Revelation of John 7

CHAPTER 7

Four Angels

και μετά τούτο είδον τέσσαρας αγγέλους εστώτας επί τας τεσσάρας γωνίας της γης κρατούντας τους τέσσαρας ανέμους της γης ίνα μη πνέη άνεμος επί της γης μήτε επί της θαλάσσης μήτε επί παν δένδρον και είδον άλλον άγγελον αναβαίνοντα από ανατολής ηλίου έχοντα σφραγίδα θεού ζώντος και έκραξε φωνή μεγάλη τοις τέσσαρσιν αγγέλοις οις εδόθη αυτοίς αδικήσαι την γην και την θάλασσαν λέγων μη αδικήσητε την γην μήτε την θάλασσαν μήτε τα δένδρα άχρις ου σφραγίσωμεν τους δούλους του θεού ημών επί των μετώπων αυτών

144,000 Sealed

και ήκουσα των αριθμών των εσφραγισμένων εκατόν και τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες εσφραγισμένοι εκ πάσης φυλής υιών Ισραήλ εκ φυλής Ιούδα δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμένοι εκ φυλής Ρουβην δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμενοι εκ φυλής Γαδ δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμενοι εκ φυλής Ασήρ δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμενοι εκ φυλής Νεφθαλείμ δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμενοι εκ φυλής Μανασσή δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμενοι εκ φυλής Συμεών δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμενοι εκ φυλής Λευϊ δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμενοι εκ φυλής Ισαχαρ δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμενοι εκ φυλής Ζαβουλών δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμενοι εκ φυλής Ιωσήφ δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμενοι εκ φυλής Βενιαμίν δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμένοι

A Great Multitude from the Great Affliction

μετά ταύτα είδον και ιδού όχλος πολύς ον αριθμήσαι ουδείς εδυνατο εκ παντός έθνους και φυλών και λαών και γλωσσών εστώτας ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του αρνίου περιβεβλημένοι στολάς λευκάς και φοίνικες εν ταις χερσίν αυτών 10 και κράζουσι φωνή μεγάλη λέγοντες η σωτηρία τω θεώ ημών τω καθημένω επί του θρόνου και τω αρνίω 11 και πάντες οι άγγελοι ειστηκεισαν κύκλω του θρόνου και των πρεσβυτέρων και των τεσσάρων ζώων και έπεσον ενώπιον του θρόνου επί τα πρόσωπα αυτών και προσεκύνησαν τω θεώ 12 λέγοντες αμήν η ευλογία και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμις και η ισχύς τω θεώ ημών εις τους αιώνας των αιωνων αμήν 13 και απεκρίθη εις εκ των πρεσβυτέρων λέγων μοι ούτοι οι περιβεβλημένοι τας στολάς τας λευκάς τίνες εισί και πόθεν ήλθον 14 και ειπον αυτώ κύριε μου συ οίδας και είπέ μοι ούτοί εισιν οι ερχόμενοι εκ της θλίψεως της μεγάλης και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτας εν τω αίματι του αρνίου 15 διά τούτό εισιν ενώπιον του θρόνου του θεού και λατρεύουσιν αυτώ ημέρας και νυκτός εν τω ναώ αυτού και ο καθήμενος επί τω θρόνω σκηνώσει επ΄ αυτούς 16 ου πεινάσουσιν έτι ουδέ διψήσουσιν ετι ουδ΄ ου μη πέση επ΄ αυτούς ο ήλιος ουδέ παν καύμα 17 ότι το αρνίον το αναμέσον του θρόνου ποιμαινεί αυτούς και οδηγήσει αυτούς επί ζωης πηγάς υδάτων και εξαλείψει ο θεός παν δάκρυον εκ των οφθαλμών αυτών
Copyright information for ABPGRK