Nehemiah 9

CHAPTER 9

Israel Separates the Alien Sons

και εν ημέρα εικοστή και τετάρτη του μηνός τούτου συνήχθησαν οι υιοί Ισραήλ εν νηστεία και εν σάκκοις και σποδώ επί κεφαλής αυτών και εχωρίσθησαν οι υιοί Ισραήλ από παντός υιόυ αλλοτρίου και έστησαν και εξηγόρευσαν τας αμαρτίας αυτών και τας ανομίας των πατέρων αυτών και έστησαν επί τη στάσει αυτών και ανέγνωσαν εν βιβλίω νόμου κυρίου θεού αυτών το τέταρτον της ημέρας και ήσαν εξαγορεύοντες τω κυρίω το τέταρτον της ημέρας και προσκυνούντες τω κυρίω θεώ αυτών και έστη επί αναβάσει των Λευιτών Ιησούς και οι υιοί Καδμιήλ Σαχανίας υιός Σαραβία υιόυ Χανανί και εβόησαν φωνή μεγάλη προς κύριον τον θεόν αυτών και είπον οι Λευίται Ιησούς και Καδμιήλ Βοννείας Σαραβίας Ωδουίας Σοβανίας Φεσσίας ανάστητε ευλογείτε τον κύριον θεόν ημών από του αιώνος και έως του αιώνος και ευλογήσουσιν όνομα δόξης σου και υψώσουσιν επί πάση ευλογία και αινέσει

