Mark 6

پيامبر در شهر خود احترامی ندارد

آنگاه‌ عيسی از آن‌ ديار روانه‌ شد و همراه‌ شاگردانش‌ به‌ ناصره‌، شهری كه‌ در آن‌ بزرگ‌ شده‌ بود، بازگشت‌.
روز شنبه‌ به‌ كنيسه‌ رفت‌ تا تعليم‌ دهد. مردم‌ از حكمت‌ و معجزات‌ او غرق‌ در شگفتی شدند، مخصوصاً كه‌ همشهری ايشان‌ نيز بود. آنان‌ می‌گفتند: "مگر او چه‌ چيز از ما بيشتر دارد؟
او كه‌ همان‌ نجّار است‌ و مادرش‌ مريم‌ و برادرانش‌ هم‌ يعقوب‌ و يوشا و يهودا و شمعون‌ هستند؛ خواهرانش‌ نيز در ميان‌ ما زندگی می‌كنند." و بدين‌ ترتيب‌ غرورشان‌ اجازه‌ نداد با احترام‌ به‌ سخنان‌ او گوش‌ فرا دهند.
عيسی به‌ ايشان‌ فرمود: "پيامبر را همه‌ جا گرامی می‌دارند، مگر در شهر خود و ميان‌ خويشاوندان‌ و خانواده‌ء خويش‌."
و او نتوانست‌ معجزه‌ء بزرگی در آن‌ شهر انجام‌ دهد چون‌ مردم‌ به‌ او ايمان‌ نداشتند. فقط‌ دست‌ خود را بر چند بيمار گذاشت‌ و ايشان‌ را شفا بخشيد.
عيسی نمی‌توانست‌ باور كند كه‌ همشهريان‌ او تا اين‌ حد بی‌ايمان‌ باشند.



مأموريت‌ دوازده‌ شاگرد عيسی‌

آنگاه‌ عيسی به‌ دهكده‌ها رفته‌، به‌ تعليم‌ دادن‌ مردم‌ پرداخت‌.

او دوازده‌ شاگرد خود را فراخواند و ايشان‌ را دو به‌ دو فرستاد و به‌ ايشان‌ قدرت‌ داد تا ارواح‌ پليد را از مردم‌ بيرون‌ كنند.
در ضمن‌ به‌ ايشان‌ فرمود: "جز چوبدستی چيزی همراه‌ خود نبريد. نه‌ خوراک‌، نه‌ پوشاک‌، نه‌ پول‌ در كمربند خود،
و نه‌ حتی كفش‌ و لباس‌ اضافی.
10 به‌ هر دِهی كه‌ رسيديد، فقط‌ در يک خانه‌ بمانيد و تا وقتی در آن‌ دِه‌ هستيد محل‌ اقامت‌ خود را عوض‌ نكنيد.
11 اگر در جايی شما را نپذيرفتند و حاضر نبودند به‌ سخنانتان‌ گوش‌ دهند، از آنجا بيرون‌ برويد و گرد و خاكی را كه‌ از آن‌ ده‌ بر پايهايتان‌ نشسته‌ است‌ پاک كنيد، تا نشان‌ دهيد كه‌ آنان‌ چه‌ فرصتی را از دست‌ داده‌اند."
12 پس‌ ايشان‌ رفته‌، همه‌ء مردم‌ را به‌ توبه‌ از گناهان‌ دعوت‌ كردند.
13 ايشان‌ روح‌های ناپاک زيادی را بيرون‌ كردند و بر سر بيماران‌ بسياری روغن‌ زيتون‌ ماليده‌، آنان‌ را شفا دادند.



مرگ‌ يحيی‌

14 طولی نكشيد كه‌ خبر كارهای عيسی به‌ گوش‌ هيروديس‌ پادشاه‌ رسيد زيرا همه‌ جا گفتگو درباره‌ء معجزات‌ او بود. بعضی گمان‌ می‌كردند عيسی همان‌ يحيی است‌ كه‌ زنده‌ شده‌ و می‌گفتند: "برای همين‌ است‌ كه‌ چنين‌ معجزاتی می‌كند."
15 عده‌ای نيز بر اين‌ گمان‌ بودند كه‌ او همان‌ الياس‌ پيغمبر می‌باشد كه‌ ظهور كرده‌ است‌. ديگران‌ نيز می‌گفتند كه‌ او پيامبری است‌ مانند پيامبران‌ بزرگ‌ گذشته‌.
16 اما هيروديس‌ می‌گفت‌: "نه‌، اين‌ بايد همان‌ يحيی باشد كه‌ من‌ سرش‌ را از تن‌ جدا كردم‌، و حالا دوباره‌ زنده‌ شده‌ است‌."
17 ماجرا چنين‌ بود كه‌ هيروديس‌ سربازانی فرستاده‌، يحيی را دستگير كرده‌، به‌ زندان‌ انداخته‌ بود، زيرا او به‌ هيروديس‌ می‌گفت‌: "ازدواج‌ تو با هيروديا، همسر برادرت‌ فيليپ‌، كار درستی نيست‌."
19 هيروديا از يحيی كينه‌ به‌ دل‌ داشت‌ و می‌خواست‌ او را بكشد، اما اين‌ كار بدون‌ اجازه‌ء هيروديس‌ ممكن‌ نبود.
20 هيروديس‌ به‌ يحيی احترام‌ می‌گذاشت‌ چون‌ می‌دانست‌ كه‌ او مرد نيک و مقدسی است‌؛ بنابراين‌، از او حمايت‌ می‌كرد و هرگاه‌ با يحيی گفتگو می‌نمود، وجدانش‌ ناراحت‌ می‌شد. با اينحال‌ دوست‌ می‌داشت‌ سخنان‌ او را بشنود.

