Exodus 32

CHAPTER 32

The Golden Calf

και ιδών ο λαός ότι κεχρόνικε Μωυσής καταβήναι εκ του όρους συνέστη ο λαός επί Ααρών και λέγουσιν αυτώ ανάστηθι και ποίησον ημίν θεούς οι προπορεύσονται ημών ο γαρ Μωυσής ούτος ο άνθρωπος ος εξήγαγεν ημάς εκ γης Αιγύπτου ουκ οίδαμεν τι γέγονεν αυτώ και λέγει αυτοίς Ααρών περιέλεσθε τα ενώτια τα χρυσά τα εν τοις ώσι των γυναικών υμών και των θυγατέρων και ενέγκατε προς με και περιείλαντο πας ο λαός τα ενώτια τα χρυσά τα εν τοις ωσίν αυτών και ήνεγκαν προς Ααρών και εδέξατο εκ των χειρών αυτών και έπλασεν αυτά εν τη γραφίδι και εποίησεν αυτό μόσχον χωνευτόν και είπαν ούτοι οι θεοί σου Ισραήλ οίτινες ανεβίβασάν σε εκ γης Αιγύπτου και ιδών Ααρών ωκοδόμησε θυσιαστήριον κατέναντι αυτού και εκήρυξεν Ααρών λέγων εορτή κυρίου άυριον και ορθρίσας τη επαύριον ανεβίβασεν ολοκαυτώματα και προσήνεγκε θυσίαν σωτηρίου και εκάθισεν ο λαός φαγείν και πιείν και ανέστησαν παίζειν και ελάλησε κύριος προς Μωυσήν λέγων βάδιζε το τάχος κατάβηθι εντεύθεν ηνόμησε γαρ ο λαός σου ο εξήγαγες εκ γης Αιγύπτου παρέβησαν ταχύ εκ της οδού ης ενέτειλω αυτοίς εποίησαν εαυτοίς μόσχον και προσκεκυνήκασι αυτώ και τεθύκασιν αυτώ και είπαν ούτοι οι θεοί σου Ισραήλ οίτινες ανεβίβασάν σε εκ γης Αιγύπτου και νυν έασόν με και θυμωθείς οργή εις αυτούς εκτρίψω αυτούς 10 και ποιήσω σε εις έθνος μέγα 11 και εδεήθη Μωυσής κατέναντι κυρίου του θεού και είπεν ινατί κύριε θυμοί οργή εις τον λαόν σου ους εξήγαγες εκ γης Αιγύπτου εν ισχύϊ μεγάλη και εν τω βραχίονί σου τω υψηλώ 12 μή ποτε είπωσιν οι Αιγύπτιοι λέγοντες μετά πονηρίας εξήγαγεν αυτούς αποκτείναι εν τοις όρεσι και εξαναλώσαι αυτούς από της γης παύσαι της οργής του θυμού σου και ίλεως γενού επί τη κακία του λαού σου 13 μνησθείς Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ των σων οικετών οις ώμοσας αυτοίς κατά σεαυτού και ελάλησας προς αυτούς λέγων πολυπληθυνώ το σπέρμα υμών ωσεί τα άστρα του ουρανού τω πλήθει και πάσαν την γην ταύτην ην είπας δούναι τω σπέρματι αυτών και καθέξουσιν αυτήν εις τον αιώνα 14 και ιλάσθη κύριος περί της κακίας ης είπε ποιήσαι προς τον λαόν αυτού 15 και αποστρέψας Μωυσής κατέβη από του όρους και αι δύο πλάκες του μαρτυρίου εν ταις χερσίν αυτού πλάκες λίθιναι καταγεγραμμέναι εξ αμφοτέρων των μερών αυτών ένθεν και ένθεν ήσαν γεγραμμέναι 16 και αι πλάκες έργον θεού ήσαν και η γραφή γραφή θεού εστι κεκολαμμένη εν ταις πλαξί 17 και ακούσας Ιησούς της φωνηνς του λαού κραζόντων λέγει προς Μωυσήν φωνή πολέμου