1 Kings 22

Jehosaffat ac Ahab

(2 Cronicl 18:2-8)

Aeth tair blynedd heibio heb i Israel a Syria fynd i ryfel yn erbyn ei gilydd. Yn ystod y drydedd flwyddyn aeth Jehosaffat, brenin Jwda, i ymweld â brenin Israel. Tra roedd e yno, dyma frenin Israel yn dweud wrth ei swyddogion, “Dych chi'n gwybod yn iawn mai ni sydd piau Ramoth-gilead, ond dŷn ni wedi gwneud dim i'w chymryd yn ôl oddi ar frenin Syria.” Yna dyma fe'n gofyn i Jehosaffat, “Ddoi di gyda mi i ymladd am Ramoth-gilead?” A dyma Jehosaffat yn ei ateb, “Dw i gyda ti, a bydd fy myddin i gyda dy fyddin di!” Ond yna dyma Jehosaffat yn ychwanegu, “Ond gad i ni'n gyntaf holi beth mae'r  Arglwydd yn ei ddweud.”

Felly dyma frenin Israel yn casglu'r proffwydi at ei gilydd – roedd tua pedwar cant ohonyn nhw. A dyma fe'n gofyn iddyn nhw, “Ddylwn i ymosod ar Ramoth-gilead neu ddim?”

A dyma nhw'n ateb, “Dos! Bydd y Meistr yn rhoi buddugoliaeth i'r brenin!”

Ond dyma Jehosaffat yn gofyn, “Oes yna ddim un o broffwydi'r  Arglwydd yma, i ni ofyn iddo fe hefyd?”

A dyma frenin Israel yn ateb, “Oes, mae yna un dyn gallwn holi'r  Arglwydd trwyddo. Ond dw i'n ei gasáu e, achos dydy e byth yn proffwydo dim byd da i mi, dim ond drwg. Ei enw e ydy Michea fab Imla.”

“Paid siarad fel yna,” meddai Jehosaffat.

Felly dyma frenin Israel yn galw swyddog draw a dweud wrtho, “Brysia! Tyrd â Michea fab Imla yma.”

Proffwydoliaeth Michea

(2 Cronicl 18:9-27)

10 Roedd brenin Israel a Jehosaffat, brenin Jwda, yn eu gwisgoedd brenhinol yn eistedd ar orseddau yn y sgwâr wrth y giât i ddinas Samaria. O'u blaenau roedd yr holl broffwydi wrthi'n proffwydo. 11 Dyma Sedeceia fab Cenaana yn gwneud cyrn haearn. A dyma fe'n cyhoeddi “Dyma mae'r  Arglwydd yn ei ddweud: ‘Byddi di'n cornio'r Syriaid gyda'r rhain, ac yn eu difa nhw.’” 12 Ac roedd y proffwydi eraill i gyd yn dweud yr un fath. “Dos i ymosod ar Ramoth-gilead. Byddi'n ennill y frwydr! Mae'r  Arglwydd yn mynd i roi buddugoliaeth i ti.”

13 Dyma'r un oedd wedi mynd i nôl Michea yn dweud wrtho, “Gwranda, mae'r proffwydi i gyd yn cytuno fod y brenin yn mynd i lwyddo. Dywed di'r un peth, a proffwyda lwyddiant iddo.”

14 Ond dyma Michea'n ei ateb, “Mor sicr â bod yr  Arglwydd yn fyw, fydda i ond yn dweud beth fydd yr  Arglwydd yn ei ddweud wrtho i.”

15 Pan ddaeth e at y brenin dyma'r brenin yn gofyn iddo, “Michea, ddylwn i ymosod ar Ramoth-gilead neu ddim?”

A dyma fe'n ateb, “Dos di! Byddi'n llwyddo. Bydd yr  Arglwydd yn rhoi buddugoliaeth i'r brenin.”

16 Ond dyma'r brenin yn dweud wrtho, “Faint o weithiau ydw i wedi gwneud i ti addo o flaen yr  Arglwydd y byddi'n dweud dim byd ond y gwir wrtho i?”