21 اما سرانجام‌ فرصت‌ مناسبی برای هيروديا پيش‌ آمد. به‌ اين‌ ترتيب‌ كه‌ هيروديس‌ در روز تولد خود، ضيافتی ترتيب‌ داد و همه‌ء درباريان‌ و فرماندهان‌ و بزرگان‌ ايالت‌ جليل‌ را دعوت‌ كرد.
22 آنگاه‌ دختر هيروديا وارد مجلس‌ شد و برای مهمانان‌ رقصيد و همه‌ را شاد كرد. پس‌ هيروديس‌ پادشاه‌ برای او قسم‌ خورد و گفت‌: "هر چه‌ می‌خواهی بگو تا به‌ تو بدهم‌؛ حتی اگر نصف‌ مملكتم‌ را بخواهی به‌ تو خواهم‌ داد."
24 دختر بی‌درنگ‌ نزد مادرش‌ رفت‌ تا با او مشورت‌ كند. مادر به‌ او گفت‌: "سر يحيی را درخواست‌ كن‌!"
25 دختر با عجله‌ برگشت‌ و درخواستش‌ را به‌ پادشاه‌ گفت‌: "سر يحيی را می‌خواهم‌. آن‌ را در يک سينی به‌ من‌ بدهيد."

26 پادشاه‌ بسيار اندوهگين‌ شد، ولی چون‌ نمی‌توانست‌ قول‌ خود را در مقابل‌ مهمانان‌ زير پا بگذارد،
27 يكی از جلادان‌ را به‌ زندان‌ فرستاد تا سر يحيی را از تن‌ جدا كند و برايش‌ بياورد.
28 جلاد نيز به‌ زندان‌ رفت‌ و سر يحيی را بريد و آن‌ را در يک سينی برای دختر آورد. او نيز سر بريده‌ را نزد مادرش‌ برد.

29 هنگامی كه‌ مريدان‌ يحيی از ماجرا باخبر شدند، آمدند و جنازه‌ء او را برده‌، بخاک سپردند.



غذا دادن‌ به‌ 000ر5 نفر

30 پس‌ از مدتی، شاگردان‌ عيسی از سفر برگشتند و او را از كارهايی كه‌ كرده‌ و تعاليمی كه‌ داده‌ بودند، آگاه‌ ساختند.
31 عيسی به‌ ايشان‌ گفت‌: "بياييد از غوغای جمعيت‌ كمی دور شويم‌ و استراحت‌ كنيم‌." رفت‌ و آمد مردم‌ آنقدر زياد بود كه‌ حتی فرصت‌ نمی‌كردند چيزی بخورند.
32 پس‌ سوار قايقی شدند تا به‌ جای خلوتی بروند.
33 وقتی مردم‌ ديدند كه‌ ايشان‌ می‌روند، در كنار دريا آنقدر دويدند تا به‌ مقصد ايشان‌ رسيدند و پيش‌ از آنكه‌ عيسی و شاگردانش‌ از قايق‌ پياده‌ شوند، در آن‌ محل‌ حاضر بودند.
34 وقتی عيسی پا به‌ ساحل‌ گذاشت‌ مردم‌ طبق‌ معمول‌ دور او جمع‌ شدند. او دلش‌ بحال‌ ايشان‌ سوخت‌ چون‌ مانند گوسفندان‌ بی‌شبان‌ بودند. پس‌ تعاليم‌ بسياری به‌ ايشان‌ داد.
35 نزديک غروب‌، شاگردان‌ نزد او آمدند و گفتند: "به‌ مردم‌ بگوييد به‌ دهات‌ اطراف‌ بروند و برای خود خوراک تهيه‌ كنند، چون‌ در اين‌ جای دور افتاده‌، چيزی برای خوردن‌ پيدا نمی‌شود. هوا نيز رو به‌ تاريكی می‌رود."

