέκαιον ενώπιον πάντων και συνεψήφισαν τας τιμάς αυτών και εύρον αργυρίου μυριάδας πέντε 20 ούτω κατά κράτος ο λόγος του κυρίου ηύξανε και ίσχυεν 21 ως δε επληρώθη ταύτα έθετο ο Παύλος εν τω πνεύματι διελθών την Μακεδονίαν και Αχαϊαν πορεύεσθαι εις Ιερουσαλήμ ειπών ότι μετά το γενέσθαι με εκεί δει με και Ρώμην ιδείν 22 αποστείλας δε εις την Μακεδονίαν δύο των διακονούντων αυτώ Τιμόθεον και Έραστον αυτός επέσχε χρόνον εις την Ασίαν

An Outcry in Ephesus

23 εγένετο δε κατά τον καιρόν εκείνον τάραχος ουκ ολίγος περί της οδού 24 Δημήτριος γαρ τις ονόματι αργυροκόπος ποιών ναούς αργυρούς Αρτέμιδος παρείχετο τοις τεχνίταις εργασίαν ουκ ολίγην 25 ους συναθροίσας και τους περί τα τοιαύτα εργάτας είπεν άνδρες επίστασθε ότι εκ ταύτης της εργασίας η ευπορία ημών εστι 26 και θεωρείτε και ακούετε ότι ου μόνον Εφέσου αλλά σχεδόν πάσης της Ασίας ο Παύλος ούτος πείσας μετέστησεν ικανόν όχλον λέγων ότι ουκ εισί θεοί οι διά χειρών γινόμενοι 27 ου μόνον δε τούτο κινδυνεύει ημίν το μέρος εις απελεγμόν ελθείν αλλά και το της μεγάλης θεάς Αρτέμιδος ιερόν εις ουδέν λογισθήναι μέλλειν δε και καθαιρείσθαι την μεγαλειότητα αυτής ην όλη η Ασία και η οικουμένη σέβεται 28 ακούσαντες δε και γενόμενοι πλήρεις θυμού έκραζον λέγοντες μεγάλη η Άρτεμις Εφεσίων 29 και επλήσθη η πόλις όλη συγχύσεως ώρμησάν τε ομοθυμαδόν εις το θέατρον συναρπάσαντες Γαϊον και Αρίσταρχον Μακεδόνας συνεκδήμους του Παύλου 30 του δε Παύλου βουλομένου εισελθείν εις τον δήμον ουκ είων αυτόν οι μαθηταί 31 τινές δε και των Ασιαρχών όντες αυτώ φίλοι πέμψαντες προς αυτόν παρεκάλουν μη δούναι εαυτόν εις το θέατρον 32 άλλοι μεν ουν άλλο τι έκραζον ην γαρ η εκκλησία συγκεχυμένη και οι πλείους ουκ ήδεισαν τίνος ένεκεν συνεληλύθεισαν 33 εκ δε του όχλου προεβίβασαν Αλέξανδρον προβαλλόντων αυτόν των Ιουδαίων ο δε Αλέξανδρος κατασείσας την χείρα ήθελεν απολογείσθαι τω δήμω 34 επιγνόντες δε ότι Ιουδαίός εστι φωνή εγένετο μία εκ πάντων ως επί ώρας δύο κραζόντων μεγάλη η Άρτεμις Εφεσίων 35 καταστείλας δε ο γραμματεύς τον όχλον φησίν άνδρες Εφέσιοι τις γαρ εστιν άνθρωπος ος ου γινώσκει την Εφεσίων πόλιν νεωκόρον ούσαν της μεγάλης θεάς Αρτέμιδος και του Διοπετούς 36 αναντιρρήτων ούν όντων τούτων δέον εστίν υμάς κατεσταλμένους υπάρχειν και μηδέν προπετές πράσσειν 37 ηγάγετε γαρ τους άνδρας τούτους ούτε ιεροσύλους ούτε βλασφημούντας την θεόν υμών 38 ει μεν ούν Δημήτριος και οι συν αυτώ τεχνίται προς τινα λόγον έχουσι αγοραίοι άγονται και ανθύπατοί εισιν εγκαλείτωσαν αλλήλοις 39 ει δε τι περί ετέρων επιζητείτε εν τη εννόμω εκκλησία επιλυθήσεται 40 και γαρ κινδυνεύομεν εγκαλείσθαι στάσεως περί της σήμερον μηδενός αιτίου υπάρχοντας περί ου δυνησόμεθα δούναι λόγον της συστροφής ταύτης 41 και ταύτα ειπών απέλυσε την εκκλησίαν
Copyright information for ABPGRK