Ezekiel 33

CHAPTER 33

The Watchmen of the House of Israel

και εγένετο λόγος κυρίου προς με λέγων υιέ ανθρώπου λάλησον τοις υιοίς του λαού σου και ερείς προς αυτούς γη εφ΄ ην αν επάγω ρομφαίαν και λάβη ο λαός της γης άνθρωπον ένα εξ αυτών και δώσιν αυτόν εαυτοίς εις σκοπόν και ίδη την ρομφαίαν ερχομένην επί την γην και σαλπίση τη σάλπιγγι και σημανή τω λαώ και ακούση ο ακούσας της φωνής της σάλπιγγος και μη φυλάξηται και επέλθη η ρομφαία και καταλάβη αυτόν το αίμα αυτού επί της κεφαλής αυτού έσται ότι την φωνήν της σάλπιγγος ακούσας ουκ εφυλάξατο το αίμα αυτού επ΄ αυτόν έσται και ούτος ότι εφυλάξατο την ψυχήν αυτού εξείλατο και ο σκοπός εάν ίδη την ρομφαίαν ερχομένην και μη σημανή τη σάλπιγγι και ο λαός μη φυλάξηται και ελθούσα η ρομφαία λάβη εξ αυτών ψυχήν αύτη διά την αυτής ανομίαν ελήφθη και το αίμα εκ της χειρός του σκοπού εκζητήσω και συ υιέ ανθρώπου σκοπόν δέδωκά σε τω οίκω Ισραήλ και ακούση εκ του στόματός μου λόγον και αναγγελείς αυτοίς απ΄ εμού εν τω ειπείν με τω αμαρτωλώ θανάτω αποθάνη και μη λαλήσης του φυλάξασθαι τον ασεβή από της οδού αυτού αυτός ο άνομος τη ανομία αυτού αποθανείται το δε αίμα αυτού εκ της χειρός σου εκζητήσω συ δε εάν προαπαγγείλης τω ασεβεί την οδόν αυτού αποστρέψαι απ΄ αυτής και μη αποστρέψη από της οδού αυτού ούτος τη ασεβεία αυτού αποθανείται και συ την ψυχήν σαυτού εξήρησαι

The Message of Righteousness

10 και συ υιέ ανθρώπου είπον τω οίκω Ισραήλ ούτως ελαλήσατε λέγοντες αι πλάναι ημών και αι ανομίαι ημών εφ΄ ημίν εισι και εν αυταίς ημείς τηκόμεθα και πως ζησόμεθα 11 είπον αυτοίς ζω εγώ λέγει Αδωναϊ κύριος ου βούλομαι τον θάνατον του ασεβούς ως αποστρέψαι τον ασεβή από της οδού αυτού και ζην αυτόν αποστροφή αποστρέψατε από της οδού υμών της πονηράς και ινατί αποθνήσκετε οίκος Ισραήλ 12 και συ υιέ ανθρώπου είπον προς τους υιούς του λαού σου δικαιοσύνη δικαίου ου μη εξέληται αυτόν εν η αν ημέρα πλανηθή και ανομία ασεβούς ου μη κακώση αυτόν εν η αν ημέρα αποστρέψη από της ανομίας αυτού και δίκαιος ου μη δύνηται σωθήναι εν ημέρα αμαρτίας αυτού 13 εν τω ειπείν με τω δικαίω ζωή ζήσεται και ούτος πέποιθεν επί τη δικαιοσύνη αυτού και ποιήσει ανομίαν πάσαι αι δικαιοσύναι αυτού ου μη αναμνησθώσιν εν τη αδικία αυτού η εποίησεν εν αυτή αποθανείται 14 και εν τω ειπείν εμέ τω ασεβεί θανάτω θανατωθήση και αποστρέψει από της αμαρτίας αυτού και ποιήσει κρίμα και δικαιοσύνην 15 και ενεχύρασμα αποδώ και αρπάγματα αποτίσει εν προστάγμασι ζωής διαπορεύηται του μη ποιήσαι άδικον ζωή ζήσεται και ου μη αποθάνη 16 πάσαι αι αμαρτίαι αυτού ας ήμαρτεν ου μη αναμνησθώσιν ότι κρίμα και δικαιοσύνην εποίησεν εν αυταίς ζήσεται 17 και ερούσιν οι υιοί του λαού σου ουκ ευθεία η οδός του κυρίου και αύτη η οδός αυτών ουκ ευθεία 18 εν τω αποστρέψαι δίκαιον από της δικαιοσύνης αυτού και ποιήση ανομίας αποθανείται εν αυταίς 19 και εν τω αποστρέψαι τον αμαρτωλόν από της ανομίας αυτού και ποιήση κρίμα και δικαιοσύνην εν αυτοίς αυτός ζήσεται 20 και είπατε ουκ ευθεία η οδός κυρίου έκαστον εν ταις οδοίς αυτού κρινώ υμάς οίκος Ισραήλ

