Ezekiel 30

خداوند مصررا مجازات‌ می‌كند

1خداوند همچنين‌ به‌ من‌ فرمود:

"ای انسان‌ خاكی، پيشگويی كن‌ و بگو كه‌ خداوند می‌فرمايد: "گريه‌ كنيد، چون‌ آن‌ روز هولناک نزديک است‌. آن‌ روز، روز خداوند است‌، روز ابرها و نابودی برای قومها!
4شمشيری بر مصر فرود می‌آيد، زمينش‌ از اجساد كشته‌شدگان‌ پوشيده‌ می‌شود و ثروتش‌ غارت‌ می‌گردد و اساس‌ آن‌ فرو می‌ريزد. سرزمين‌ حبشه‌ نيز تاراج‌ می‌شود.
5حبشه‌، فوط‌، لود، عربستان‌، ليبی و تمام‌ مملكتهای‌ هم‌پيمانشان‌ نيز در آن‌ جنگ‌ نابود می‌شوند."

6خداوند می‌فرمايد: "تمام‌ هم‌پيمانان‌ مصر سقوط‌ می‌كنند و لشكر مغرور او درهم‌ شكسته‌ شده‌، از مجدل‌ تا اسوان‌ با شمشير قتل‌ عام‌ می‌گردند.
7مصر از همه‌ء همسايگانش‌ ويران‌تر می‌شود و شهرهايش‌ خراب‌تر از شهرهای ويران‌ شده‌ء اطراف‌ آنها می‌گردد.
8وقتی مصر را به‌ آتش‌ بكشم‌ و هم‌پيمانانش‌ را نابود كنم‌، آنگاه‌ اهالی مصر خواهند دانست‌ كه‌ من‌ خداوند هستم‌.
9در آن‌ زمان‌، قاصدان‌ تندرو را با كشتی‌ها می‌فرستم‌ تا حبشی‌ها را به‌ وحشت‌ بياندازند. موقع‌ نابودی مصر، ترس‌ و وحشت‌ سراپای ايشان‌ را فرا می‌گيرد. آن‌ روز نزديک است‌!"

10خداوند می‌فرمايد: "نبوكدنصر، پادشاه‌ بابل‌، مردم‌ مصر را از بين‌ خواهد برد.
11او و لشكرش‌ كه‌ مايه‌ء وحشت‌ قومها هستند، فرستاده‌ می‌شوند تا سرزمين‌ مصر را خراب‌ كنند. آنها با مصر می‌جنگند و زمين‌ را از اجساد كشته‌شدگان‌ می‌پوشانند.
12من‌ رود نيل‌ را خشک می‌كنم‌ و تمام‌ مملكت‌ مصر را به‌ زير سلطه‌ء شروران‌ درمی‌آورم‌. مصر و هر چه‌ را كه‌ در آن‌ است‌ بدست‌ بيگانگان‌ از بين‌ می‌برم‌. من‌ كه‌ خداوند هستم‌ اين‌ را گفته‌ام‌.
13بتهای مصر و تمثالهای ممفيس‌ را می‌شكنم‌. در مصر پادشاهی نخواهد بود، بلكه‌ شورش‌ و هرج‌ و مرج‌ در آنجا حكمفرما خواهد شد.

14"شهرهای فتروس‌، صوعن‌ و طبس‌ را با دست‌ خود خراب‌ می‌كنم‌.
15خشم‌ شديدم‌ را بر پلوسيوم‌ كه‌ محكم‌ترين‌ قلعه‌ء مصراست‌ فرو می‌ريزم‌ و مردم‌ طبس‌ را نابود می‌كنم‌.
16بلی، مصر را به‌ آتش‌ می‌كشم‌. پلوسيوم‌ به‌ درد و عذاب‌ شديد مبتلا می‌گردد. حصار طبس‌ درهم‌ می‌شكند و ممفيس‌ دچار وحشت‌ دايمی می‌شود.
17جوانان‌ اون‌ و فيبست‌ به‌ دم‌ شمشير می‌افتند و بقيه‌ء مردم‌ به‌ اسيری برده‌ می‌شوند.
18وقتی برای درهم‌ شكستن‌ قدرت‌ مصر بيايم‌، آن‌ روز برای تحفنحيس‌ هم‌ يک روز تاريک خواهد بود. ابر سياهی آن‌ را خواهد پوشاند و مردم‌ آن‌ به‌ اسارت‌ خواهند رفت‌.
19پس‌، وقتی مصر را بشدت‌ مجازات‌ كنم‌، آنگاه‌ خواهند دانست‌ كه‌ من‌ خداوند هستم‌."

20يک سال‌ بعد، يعنی در يازدهمين‌ سال‌ تبعيدمان‌، در روز هفتم‌ از ماه‌ اول‌، از طرف‌ خداوند اين‌ پيغام‌ به‌ من‌ رسيد:

21"ای انسان‌ خاكی، من‌ بازوی پادشاه‌ مصر را شكسته‌ام‌
وقتی پادشاه مصر در سال 588ق.م. لشکری برای آزاد سازی اورشليم فرستاد, نبوکدنصر موقتاً دست از محاصرهء اورشليم برداشت و نيروهای مصر را شکست داد. منظور حزقيال از بازوی شکستهء مصر در اين آيه همين شکست است.
و كسی آن‌ را شكسته‌بندی نكرده‌ و بر آن‌ مرهم‌ نگذاشته‌ تا شفا يابد و بتواند شمشير بدست‌ گيرد.
22من‌ كه‌ خداوند هستم‌ می‌گويم‌ كه‌ بر ضد پادشاه‌ مصر می‌باشم‌ و هر دو بازويش‌ را می‌شكنم‌ (هم‌ آنكه‌ قبلاً شكسته‌ شده‌ و هم‌ آنكه‌ سالم‌ است‌) و شمشيرش‌ را از دستش‌ می‌اندازم‌.
23مصری‌ها را به‌ كشورهای ديگر تبعيد می‌كنم‌.
24آنگاه‌، بازوهای پادشاه‌ بابل‌ را قوی می‌گردانم‌ و شمشير خودم‌ را بدست‌ او می‌دهم‌. اما بازوهای پادشاه‌ مصر را می‌شكنم‌ و او مثل‌ شخص‌ مجروحی كه‌ به‌ دم‌ مرگ‌ رسيده‌ باشد در حضور پادشاه‌ بابل‌ خواهد ناليد،
25بلی، پادشاه‌ بابل‌ را قوی می‌سازم‌، ولی پادشاه‌ مصر را ضعيف‌ می‌كنم‌. وقتی شمشيرم‌ را بدست‌ پادشاه‌ بابل‌ بدهم‌ و او آن‌ را بر سر مصر بحركت‌ درآورد، آنگاه‌ مصر خواهد دانست‌ كه‌ من‌ خداوند هستم‌.
26هنگامی كه‌ مصری‌ها را در ميان‌ قومها پراكنده‌ سازم‌، آنگاه‌ خواهند دانست‌ كه‌ من‌ خداوند هستم‌."

Copyright information for FCB