Isaiah 59

CHAPTER 59

The Sin of a Nation

μη ουκ ισχύει η χειρ κυρίου του σώσαι η εβάρυνε το ους αυτού μη εισακούσαι αλλά τα αμαρτήματα υμών διϊστώσιν αναμέσον υμών και του θεού και διά τας αμαρτίας υμών απέστρεψε το πρόσωπον αυτού αφ΄ υμών του μη ελεήσαι αι γαρ χείρες υμών μεμολυσμέναι αίματι και οι δάκτυλοι υμών εν αμαρτίαις τα δε χείλη υμών ελάλησεν ανομίαν και η γλώσσα υμών αδικίαν εμελέτα ουθείς λαλεί δίκαια ουδέ έστι κρίσις αληθινή πεποίθασιν επί ματαίοις και λαλούσι κενά ότι κύουσι πόνον και τίκτουσιν ανομίαν ωά ασπίδων έρρηξαν και ιστόν αράχνης υφαίνουσι και ο μέλλων των ωών αυτών φαγείν συντρίψας ούριον εύρε και εν αυτώ βασιλίσκον ο ιστός αυτών ουκ έσται εις ιμάτιον ουδέ μη περιβάλωνται από των έργων αυτών τα γαρ έργα αυτών έργα ανομίας οι δε πόδες αυτών επί πονηρίαν τρέχουσι ταχινοί εκχέαι αίμα και οι δαιλογισμοί αυτών διαλογισμοί από φόνων σύντριμμα και ταλαιπωρία εν ταις οδοίς αυτών και οδόν ειρήνης ουκ οίδασι και ουκ έστι κρίσις εν ταις οδοίς αυτών αι γαρ τρίβοι αυτών διεστραμμέναι ας διοδεύουσι και ουκ οίδασιν ειρήνην διά τούτο απέστη η κρίσις απ΄ αυτών και ου μη καταλάβη αυτούς δικαιοσύνη υπομεινάντων αυτών φως εγένετο αυτοίς σκότος μείναντες αυγήν εν αωρία περιεπάτησαν 10 ψηλαφήσουσιν ως τυφλοί τοίχον και ως ουχ υπαρχόντων οφθαλμών ψηλαφήσουσι πεσούνται εν μεσημβρία ως εν μεσονυκτίω ως αποθνήσκοντες στενάξουσιν 11 ως άρκος και ως περιστερά άμα πορεύσονται ανεμείναμεν κρίσιν και ουκ έστι σωτηρία μακράν αφέστηκεν αφ΄ ημών 12 πολλή γαρ ημών η ανομία εναντίον σου και αι αμαρτίαι ημών αντέστησαν ημίν αι γαρ ανομίαι ημών εν ημίν και τα αδικήματα ημών έγνωμεν 13 ησεβήσαμεν και εψευσάμεθα και απέστημεν από του θεού ημών ελαλήσαμεν άδικα και ηπειθήσαμεν εκύομεν και εμελετήσαμεν από καρδίας ημών λόγους αδίκους 14 και απεστήσαμεν οπίσω την κρίσιν και η δικαιοσύνη μακράν αφέστηκεν ότι καταναλώθη εν ταις οδοίς αυτών η αλήθεια και δι΄ ευθείας ουκ ηδύναντο διελθείν 15 και η αλήθεια ήρται και μετέστησαν την διάνοιαν αυτών του συνιέναι και είδε κύριος και ουκ ήρεσεν αυτώ ότι ουκ ην κρίσις

The Defender

16 και είδε και ουκ ην ανήρ και κατενόησε και ουκ ην ο αντιληψόμενος και ημύνατο αυτούς τω βραχίονι αυτού και τη ελεημοσύνη εστηρίσατο 17 και ενεδύσατο δικαιοσύνην ως θώρακα και περιέθετο περικεφαλαίαν σωτηρίου επί της κεφαλής και περιεβάλετο ιμάτιον εκδικήσεως και το περιβόλαιον 18 ως ανταποδώσων ανταπόδοσιν όνειδος τοις υπεναντίοις 19 και φοβηθήσονται οι από δυσμών το όνομα κυρίου και οι απ΄ ανατολών ηλίου το όνομα το ένδοξον ήξει γαρ ως ποταμός βιαίος η οργή παρά κύριον ήξει μετά θυμού 20 και ήξει από Σιών ο ρυόμενος και αποστρέψει ασεβείας από Ιακώβ 21 και αύτη αυτοίς η παρ΄ εμού διαθήκη είπε κύριος το πνεύμα το εμόν ο εστιν επί σοι και τα ρήματά μου α έδωκα εις το στόμα σου ου μη εκλίπη εκ του στόματός σου και εκ του στόματος του σπέρματός σου είπε κύριος από του νυν και εις τον αιώνα
Copyright information for ABPGRK