Isaiah 7

CHAPTER 7

War Waged against Jerusalem

και εγένετο εν ταις ημέραις Άχαζ υιού Ιωαθάμ του υιόυ Οζίου βασιλέως Ιούδα ανέβη Ρασίν βασιλεύς Αράμ και Φακεέ υιός Ρομελίου βασιλεύς Ισραήλ επί Ιερουσαλήμ πολεμήσαι αυτήν και ουκ ηδυνήθησαν πολιορκήσαι αυτήν και ανηγγέλη εις τον οίκον Δαυίδ λέγων συνεφώνησεν Αράμ προς τον Εφραϊμ και εξέστη η ψυχή αυτού και η ψυχή του λαού αυτού ον τρόπον εν δρυμώ ξύλον υπό πνεύματος σαλευθή και είπε κύριος προς Ησαϊαν έξελθε εις συνάντησιν Άχαζ συ και ο καταλειφθείς Ιασούβ ο υιός σου προς την κολυμβήθραν της άνω οδού αγρού του κναφέως και ερείς αυτώ φύλαξαι του ησυχάσαι και μη φόβου μηδέ η ψυχή σου ασθενείτω από των δύο ξύλων των δαλών των καπνιζομένων τούτων όταν γαρ οργή του θυμού μου γένηται πάλιν ιάσομαι και ο υιός του Αράμ και ο υιός του Ρομελίου ότι εβουλεύσαντο βουλήν πονηράν αναβησόμεθα εις την Ιουδαίαν και συλλαλήσαντες αυτοίς αποστρέψομεν αυτούς προς ημάς και βασιλεύσομεν αυτοίς τον υιόν Ταβέλ τάδε λέγει κύριος σαβαώθ ου μη μείνη η βουλή αύτη ουδέ έσται αλλά η κεφαλή Αράμ Δαμασκός και η κεφαλή Δαμασκού Ρασίν αλλ΄ έτι εξήκοντα και πέντε ετών εκλείψει η βασιλεία Εφραϊμ από λαού και η κεφαλή Εφραϊμ Σομόρων και η κεφαλή Σομόρων υιός του Ρομελίου και εάν μη πιστεύσητε ουδε μη συνήτε

Immanuel

10 και προσέθετο κύριος λαλήσαι τω Άχαζ λέγων 11 αίτησαι σεαυτώ σημείον παρά κυρίου θεού σου εις βάθος η εις ύψος 12 και είπεν Άχαζ ου μη αιτήσω ουδέ μη πειράσω κύριον 13 και είπεν ακούσατε δη οίκος Δαυίδ μη μικρόν υμίν αγώνα παρέχειν ανθρώποις και πως κυρίω παρέχετε αγώνα 14 διά τούτο δώσει κύριος αυτός υμίν σημείον ιδού η παρθένος εν γαστρί λήψεται και τέξεται υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Εμμανουήλ 15 βούτυρον και μέλι φάγεται πριν η γνώναι αυτόν προελέσθαι πονηρά η εκλέξασθαι το αγαθόν 16 διότι πριν η γνώναι το παιδίον αγαθόν η κακόν απειθεί πονηρία εκλέξασθαι το αγαθόν και καταλειφθήσεται η γη ην συ φοβή από προσώπου των δύο βασιλέων 17 αλλά επάξει επί σε ο θεός και επί τον λαόν σου και επί τον οίκον του πατρός σου ημέρας αι ούπω ήκασιν αφ΄ ης ημέρας αφείλεν Εφραϊμ από Ιούδα τον βασιλέα των Ασσυρίων 18 και έσται εν τη ημέρα εκείνη συριεί κύριος μυίαις αι κυριεύσουσι μέρος ποταμού Αιγύπτου και τη μελίσση η εστιν εν χώρα Ασσυρίων 19 και ελεύσονται και αναπαύσονται πάντες εν ταις φάραγξι της χώρας και εν ταις τρώγλαις των πετρών και εις τα σπήλαια και εις πάσαν ραγάδα και εν παντί ξύλω 20 εν τη ημέρα εκείνη ξυρήσει κύριος εν τω ξυρώ τω μεμεθυσμένω πέραν του ποταμού βασιλέως Ασσυρίων την κεφαλήν και τας τρίχας των ποδών και τον πώγωνα αφελεί 21 και έσται εν τη ημέρα εκείνη θρέψει άνθρωπος δάμαλιν βοών και δύο πρόβατα 22 και έσται από του πλείστον πιείν γάλα βούτυρον και μέλι φάγεται πας ο καταλειφθεις επί της γης 23 και έσται εν τη ημέρα εκείνη πας τόπος ου εάν ώσι χίλιαι άμπελοι χιλίων σικλών εις χέρσον έσονται και εις άκανθαν 24 μετά βέλους και τοξεύματος εισελεύσονται εκεί ότι χέρσος και άκανθα έσται πάσα η γη 25 και παν όρος αροτριώμενον αροτριωθήσεται ου μη επέλθη εκεί φόβος έσται γαρ από της χέρσου και ακάνθης εις βόσκημα προβάτου και καταπάτημα βοός
Copyright information for ABPGRK