37 ولی عيسی فرمود: "شما خودتان‌ به‌ ايشان‌ خوراک بدهيد."

پرسيدند: "با دست‌ خالی؟ می‌دانی چقدر پول‌ می‌خواهد تا بتوانيم‌ به‌ اين‌ جمعيت‌ خوراک بدهيم‌؟"

38 عيسی فرمود: "برويد ببينيد چقدر نان‌ داريم‌."

پس‌ از تحقيق‌، آمدند و گفتند كه‌ پنج‌ نان‌ و دو ماهی دارند.
39 آنگاه‌ عيسی به‌ مردم‌ فرمود تا بر روی زمين‌ بنشينند. طولی‌نكشيد كه‌ مردم‌ درگروه‌های پنجاه‌ نفری و صد نفری، روی سبزه‌ها نشستند.

41 عيسی آن‌ پنج‌ نان‌ و دو ماهی را در دست‌ گرفت‌ و به‌ سوی آسمان‌ نگاه‌ كرد و خدا را شكر نمود. سپس‌ نانها را تكه‌تكه‌ كرد و با ماهی به‌ يارانش‌ داد تا پيش‌ مردم‌ بگذارند.
42 مردم‌ آنقدر خوردند تا كاملاً سير شدند.

43 تعداد كسانی كه‌ نان‌ و ماهی را خوردند حدود 000ر5 مرد بود؛ با اينحال‌، از خرده‌ نانها و ماهيها، دوازده‌ سبد پر شد.



عيسی روی آب‌ راه‌ می‌رود

45 بلافاصله‌ پس‌ از آن‌، عيسی به‌ شاگردانش‌ فرمود تا سوار قايق‌ شوند و به‌ كناره‌ء ديگر درياچه‌ به‌ بيت‌صيدا بروند تا خود نيز پس‌ از روانه‌ كردن‌ مردم‌، به‌ ايشان‌ ملحق‌ شود.
46 پس‌ عيسی مردم‌ را مرخص‌ فرمود و از تپه‌ای بالا رفت‌ تا دعا كند.
47 كم‌كم‌ شب‌ شد. قايق‌ شاگردان‌ به‌ وسط‌ درياچه‌ رسيده‌ بود و عيسی هنوز در تنهايی مشغول‌ دعا بود.
48 در اين‌ هنگام‌، او ديد كه‌ ايشان‌ در زحمت‌ افتاده‌اند و با باد و موج‌ دست‌ بگريبانند.

پس‌ نزديک به‌ ساعت‌ سه‌ بعد از نيمه‌ شب‌، عيسی بر روی آب‌ قدم‌ زنان‌ بسوی قايق‌ حركت‌ كرد و می‌خواست‌ از ايشان‌ بگذرد
49 كه‌ شاگردان‌ متوجه‌ شدند و ديدند كه‌ چيزی روی آب‌ راه‌ می‌رود. به‌ گمان‌ اينكه‌ روحی می‌بينند، از ترس‌ فرياد زدند،
50 چون‌ همه‌ او را می‌ديدند و مضطرب‌ بودند. ولی عيسی فوری با ايشان‌ صحبت‌ كرده‌، گفت‌: "دلير باشيد، نترسيد، من‌ هستم‌!"
51 آنگاه‌ سوار قايق‌ شد و باد از وزيدن‌ باز ايستاد.

شاگردان‌ از ترس‌ و حيرت‌، در جای خود خشک شده‌ بودند.
52 چون‌ حتی بعد از آن‌ معجزه‌ء بزرگ‌ شب‌ پيش‌، هنوز نفهميده‌ بودند او چه‌ شخصيتی دارد، زيرا نمی‌خواستند ايمان‌ بياورند.

53 وقتی به‌ آن‌ كناره‌ء درياچه‌، به‌ سرزمين‌ جنيسارت‌ رسيدند و لنگر انداخته‌
54 از قايق‌ بيرون‌ آمدند، مردم‌ فوری او را شناختند
55 و در سراسر آن‌ ناحيه‌ خبر ورود او را پخش‌ كردند. طولی نكشيد كه‌ از هر طرف‌ مريضان‌ را روی تختها نزد او آوردند.
عيسی هر جا قدم‌ می‌گذاشت‌، چه‌ در دهات‌ و چه‌ در شهرها و چه‌ در صحرا، مردم‌ بيماران‌ را بر سر راه‌ او می‌گذاشتند و خواهش‌ می‌كردند كه‌ لااقل‌ اجازه‌ دهد به‌ لباس‌ او دست‌ بزنند؛ و هر مريضی كه‌ به‌ او دست‌ می‌زد شفا می‌يافت‌.

Copyright information for FCB