Mark 4

حكايت‌ كشاورز

1بار ديگر عيسی در كنار درياچه‌ به‌ تعليم‌ مردم‌ پرداخت‌ و جمعيتی بزرگ‌ نزدش‌ گرد آمدند، بطوری كه‌ مجبور شد در قايقی بنشيند و كمی از ساحل‌ فاصله‌ بگيرد و از همانجا با مردم‌ سخن‌ گويد. او وقتی می‌خواست‌ چيزی به‌ مردم‌ بياموزد، معمولاً آن‌ را بصورت‌ داستان‌ بيان‌ می‌كرد. مثلاً يكبار اين‌ داستان‌ را نقل‌ كرد:
3"گوش‌ كنيد! روزی كشاورزی رفت‌ تا در مزرعه‌اش‌ تخم‌ بكارد.
4هنگامی كه‌ تخم‌ می‌پاشيد، مقداری از تخمها در جاده‌ افتادند و پرنده‌ها آمده‌، آنها را از آن‌ زمين‌ خشک برداشتند و خوردند.
5مقداری نيز روی خاكی افتادند كه‌ زيرش‌ سنگ‌ بود؛ به‌ همين‌ خاطر زود سبز شدند، ولی طولی نكشيد كه‌ زير حرارت‌ آفتاب‌ سوختند و از بين‌ رفتند، چون‌ ريشه‌ء محكمی نداشتند.
7بعضی از تخم‌ها نيز در ميان‌ خارها ريخت‌؛ خارها دور آنها را گرفتند و نگذاشتند ثمری بدهند.
8اما مقداری از تخمها در زمين‌ خوب‌ و حاصلخيز افتادند و سی برابر زيادتر و بعضی‌ها تا شصت‌ و حتی صد برابر ثمر دادند.
9اگر گوش‌ داريد، گوش‌ كنيد!"

10پس‌ از آن‌، وقتی آن‌ دوازده‌ نفر و ساير پيروانش‌ با او تنها بودند، از او پرسيدند: "منظور از اين‌ داستان‌ چه‌ بود؟"

11عيسی جواب‌ داد: "خدا به‌ شما اين‌ اجازه‌ را عطا فرموده‌ تا اسرار ملكوتش‌ را درک نماييد. ولی برای آنانی كه‌ از من‌ پيروی نمی‌كنند، بايد همه‌ چيزها را به‌ صورت‌ مُعّما و مثل‌ بيان‌ كرد.
12همانطور كه‌ يكی از پيامبران‌ فرموده‌: با اينكه‌ می‌بينند و می‌شنوند، اما چيزی درک نمی‌كنند و بسوی خدا برنمی‌گردند تا خدا گناهانشان‌ را ببخشد."

13سپس‌ به‌ ايشان‌ گفت‌: "اگر منظور اين‌ مَثَل‌ را درک نكرديد، مَثَلهای ديگر را كه‌ خواهم‌ گفت‌، چگونه‌ خواهيد فهميد؟
14منظور از كشاورز كسی است‌ كه‌ پيام‌ خدا را مانند تخم‌ در دل‌ مردم‌ می‌كارد.
15آن‌ جاده‌ ء خشک كه‌ بعضی تخمها بر آن‌ افتاد، دل‌ سنگ‌ كسانی است‌ كه‌ پيام‌ خدا را می‌شنوند، ولی چون‌ قلبشان‌ سخت‌ است‌، فوراً شيطان‌ می‌آيد و آنچه‌ را كاشته‌ شده‌ است‌ می‌ربايد.
16خاكی كه‌ زيرش‌ سنگ‌ بود، دل‌ كسانی است‌ كه‌ با خوشحالی پيام‌ خدا را می‌شنوند.
17ولی مانند آن‌ نهال‌ تازه‌، چون‌ ريشه‌ء عميقی نمی‌دوانند، دوام‌ نمی‌آورند. اينها گرچه‌ اول‌ خوب‌ پيش‌ می‌روند ولی همينكه‌ بخاطر كلام‌ آزار و اذيتی ببينند، فوری ايمان‌ خود را از دست‌ می‌دهند.
18زمينی كه‌ از خارها پوشيده‌ شده‌ بود، مانند قلب‌ اشخاصی است‌ كه‌ پيام‌ را قبول‌ می‌كنند،
19اما چيزی نمی‌گذرد كه‌ گرفتاريهای زندگی، عشق‌ به‌ ثروت‌، شهرت‌طلبی و علاقه‌ به‌ چيزهای ديگر آنقدر فكرشان‌ را مشغول‌ می‌كند كه‌ ديگر جايی برای پيام‌ خدا در قلبشان‌ باقی نمی‌ماند؛ در نتيجه‌ هيچ‌ ثمره‌ای به‌ بار نمی‌آيد.
20و اما زمين‌ خوب‌ و حاصلخيز، دل‌ انسان‌هايی است‌ كه‌ پيام‌ خدا را با جان‌ و دل‌ می‌پذيرند و در مقابل‌، سی برابر، شصت‌ و حتی صد برابر ثمر می‌دهند."



