Ecclesiastes 12

آفريننده‌ء خود را در روزهای جوانيت‌ به‌ ياد آور، قبل‌ از اينكه‌ روزهای سخت‌ زندگی فرا رسد روزهايی كه‌ ديگر نتوانی از آنها لذت‌ ببری.
دستهای تو كه‌ از تو محافظت‌ می‌كنند، بلرزند و پاهای قوی تو ضعيف‌ گردند؛ دندانهايت‌ كم‌ شوند و ديگر نتوانند غذا را بجوند و چشمانت‌ كم‌ سو گردند و نتوانند چيزی را ببينند؛
گوشهايت‌ سنگين‌ شوند و نتوانند سر و صدای كوچه‌ و صدای آسياب‌ و نغمه‌ء موسيقی و آواز پرندگان‌ را بشنوند؛
به‌ سختی راه‌ روی و از هر بلندی بترسی؛ موهايت‌ سفيد شوند، قوت‌ تو از بين‌ برود و اشتهايت‌ كور شود؛ به‌ خانه‌ء جاودانی بروی و مردم‌ در كوچه‌ها برای تو سوگواری كنند.

بلی، آفريننده‌ء خويش‌ را به‌ ياد آور، قبل‌ از آنكه‌ رشته‌ء نقره‌ای عمرت‌ پاره‌ شود و جام‌ طلا بشكند، كوزه‌ كنار چشمه‌ خرد شود و چرخ‌ بر سر چاه‌ آب‌ متلاشی گردد،
بدن‌ به‌ خاک زمين‌ كه‌ از آن‌ سرشته‌ شده‌ برگردد و روح‌ بسوی خداوند كه‌ آن‌ را عطا كرده‌، پرواز كند.

"حكيم‌"
نگاه کنيد به 1:1.
می‌گويد: "بيهودگی است‌! بيهودگی است‌! همه‌ چيز بيهودگی است‌!"

خاتمه‌

"حكيم‌" آنچه‌ را كه‌ می‌دانست‌ به‌ مردم‌ تعليم‌ می‌داد، زيرا مرد دانايی بود. او پس‌ ازتفكر و تحقيق‌، مثلهای بسياری تأليف‌ كرد.
10 "حكيم‌" كوشش‌ كرد با سخنان‌ دلنشين‌، حقايق‌ را صادقانه‌ بيان‌ كند.

11 سخنان‌ مردان‌ حكيم‌ مانند چوبهای تيزی هستند كه‌ شبانان‌ با آنها گوسفندان‌ را هدايت‌ می‌كنند و مثل‌ ميخهايی هستند كه‌ محكم‌ به‌ زمين‌ كوبيده‌ شده‌ باشند. اين‌ سخنان‌ جماعت‌ را هدايت‌ می‌كنند، زيرا همه‌ء آنها توسط‌ يک شبان‌ يعنی خداوند داده‌ می‌شوند.
12 ولی پسرم‌، از همه‌ء اينها گذشته‌، بدان‌ كه‌ نوشتن‌ كتابها تمامی ندارد و مطالعه‌ء آنها بدن‌ را خسته‌ می‌كند.

13 در خاتمه‌، حاصل‌ كلام‌ را بشنويم‌: انسان‌ بايد از خداوند بترسد و احكام‌ او را نگاه‌ دارد، زيرا تمام‌ وظيفه‌ء او همين‌ است‌.
خدا هر عمل‌ خوب‌ يا بد ما را، حتی اگر در خفا نيز انجام‌ شود، داوری خواهد كرد.

Copyright information for FCB