Ezra Recounts Israel's History

και είπεν Έσδρας συ ει αυτός κύριος μόνος συ εποίησας τον ουρανόν και τον ουρανόν του ουρανού και πάντας τας δυνάμεις αυτών την γην και πάντα όσα εστίν εν αυτή τας θαλάσσας και πάντα τα εν αυταίς και συ ζωοποιείς τα πάντα και σοι προσκυνούσιν αι στρατιαί των ουρανών συ ει κύριε ο θεός συ εξελέξω Άβραμ και εξήγαγες αυτόν εκ της χώρας των Χαλδαίων και επέθηκας αυτώ όνομα Αβραάμ και εύρες την καρδίαν αυτού πιστήν ενώπιόν σου και διέθου προς αυτόν διαθήκην δούναι αυτώ την γην των Χαναναίων και Χετταίων και Αμορραίων και Φερεζαίων και Ιεβουσαίων και Γεργεσαίων και δούναι αυτήν τω σπέρματι αυτού και έστησας τους λόγους σου ότι δίκαιος συ και είδες την ταπείνωσιν των πατέρων ημών εν Αιγύπτω και την κραυγήν αυτών ήκουσας επί θάλασσαν ερυθράν 10 και έδωκας σημεία και τέρατα εν Αιγύπτω εν Φαραώ και εν πάσι τοις παισίν αυτού και εν παντί τω λαώ της γης αυτού ότι έγνως ότι υπερηφάνησαν επ΄ αυτούς και εποίησας σεαυτώ όνομα ως η ημέρα αύτη 11 και την θάλασσαν διέρρηξας ενώπιον αυτών και παρήλθον εν μέσω της θαλάσσης εν ξηρασία και τους καταδιώκοντας αυτούς έρριψας εις βυθόν ωσεί λίθον εν ύδατι σφοδρώ 12 και εν στύλω νεφέλης ωδήγησας αυτούς ημέρας και εν στύλω πυρός την νύκτα του φωτίσαι αυτοίς την οδόν εν η πορεύσονται εν αυτή 13 και επί όρος Σινά κατέβης και ελάλησας προς αυτούς εξ ουρανού και έδωκας αυτοίς κρίματα ευθέα και νόμους αληθείας προστάγματα και εντολάς αγαθάς 14 και το σάββατόν σου το άγιον εγνώρισας αυτοίς εντολάς και προστάγματα και νόμον ενετείλω αυτοίς εν χειρί Μωυσή του δούλου σου 15 και άρτον εξ ουρανού έδωκας αυτοίς εις σιτοδοσίαν αυτών και ύδωρ εκ πέτρας εξήνεγκας αυτοίς εις δίψαν αυτών και είπας αυτοίς εισελθείν κληρονομήσαι την γην εις ην εξέτεινας την χείρά σου δούναι αυτοίς 16 και αυτοί και οι πατέρες ημών υπερηφανεύσαντο και εσκλήρυναν τον τράχηλον αυτών και ουκ ήκουσαν των εντολών σου 17 και ανένευσαν του εισακούσαι και ουκ εμνήσθησαν των θαυμασίων σου ων εποίησας εν αυτοίς και εσκλήρυναν τον τράχηλον αυτών και έδωκαν αρχήν επιστρέψαι εις δουλείαν αυτών εν Αιγύπτω και συ ο θεός αφίων αμαρτίας ελεήμων και οικτίρμων μακρόθυμος και πολυέλεος και ουκ εγκατέλιπες αυτούς 18 έτι δε και εποίησαν εαυτοίς μόσχον χωνευτόν και είπαν ούτοι οι θεοί οι εξαγαγόντες ημάς εξ Αιγύπτου και εποίησαν παροργισμούς μεγάλους 19 και συ εν οικτιρμοίς σου τοις μεγάλοις ουκ εγκατέλιπες αυτούς εν τη ερήμω τον στύλον της νεφέλης ουκ εξέκλινας απ΄ αυτών ημέρας οδηγήσαι αυτούς εν τη οδώ και τον στύλον του πυρός την νύκτα φωτίζειν αυτοίς την οδόν εν η πορεύσονται εν αυτή 20 και το πνεύμά σου το αγαθόν έδωκας συνετίσαι αυτούς και το μάννα σου ουκ αφυστέρησας από στόματος αυτών και ύδωρ έδωκας αυτοίς εν τη δίψη αυτών 21 και τεσσαράκοντα έτη διέθρεψας αυτούς εν τη ερήμω ουχ υστέρησας αυτοίς ουδέν ιμάτια αυτών ουκ επαλαιώθησαν και υποδήματα αυτών ου διερράγησαν 22 και έδωκας αυτούς βασιλείας και λαούς διεμέρισας αυτοίς και εκληρονόμησαν την γην Σηών βασιλέως Εσεβών και την γην Ωγ βασιλέως του Βασάν 23 και τους υιούς αυτών επλήθυνας ως τους αστέρας του ουρανού και εισήγαγες αυτούς εις την γην ην είπας τοις πατράσιν αυτών του εισελθείν και εκληρονομήσαι 24 