17 A dyma Michea'n dweud,

“Gwelais Israel gyfan ar wasgar dros y bryniau,
fel defaid heb fugail.
A dyma'r  Arglwydd yn dweud,
‘Does ganddyn nhw ddim meistri.
Dylen nhw i gyd fynd adre'n dawel.’”

18 Dyma frenin Israel yn dweud wrth Jehosaffat, “Wnes i ddim dweud wrthot ti? Dydy hwn byth yn proffwydo dim byd da i mi, dim ond drwg.”

19 A dyma Michea'n dweud eto, “Felly, gwrando ar neges yr  Arglwydd. Gwelais yr  Arglwydd yn eistedd ar ei orsedd, a'i fyddin o angylion yn sefyll bob ochr iddo. 20 A dyma'r  Arglwydd yn gofyn, ‘Pwy sy'n gallu twyllo Ahab, a gwneud iddo ymosod ar Ramoth-gilead a cael ei ladd yno?’ Ac roedd pawb yn cynnig syniadau gwahanol. 21 Ond yna dyma ysbryd yn dod a sefyll o flaen yr  Arglwydd, a dweud, ‘Gwna i ei dwyllo fe.’

“A dyma'r  Arglwydd yn gofyn iddo, ‘Sut?’

22 “‘Gwna i fynd allan fel ysbryd celwyddog a siarad drwy ei broffwydi e,’ meddai.

“A dyma'r  Arglwydd yn dweud, ‘Dos i wneud hynny. Byddi di'n llwyddo i'w dwyllo.’

23 “Felly, wyt ti'n gweld? Mae'r  Arglwydd wedi gwneud i dy broffwydi di i gyd ddweud celwydd. Mae'r  Arglwydd am wneud drwg i ti.”

24 Yna dyma Sedeceia fab Cenaana yn camu ymlaen a rhoi dyrnod i Michea ar ei ên, a gofyn, “Sut wnaeth Ysbryd yr  Arglwydd fy ngadael i a dechrau siarad â ti?” 25 A dyma Michea'n ateb, “Cei weld ar y diwrnod hwnnw pan fyddi di'n chwilio am ystafell o'r golwg yn rhywle i guddio ynddi!”

26 Yna dyma frenin Israel yn dweud, “Cymerwch Michea a'i roi yng ngofal Amon, rheolwr y ddinas, a Joas fy mab. 27 Dwedwch wrthyn nhw, ‘Mae'r brenin yn dweud, “Cadwch hwn yn y carchar, a rhoi dim byd ond ychydig fara a dŵr iddo nes bydda i wedi dod yn ôl yn saff.”’”

28 A dyma Michea'n dweud, “Os ddoi di yn ôl yn saff, dydy'r  Arglwydd ddim wedi siarad trwof fi.” A dyma fe'n dweud wrth y bobl oedd yno, “Cofiwch chi beth ddywedais i!”

Ahab yn cael ei ladd yn y frwydr

(2 Cronicl 18:28-34)

29 Dyma frenin Israel a Jehosaffat, brenin Jwda, yn mynd i ymosod ar Ramoth-gilead. 30 A dyma frenin Israel yn dweud wrth Jehosaffat, “Dw i yn mynd i wisgo dillad gwahanol i fynd i ryfel, ond gwisga di dy ddillad brenhinol.” Felly dyma frenin Israel yn newid ei ddillad a mynd i'r frwydr.

31 Roedd brenin Syria wedi rhoi gorchymyn i'r tri deg dau capten oedd ganddo ar ei gerbydau, “Peidiwch poeni ymladd gyda neb, yn filwyr cyffredin na swyddogion, dim ond gyda brenin Israel.” 32 Pan welodd y capteiniaid Jehosaffat dyma nhw'n dweud, “Mae'n rhaid mai fe ydy brenin Israel!” Felly dyma nhw'n troi i fynd ar ei ôl. Ond wrth i Jehosaffat weiddi 33 dyma nhw'n gweld mai nid brenin Israel oedd e, a dyma nhw'n gadael llonydd iddo.

