Isaiah 15

نبوت‌ درباره‌ء سقوط‌ موآب‌

اين‌ است‌ پيغام‌ خدا برای سرزمين‌ موآب‌:

شهرهای "عار" و "قير" موآب‌ در يک شب‌ ويران‌ می‌شوند.
در ديبون‌ قوم‌ عزادار موآب‌ به‌ بتخانه‌ها پناه‌ می‌برند تا برای شهرهای نبو و ميدبا گريه‌ كنند. همه‌ء مردم‌ موی سر و ريش‌ خود را تراشيده‌،
لباس‌ عزا پوشيده‌اند و در كوچه‌ها راه‌ می‌روند. از هر خانه‌ای صدای شيون‌ و زاری بلند است‌.
صدای گريه‌ء شهرهای حشبون‌ و العاله‌ تا ياهص‌ نيز شنيده‌ می‌شود. حتی جنگاوران‌ موآب‌ نيز ناله‌ می‌كنند و از شدت‌ ترس‌ می‌لرزند.

دلم‌ برای موآب‌ نالان‌ است‌. مردم‌ موآب‌ به‌ صوغر و عجلت‌ شلشيا فرار می‌كنند؛ با گريه‌ از گردنه‌ء لوحيت‌ بالا می‌روند؛ صدای ناله‌ء ايشان‌ در طول‌ راه‌ حورونايم‌ به‌ گوش‌ می‌رسد.
رودخانه‌ء نمريم‌ خشک شده‌ است‌! علف‌ سرسبز كنار رودخانه‌ها پلاسيده‌ و نهالها از بين‌ رفته‌اند.
مردم‌ اندوخته‌ء خود را برمی‌دارند تا از راه‌ "دره‌ء بيدها" فرار كنند.
شيون‌ موآب‌ در مرزهای آن‌ طنين‌ افكنده‌ است‌ و صدای‌ زاری آن‌ تا به‌ اجلايم‌ و بئرايليم‌ رسيده‌ است‌.
رودخانه‌ء ديمون‌ از خون‌ سرخ‌ شده‌ است‌، ولی خدا باز هم‌ اهالی ديمون‌ را مجازات‌ خواهد كرد. بازماندگان‌ و فراريان‌ موآب‌ نيز جان‌ سالم‌ بدر نخواهند برد و طعمه‌ء شير خواهند شد.

Copyright information for FCB