The Fall of Jerusalem

21 και εγένετο εν τω δωδεκάτω έτει εν τω δεκάτω μηνί πέμπτη του μηνός της αιχμαλωσίας ημών ήλθε προς με ο ανασωθείς από Ιερουσαλήμ λέγων εάλω η πόλις 22 και χειρ κυρίου εγενήθη επ΄ εμέ εσπέρας πριν ελθείν αυτόν και ήνοιξέ μου το στόμα ως ήλθε προς με τοπρωϊ και ανοιχθέν το στόμα μου ου συνεσχέθη έτι 23 και εγενήθη λόγος κυρίου προς με λέγων 24 υιέ ανθρώπου οι κατοικούντες τας ηρημωμένας επί της γης του Ισραήλ λέγοντες λέγουσιν εις ην Αβραάμ και κατέσχε την γην και ημείς πλείους εσμέν ημίν δέδοται η γη εις κατάσχεσιν 25 διά τούτο είπον αυτοίς τάδε λέγει κύριος κύριος επί αίματος τρώγετε και τους οφθαλμούς υμών αίρετε εις τα βδελύγματα υμών και αίμα εκχέετε και την γην κληρονομήσετε 26 και έστητε εν ταις ρομφαίαις υμών εποιήσατε προσόχθισμα και έκαστος την γυναίκα του πλησίον αυτού εμολύνατε και την γην κληρονομήσετε 27 τάδε ερείς αυτοίς τάδε λέγει κύριος κύριος ζω εγώ ημήν οι εν ταις ηρημωμέναις μαχαίραις πεσούνται και οι επί προσώπου του πεδίου τοις θηρίοις του αγρού δοθήσονται εις κατάβρωμα και τους εν ταις τετειχισμέναις και τους εν τοις σπηλαίοις θανάτω αποκτενώ 28 και δώσω την γην έρημον και απολείται η ύβρις της ισχύος αυτής και ερημωθήσεται τα όρη Ισραήλ διά το μη είναι διαπορευόμενον 29 και γνώσονται ότι εγώ ειμι κύριος και ποιήσω την γην αυτών έρημον και ερημωθήσεται διά πάντα τα βδελύγματα αυτών α εποίησαν 30 και συ υιέ ανθρώπου οι υιοί του λαού σου οι λαλούντες περί σου παρά τα τείχη και εν τοις πυλώσι των οικιών και λαλούσιν έκαστος τω αδελφώ αυτού λέγοντες συνέλθωμεν και ακούσωμεν τα εκπορευόμενα παρά κυρίου 31 και έρχονται προς σε ως συμπορεύεται λαός και κάθηνται εναντίον σου και ακούουσι τα ρήματά σου και ου μη ποιήσουσιν αυτά ότι ψεύδος εν τω στόματι αυτών και οπίσω των μιασμάτων αυτών η καρδία αυτών πορεύεται 32 και γίνη αυτοίς ως φωνή ψαλτηρίου ηδυφώνου ευαρμόστου και ακούσονταί σου τα ρήματα και ου μη ποιήσουσιν αυτά 33 και ηνίκα εάν έλθη ερούσιν ιδού ήκει και γνώσονται ότι προφήτης ην εν μέσω αυτών
Copyright information for ABPGRK