34 Yna dyma rhyw filwr yn digwydd saethu â'i fwa ar hap a taro brenin Israel rhwng dau ddarn o'i arfwisg. A dyma'r brenin yn dweud wrth yrrwr ei gerbyd, “Tro yn ôl! Dos â fi allan o'r frwydr. Dw i wedi cael fy anafu!” 35 Aeth y frwydr yn ei blaen drwy'r dydd. Roedd y brenin Ahab yn cael ei ddal i fyny yn ei gerbyd yn gwylio'r Syriaid. Yna gyda'r nos dyma fe'n marw. Roedd y gwaed o'i anaf wedi rhedeg dros lawr y cerbyd.

36 Wrth i'r haul fachlud dyma waedd yn lledu drwy rengoedd y fyddin, “Mae ar ben! Pawb am adre i'w dref a'i ardal ei hun.” 37 Roedd y brenin wedi marw, a dyma nhw'n mynd ag e i Samaria, a'i gladdu yno.

38 Dyma nhw'n golchi'r cerbyd wrth bwll Samaria (lle roedd puteiniaid yn arfer ymolchi). A daeth cŵn yno i lyfu'r gwaed, yn union fel roedd yr  Arglwydd wedi dweud.

39 Mae gweddill hanes Ahab, a'r cwbl wnaeth e ei gyflawni (hanes y palas ifori a'r holl drefi wnaeth e adeiladu) i'w gweld yn y sgrôl Hanes Brenhinoedd Israel. 40 Bu farw Ahab, a daeth ei fab Ahaseia yn frenin yn ei le.

Jehosaffat, brenin Jwda

(2 Cronicl 20:31—21:1)

41 Daeth Jehosaffat mab Asa yn frenin ar Jwda pan oedd Ahab wedi bod yn frenin Israel ers pedair blynedd. 42 Roedd Jehosaffat yn dri deg pum mlwydd oed pan ddaeth yn frenin, a bu'n frenin yn Jerwsalem am ddau ddeg pump o flynyddoedd. Aswba, merch Shilchi oedd ei fam.

43 Fel Asa, ei dad, gwnaeth Jehosaffat beth oedd yn plesio'r  Arglwydd. Ond wnaeth e ddim cael gwared â'r allorau lleol, ac roedd y bobl yn dal i aberthu anifeiliaid a llosgi arogldarth arnyn nhw. 44 Ac roedd Jehosaffat wedi gwneud cytundeb heddwch gyda brenin Israel.

45 Mae gweddill hanes Jehosaffat, y cwbl wnaeth e lwyddo i'w wneud a'r rhyfeloedd wnaeth e eu hymladd, i'w gweld yn y sgrôl Hanes Brenhinoedd Jwda. 46 Roedd e hefyd wedi gyrru allan o'r wlad weddill y puteiniaid teml oedd yn dal yno yng nghyfnod ei dad Asa.

47 Doedd gan Edom ddim brenin ar y pryd, dim ond rhaglaw.

48 Adeiladodd Jehosaffat longau masnach mawr
22:48 llongau masnach mawr Hebraeg, “Llongau Tarshish”, sef porthladd yn Sbaen.
i fynd i Offir am aur; ond wnaethon nhw erioed hwylio am eu bod wedi eu dryllio yn y porthladd yn Etsion-geber.
49 Roedd Ahaseia, mab Ahab, wedi gofyn i Jehosaffat, “Gad i'n gweision ni forio gyda'i gilydd ar y llongau.” Ond roedd Jehosaffat wedi gwrthod. 50 Pan fuodd Jehosaffat farw, cafodd ei gladdu gyda'i hynafiaid yn ninas Dafydd. Daeth ei fab Jehoram yn frenin yn ei le.

51 Roedd Jehosaffat wedi bod yn frenin ar Jwda am un deg saith o flynyddoedd pan ddaeth Ahaseia mab Ahab yn frenin ar Israel yn Samaria. Bu'n frenin ar Israel am ddwy flynedd. 52 Gwnaeth bethau drwg iawn yng ngolwg yr  Arglwydd, ac ymddwyn fel ei dad a'i fam, ac fel Jeroboam fab Nebat oedd wedi achosi i bobl Israel bechu. 53 Roedd yn addoli Baal ac yn ymgrymu iddo. Roedd yn gwylltio'r  Arglwydd, Duw Israel, yn union fel gwnaeth ei dad.

Copyright information for CYM