και εισήλθον υιοί αυτών και εκληρονόμησαν την γην και εξέτριψας ενώπιον αυτών τους κατοικούντας την γην των Χαναναίων και έδωκας αυτούς εις τας χείρας αυτών και τους βασιλείς αυτών και τους λαούς της γης ποιήσαι αυτοίς ως αρεστόν ενώπιον αυτών 25 και κατελάβοντο πόλεις υψηλάς και γην πίονα και εκληρονόμησαν οικίας πλήρεις πάντων αγαθών λάκκους λελατομημένους αμπελώνας και ελαιώνας και παν ξύλον βρώσιμον εις πλήθος και έφαγον και ενεπλήσθησαν και ελιπάνθησαν και ετρύφησαν εν αγαθωσύνη σου τη μεγάλη 26 και ήλλαξαν και απέστησαν από σου και έρριψαν τον νόμον σου οπίσω σώματος αυτών και τους προφήτας σου απέκτειναν οι διεμαρτύραντο εν αυτοίς επιστρέψαι αυτούς προς σε και εποίησαν παροργισμούς μεγάλους 27 και έδωκας αυτούς εν χειρί θλιβόντων αυτούς και έθλιψαν αυτούς και ανεβόησαν προς σε εν καιρώ θλίψεως αυτών και συ εξ ουρανού σου ήκουσας και εν οικτιρμοίς σου τοις μεγάλοις έδωκας αυτοίς σωτήρας και έσωσας αυτούς εκ χειρός θλιβόντων αυτούς 28 και ως ανεπαύσαντο επέστρεψαν ποιήσαι το πονηρόν ενώπιόν σου και εγκατέλιπες αυτούς εις χείρας εχθρών αυτών και κατήρξαν εν αυτοίς και πάλιν ανεβόησαν προς σε και συ εξ ουρανού εισήκουσας και ερρύσω αυτούς εν οικτιρμοίς σου πολλοίς 29 και επεμαρτύρω αυτοίς επιστρέψαι αυτούς εις τον νόμον σου αυτοί δε υπερηφανεύσαντο και ουκ ήκουσαν των εντολών σου και εν τοις κρίμασί σου ήμαρτον α ποιήσας αυτά άνθρωπος ζήσεται εν αυτοίς και έδωκαν νώτον απειθούντα και τράχηλον αυτών εσκλήρυναν και ουκ ήκουσαν 30 και εμακροθύμησας επ΄ αυτούς έτη πολλά και είλκυσας επ΄ αυτούς έτη πολλά και επεμαρτύρω αυτοίς εν πνεύματί σου εν χειρί προφητών σου και ουκ ηνωτίσαντο και έδωκας αυτούς εν χειρί λαών της γης 31 και συ εν οικτιρμοίς σου τοις πολλοίς ουκ εποίησας αυτούς εις συντέλειαν και ουκ εγκατέλιπες αυτούς ότι ισχυρός ει και ελεήμων και οικτίρμων 32 και νυν ο θεός ημών ο ισχυρός ο μέγας ο κραταιός και φοβερός φυλάσσων την διαθήκην σου και το έλεός σου μη ολιγωθήτω ενώπιόν σου πας ο μόχθος ος εύρεν ημάς και τους βασιλείς ημών και τους άρχοντας ημών και τους ιερείς ημών και τους προφήτας ημών και τους πατέρας ημών και εν παντί τω λαώ σου από ημερών βασιλέων Ασσούρ και έως της ημέρας ταύτης 33 και συ δίκαιος ει επί πάσι τοις ερχομένοις εφ΄ ημάς ότι αλήθειαν εποίησας και ημείς εξημάρτομεν 34 και οι βασιλείς ημών και οι άρχοντες ημών και οι ιερείς ημών και οι πατέρες ημών ουκ εποίησαν τον νόμον σου και ου προσέσχον τας εντολάς σου και τα μαρτύριά σου α διεμαρτύρω αυτοίς 35 και αυτοί εν βασιλεία σου και εν αγαθωσύνη σου τη πολλή η έδωκας αυτοίς και εν τη γη τη πλατεία και λιπαρά η έδωκας ενώπιον αυτών ουκ εδούλευσάν σοι και ουκ απέστρεψαν από επιτηδευμάτων αυτών των πονηρών 36 ιδού εσμέν σήμερον δούλοι και η γη ην έδωκας τοις πατράσιν ημών φαγείν τον καρπόν αυτής και τα αγαθά αυτής και ιδού εσμέν δούλοι επ΄ αυτής 37 και οι καρποί αυτής οι πολλοί εγένοντο τοις βασιλεύσιν ους έδωκας εφ΄ ημάς εν αμαρτίαις ημών και επί τα σώματα ημών εξουσιάζουσι και εν κτήνεσιν ημών ως αρεστόν αυτοίς και εν θλίψει μεγάλη εσμέν 38 και εν πάσι τούτοις ημείς διατιθέμεθα πίστιν και γράφομεν και επισφραγίζουσιν άρχοντες ημών Λευίται ημών ιερείς ημών
Copyright information for ABPGRK