Deuteronomy 20

قوانين‌ جنگ‌

1زمانی كه‌ به‌ جنگ‌ می‌رويد و در برابر خود لشكری نيرومندتر ازخود با اسبها و عرابه‌های جنگی زياد می‌بينيد، وحشت‌ نكنيد. خداوند، خدايتان‌ با شماست‌، همان‌ خدايی كه‌ شما را از مصر بيرون‌ آورد.
2قبل‌ از شروع‌ جنگ‌، كاهنی در برابر لشكر اسرائيل‌ بايستد و بگويد:
3"ای مردان‌ اسرائيلی به‌ من‌ گوش‌ كنيد! امروز كه‌ به‌ جنگ‌ می‌رويد از دشمن‌ نترسيد و جرأت‌ خود را از دست‌ ندهيد؛
4چون‌ خداوند، خدايتان‌ همراه‌ شماست‌. او برای شما با دشمنانتان‌ می‌جنگد و به‌ شما پيروزی می‌بخشد."

5آنگاه‌ سرداران‌ سپاه‌ بايد سربازان‌ را خطاب‌ كرده‌، چنين‌ بگويند: "آيا در اينجا كسی هست‌ كه‌ به‌ تازگی خانه‌ای ساخته‌، ولی هنوز از آن‌ استفاده‌ نكرده‌ باشد؟ اگر چنين‌ كسی هست‌ به‌ خانه‌ برگردد، چون‌ ممكن‌ است‌ در اين‌ جنگ‌ كشته‌ شود و شخص‌ ديگری از آن‌ استفاده‌ كند.
6آيا كسی هست‌ كه‌ به‌ تازگی تاكستانی غرس‌ كرده‌، ولی هنوز ميوه‌ای از آن‌ نخورده‌ باشد؟ اگر چنين‌ كسی هست‌ به‌ خانه‌ بازگردد، چون‌ ممكن‌ است‌ در اين‌ جنگ‌ كشته‌ شود و شخص‌ ديگری ميوهء‌ آن‌ را بخورد.
7آيا كسی به‌ تازگی دختری را نامزد كرده‌ است‌؟ اگر چنين‌ كسی هست‌ به‌ خانه‌ء خود بازگردد و با نامزدش‌ ازدواج‌ كند، چون‌ ممكن‌ است‌ در اين‌ جنگ‌ بميرد و شخص‌ ديگری نامزد او را به‌ زنی بگيرد."
8سپس‌ سرداران‌ بگويند: "آيا در اينجا كسی هست‌ كه‌ می‌ترسد؟ اگر چنين‌ كسی هست‌ به‌ خانه‌ بازگردد تا روحيهء‌ ديگران‌ را تضعيف‌ نكند."
9پس‌ از نطق‌ سرداران‌، فرماندهانی برای سپاه‌ تعيين‌ شوند.

10هنگامی كه‌ به‌ شهری نزديک می‌شويد تا با آن‌ بجنگيد، نخست‌ به‌ مردم‌ آنجا فرصت‌ دهيد خود را تسليم‌ كنند.
11اگر آنها دروازه‌های شهر را به‌ روی شما باز كردند، وارد شهر بشويد و مردم‌ آنجا را اسير كرده‌، به‌ خدمت‌ خود بگيريد؛
12ولی اگر تسليم‌ نشدند، شهر را محاصره‌ كنيد.
13هنگامی كه‌ خداوند، خدايتان‌ آن‌ شهر را به‌ شما داد، همه‌ء مردانِ آن‌ را از بين‌ ببريد؛
14ولی زنها و بچه‌ها، گاوها و گوسفندها، و هر چه‌ را كه‌ در شهر باشد می‌توانيد برای خود نگه‌داريد. تمام‌ غنايمی را كه‌ از دشمن‌ بدست‌ می‌آوريد مال‌ شماست‌. خداوند آنها را به‌ شما داده‌ است‌.
15اين‌ دستورات‌ فقط‌ شامل‌ شهرهای دور دست‌ می‌باشد و نه‌ شهرهايی كه‌ در خود سرزمين‌ موعود هستند.

16در شهرهای داخل‌ مرزهای سرزمين‌ موعود، هيچكس‌ را نبايد زنده‌ بگذاريد. هر موجود زنده‌ای را از بين‌ ببريد.
17حيتيها، اموريها، كنعانيها، فرزيها، حويها و يبوسيها را بكلی نابود كنيد. اين‌ حكمی است‌ كه‌ خداوند، خدايتان‌ داده‌ است‌.
18منظور از اين‌ فرمان‌ آن‌ است‌ كه‌ نگذارد مردم‌ اين‌ سرزمين‌، شما را فريب‌ داده‌، در دام‌ بت‌پرستی و آداب‌ و رسوم‌ قبيح‌ خود گرفتار سازند و شما را وادارند گناه‌ بزرگی نسبت‌ به‌ خداوند، خدايتان‌ مرتكب‌ شويد.

19زمانی كه‌ شهری را برای مدت‌ طولانی محاصره‌ می‌كنيد، درختان‌ ميوه‌ را از بين‌ نبريد. از ميوه‌ء آنها بخوريد، ولی درختان‌ را قطع‌ نكنيد. درختان‌، دشمنان‌ شما نيستند!
20اما درختان‌ ديگر را می‌توانيد قطع‌ كنيد و از آنها برای محاصره‌ء شهر استفاده‌ كنيد.

Copyright information for FCB