εν τη παρεμβολή 18 και λέγει ουκ έστι φωνή εξαρχόντων κατ΄ ισχύν ουδέ φωνή εξαρχόντων τροπής αλλά φωνήν εξαρχόντων οίνου εγώ ακούω 19 και ηνίκα ήγγιζε τη παρεμβολή ορά τον μόσχον και τους χορούς και οργισθείς θυμώ Μωυσής έρριψεν από των χειρών αυτού τας δύο πλάκας και συνέτριψεν αυτάς υπό το όρος 20 και λαβών τον μόσχον ον εποίησαν κατέκαυσεν αυτόν πυρί και κατήλεσεν αυτόν λεπτόν και έσπειρεν αυτόν επί το ύδωρ και επότισεν αυτό τους υιούς Ισραήλ 21 και είπε Μωυσής προς Ααρών τι εποίησέ σοι ο λαός ούτος ότι επήγαγες επ΄ αυτούς αμαρτίαν μεγάλην 22 και είπεν Ααρών προς Μωυσήν μη οργίζου κύριε συ γαρ οίδας το όρμημα του λαού τούτου 23 λέγουσι γαρ μοι ποίησον ημίν θεούς οι προπορεύσονται ημών ο γαρ Μωυσής ούτος ο άνθρωπος ος εξήγαγεν ημάς εξ Αιγύπτου ουκ οίδαμεν τι γέγονεν αυτώ 24 και είπα αυτοίς τίνι υπάρχει χρυσία περιέλεσθε και έδωκάν μοι και έρριψα εις το πυρ και εξήλθεν ο μόσχος ούτος 25 και ιδών Μωυσής τον λαόν ότι διεσκέδασται διεσκέδασε γαρ αυτούς Ααρών επίχαρμα τοις υπεναντίοις αυτών 26 έστη Μωυσής επί της πύλης της παρεμβολής και είπε τις προς κύριον ίτω προς με συνήλθον ουν προς αυτόν πάντες οι υιοί Λευί 27 και λέγει αυτοίς τάδε λέγει κύριος ο θεός Ισραήλ θέτε έκαστος την εαυτού ρομφαίαν επί τον μηρόν και διέλθατε και ανακάμψατε από πύλης επί πύλην διά της παρεμβολής και αποκτείνατε έκαστος τον αδελφόν αυτού και έκαστος τον πλησίον αυτού και έκαστος τον έγγιστα αυτού 28 και εποίησαν οι υιοί Λευί καθά ελάλησεν αυτοίς Μωυσής και έπεσον εκ του λαού εν τη ημέρα εκείνη τρισχιλίους άνδρας 29 και είπεν αυτοίς Μωυσής επληρώσατε τας χείρας υμών σήμερον κυρίω έκαστος εν τω αδελφώ και υιώ δοθήναι εφ΄ υμάς ευλογίαν 30 και εγένετο μετά την άυριον είπε Μωυσής προς τον λαόν υμείς ημαρτήκατε αμαρτίαν μεγάλην και νυν αναβήσομαι προς τον θεόν ίνα εξιλάσωμαι περί της αμαρτίας υμών 31 υπέστρεψε δε Μωυσής προς κύριον και είπε δέομαι κύριε ημάρτηκεν ο λαός ούτος αμαρτίαν μεγάλην και εποίησαν εαυτοίς θεούς χρυσούς 32 και νυν ει μεν αφεις αυτοίς την αμαρτίαν αυτών άφες ει δε μη εξάλειψόν με εκ της βίβλου σου ης έγραψας 33 και είπε κύριος προς Μωυσήν ει τις ημάρτηκεν ενώπιόν μου εξαλείψω αυτούς εκ της βίβλου μου 34 νυν δε βάδιζε και οδήγησον τον λαόν τούτον εις τον τόπον ον είπά σοι ιδού ο άγγελός μου προπορεύσεται προ προσώπου σου η δ΄ αν ημέρα επισκέπτωμαι επάξω επ΄ αυτούς την αμαρτίαν αυτών 35 και επάταξε κύριος τον λαόν περί της ποιήσεως του μόσχου ου εποίησεν Ααρών
Copyright information for ABPGRK