Deuteronomy 19

1هنگامی كه‌ خداوند، خدايتان‌ قوم‌هايی را كه‌ بايد سرزمينشان‌ را بگيريد، نابود كند

و شما در شهرها و خانه‌هايشان‌ ساكن‌ شويد،
2آنگاه‌ بايد سه‌ شهر بعنوان‌ پناهگاه‌ تعيين‌ كنيد تا اگر كسی تصادفاً شخصی را بكشد، بتواند به‌ آنجا فرار كرده‌، در امان‌ باشد. كشورتان‌ را به‌ سه‌ منطقه‌ تقسيم‌ كنيد بطوری كه‌ هر كدام‌ از اين‌ سه‌ شهر در يكی از آن‌ سه‌ منطقه‌ واقع‌ گردد. جاده‌هايی را كه‌ به‌ اين‌ شهرها می‌روند خوب‌ نگه‌ داريد.

4اگر كسی تصادفاً مرتكب‌ قتل‌ شود می‌تواند به‌ يكی از اين‌ شهرها فرار كرده‌، در آنجا پناه‌ گيرد.
5مثلاً اگر مردی با همسايهء‌ خود برای بريدن‌ هيزم‌ به‌ جنگل‌ برود و سر تبر از دسته‌اش‌ جدا شده‌، باعث‌ قتل‌ همسايه‌اش‌ گردد، آن‌ مرد می‌تواند به‌ يكی از اين‌ شهرها گريخته‌، درامان‌ باشد.
6بدين‌ ترتيب‌ مدعی خون‌ مقتول‌ نمی‌تواند او را بكشد. اين‌ شهرها بايد پراكنده‌ باشند تا همه‌ بتوانند به‌ آن‌ دسترسی داشته‌ باشند و گر نه‌ مدعی عصبانی، ممكن‌ است‌ قاتل‌ بی‌گناه‌ را بكشد.

8اگر خداوند طبق‌ وعده‌ای كه‌ به‌ پدران‌ شما داده‌ است‌ مرزهای سرزمينتان‌ را وسيعتر كند و تمام‌ سرزمينی را كه‌ وعده‌ داده‌ است‌، به‌ شما ببخشد
9(البته‌ چنين‌ كاری بستگی دارد به‌ اينكه‌ از كليه‌ء فرمانهايی كه‌ امروز به‌ شما می‌دهم‌ اطاعت‌ نموده‌ خداوند، خدايتان‌ را دوست‌ بداريد و دائماً در راه‌ او گام‌ برداريد) در اينصورت‌ بايد سه‌ شهر پناهگاه‌ ديگر نيز داشته‌ باشيد.
10چنين‌ عمل‌ كنيد تا در سرزمينی كه‌ خداوند به‌ شما می‌دهد اشخاص‌ بی‌گناه‌ كشته‌ نشوند و خون‌ كسی به‌ گردن‌ شما نباشد.

11ولی اگر كسی از همسايه‌ء خود نفرت‌ داشته‌ باشد و با قصد قبلی او را بكشد و سپس‌ به‌ يكی از شهرهای پناهگاه‌ فرار نمايد،
12آنگاه‌ ريش‌ سفيدان‌ شهر بايد دنبال‌ او فرستاده‌، او را بازگردانند و تحويل‌ مدعی خون‌ مقتول‌ بدهند تا او را بكشد.
13به‌ او رحم‌ نكنيد! اسرائيل‌ را از خون‌ بی‌گناه‌ پاک كنيد تا در همه‌ء كارهايتان‌ كامياب‌ باشيد.

مرزهای ملک همسايه‌

14هنگامی كه‌ وارد سرزمينی شديد كه‌ خداوند، خدايتان‌ به‌ شما می‌دهد، مواظب‌ باشيد مرزهای ملک همسايه‌تان‌ را كه‌ از قديم‌ تعيين‌ شده‌ است‌ به‌ نفع‌ خود تغيير ندهيد.

شهادت‌ در دادگاه‌

15هرگز كسی را بر اساس‌ شهادت‌ يک نفر محكوم‌ نكنيد. حداقل‌ دو يا سه‌ شاهد بايد وجود داشته‌ باشند.
16اگر كسی شهادت‌ دروغ‌ بدهد و ادعا كند كه‌ شخصی را هنگام‌ ارتكاب‌ جرمی ديده‌ است‌،
17هر دو نفر بايد به‌ نزد كاهنان‌ و قضاتی كه‌ در آن‌ موقع‌ در حضور خداوند مشغول‌ خدمتند، آورده‌ شوند.
18قضات‌ بايد اين‌ امر را بدقت‌ تحقيق‌ كنند. اگر معلوم‌ شد كه‌ شاهد دروغ‌ می‌گويد،
19مجازاتش‌ بايد همان‌ باشد كه‌ او فكر می‌كرد مرد ديگر به‌ آن‌ محكوم‌ می‌شد. به‌ اين‌ طريق‌ شرارت‌ را از ميان‌ خود پاک خواهيد كرد.
20بعد از آن‌، كسانی كه‌ اين‌ خبر را بشنوند از دروغ‌ گفتن‌ در جايگاه‌ شهود خواهند ترسيد.
21به‌ شاهد دروغگو نبايد رحم‌ كنيد. حكم‌ شما در اينگونه‌ موارد بايد چنين‌ باشد: جان‌ در برابر جان‌، چشم‌ دربرابر چشم‌، دندان‌ دربرابر دندان‌، دست‌ در برابر دست‌ و پا دربرابر پا.

Copyright information for FCB