مَثَل چراغ

21سپس‌ از ايشان‌ پرسيد: "چراغی را كه‌ روشن‌ می‌كنند، آيا زير جعبه‌ يا تخت‌ پنهان‌ می‌نمايند؟ نه‌، بلكه‌ آن‌ را روی پايه‌ می‌گذارند تا نورش‌ بر همه‌ بتابد.
22همينطور نيز هر چه‌ پنهان‌ و نادانسته‌ است‌، روزی آشكار و واضح‌ خواهد شد.
23اگر گوش‌ شنوا داريد، گوش‌ كنيد.
24"دقت‌ كنيد تا آنچه‌ را كه‌ می‌شنويد، انجام‌ دهيد. چون‌ هر چقدر در انجام‌ آنها بكوشيد، سخنانم‌ را بهتر درک خواهيد كرد.
25زيرا هر كه‌ چيزی داشته‌ باشد، باز هم‌ به‌ او بيشتر عطا خواهد شد؛ و كسی كه‌ چيزی نداشته‌ باشد، حتی چيز كمی هم‌ كه‌ دارد از او گرفته‌ خواهد شد.



مًثًل رشد دانه

26"حال‌، داستان‌ ديگری تعريف‌ می‌كنم‌ تا بدانيد ملكوت‌ خدا چگونه‌ است‌: كشاورزی در مزرعه‌اش‌ تخم‌ پاشيد و رفت‌.
27روزها گذشت‌ و كم‌كم‌ تخم‌ سبز شد و رشد كرد بدون‌ آنكه‌ كشاورز بداند چگونه‌ اين‌ امر اتفاق‌ افتاد.
28زيرا زمين‌ بدون‌ كمک كسی، خودش‌ تخم‌ را به‌ ثمر می‌آورد. يعنی اول‌ ساقه‌ بالا می‌آيد، بعد خوشه‌ درست‌ می‌شود، و بعد از آن‌ دانه‌ء كامل‌ در خوشه‌ ايجاد می‌شود.
29و وقتی ثمر رسيد، كشاورز داس‌ را برمی‌دارد تا محصول‌ را درو كند."

مَثَل دانه خردل

30سپس‌ گفت‌: "چطور می‌توانم‌ ملكوت‌ خدا را برای شما تشريح‌ كنم‌؟ با چه‌ مثلی آن‌ را برايتان‌ شرح‌ دهم‌؟
31مانند دانه‌ء خردل‌ است‌ كه‌ گر چه‌ يكی از كوچكترين‌ دانه‌هاست‌، ولی وقتی كاشته‌ شد، از همه‌ء گياهان‌ بزرگتر می‌شود و شاخه‌های بلند می‌آورد، بطوری كه‌ پرندگان‌ می‌توانند زير سايه‌اش‌ آشيانه‌ كنند."
33او پيام‌ خدا را تا آنجا كه‌ مردم‌ می‌توانستند بفهمند، بصورت‌ داستان‌ و با مَثَلهای بسيار برای ايشان‌ بيان‌ می‌فرمود.
34در واقع‌ عيسی هميشه‌ بصورت‌ داستان‌ و مثل‌ به‌ مردم‌ تعليم‌ می‌داد. ولی وقتی با شاگردانش‌ تنها می‌شد، معنی تمام‌ آنها را به‌ ايشان‌ می‌گفت‌.



عيسی طوفان‌ دريا را آرام‌ می‌كند

35غروب‌ آن‌ روز، عيسی به‌ شاگردانش‌ فرمود: "به‌ كناره‌ء ديگر درياچه‌ برويم‌."
36پس‌ آن‌ عده‌ای را كه‌ در ساحل‌ گرد آمده‌ بودند، روانه‌ كردند و با همان‌ قايقی كه‌ عيسی در آن‌ نشسته‌ بود، به‌ راه‌ افتادند. البته‌ عده‌ای نيز با قايقهای ديگر همراهشان‌ رفتند.
37چيزی نگذشت‌ كه‌ طوفانی شديد در گرفت‌. امواج‌ سهمگين‌، قايق‌ را آنچنان‌ در هم‌ می‌كوبيد كه‌ نزديک بود از آب‌ پر شده‌، غرق‌ شود.
38اما عيسی در انتهای قايق‌ آسوده‌ خاطر، سر را بر بالشی گذاشته‌ و خوابيده‌ بود. شاگردان‌ سراسيمه‌ او را بيدار كردند و گفتند: "استاد، استاد، داريم‌ غرق‌ می‌شويم‌. اصلاً هيچ‌ به‌ فكر ما نيستيد؟!"
39او برخاست‌ و به‌ باد و دريا فرمان‌ داد: "آرام‌ شو!" همان‌ لحظه‌ باد از وزيدن‌ باز ايستاد و همه‌ جا آرامی كامل‌ برقرار شد.
40عيسی به‌ شاگردانش‌ فرمود: "چرا اينقدر ترسيده‌ بوديد؟ آيا هنوز هم‌ به‌ من‌ اعتماد نداريد؟"
41ايشان‌ در حاليكه‌ ترس‌ سراسر وجودشان‌ را فرا گرفته‌ بود، به‌ يكديگر می‌گفتند: "اين‌ ديگر چگونه‌ انسانی است‌ كه‌ حتی باد و دريا هم‌ اطاعتش‌ می‌كنند!"

Copyright information for FCB