Micah 1

ميكاه‌

اين‌ كتاب‌ كمی‌ پيش‌ از سقوط‌ حكومت‌ شمالی‌ اسرائيل‌ در 722 ق‌. م‌. نوشته‌ شده‌ است‌. ميكاه‌، مانند ساير انبيا، در اين‌ كتاب‌ برضد گناهان‌ اسرائيل‌ سخن‌ می‌گويد، اما در عين‌ حال‌ از آينده‌ای‌ خبر می‌ دهد كه‌ در آن‌ بركت‌ خدا شامل‌ حال‌ قومش‌ خواهد شد.

گناهانی‌ كه‌ خدا را خشمگين‌ می‌ساخت‌ عبارت‌ بود از بت‌پرستی‌، بهره‌كشی‌ از فقرا و سرپيچی‌ از دستورات‌ خداوند. ميكاه‌ پيشگويی‌ می‌كند كه‌ اورشليم‌ و سامره‌، پايتختهای‌ يهودا و اسرائيل‌، بدست‌ دشمنان‌ ويران‌ خواهند شد.

در مقابل‌ اين‌ تصوير تاريک‌، ميكاه‌ از نقشهء خداوند برای‌ نجات‌ بشر نيز سخن‌ می‌گويد. مسيح‌ موعود خواهد آمد تا نقشه‌ء نجاتی‌ را كه‌ خدا طرح‌ كرده‌، به‌ اجرا درآورد. ميكاه‌ تنها نبی‌ای‌ است‌ كه‌ محل‌ تولد مسيح‌ را پيشگويی‌ كرده‌ است‌.

ميكاه‌ يادآوری‌ می‌كند كه‌ هرچند خداوند گناهان‌ قوم‌ خود را می‌بيند، اما او كسانی‌ را كه‌ توبه‌ می‌كنند دوست‌ دارد و آنان‌ را می‌بخشد. ميكاه‌ 7: 18 چنين‌ می‌گويد: "خداوندا، خدايی‌ مثل‌ تو نيست‌ كه‌ گناه‌ را ببخشد. تو گناهان‌ بازماندگان‌ قوم‌ خود را می‌آمرزی‌ و تا ابد خشمگين‌ نمی‌مانی‌، چون‌ دوست‌ داری‌ رحم‌ كنی‌."

در دوران‌ سلطنت‌ يوتام‌ و آحاز و حزقيا، پادشاهان‌ يهودا، خداوند اين‌ پيام‌ را در باره‌ء اورشليم‌ و سامره‌، بصورت‌ رؤيا به‌ ميكاه‌ مورشتی‌ داد.



مجازات‌ سامره‌ و اورشليم‌

ای‌ تمام‌ قوم‌ها بشنويد! ای‌ همه‌ء ساكنان‌ زمين‌ گوش‌ دهيد! خداوند از خانه‌ مقدس‌ خود بضد شما شهادت‌ می‌دهد.

اينک‌ خداوند تخت‌ فرمانروايی‌ خود را در آسمان‌ ترک‌ نموده‌ و از فراز كوهها به‌ زمين‌ می‌آيد.
كوهها در زير پاهايش‌ مثل‌ موم‌ آب‌ می‌شوند و مانند سيل‌ از بلنديها به‌ دره‌ سرازير می‌گردند.

تمام‌ اينها بسبب‌ گناهان‌ مردم‌ اسرائيل‌ و يهودا اتفاق‌ می‌افتد. بت‌پرستی‌ و ظلم‌ سامره‌ و اورشليم‌ را كه‌ پايتختهای‌ اسرائيل‌ و يهودا هستند، پر ساخته‌ است‌.

خداوند می‌فرمايد: "شهر سامره‌ را بصورت‌ توده‌ای‌ از خاک‌ درمی‌آورم‌؛ آن‌ را چنان‌ شيار می‌كنم‌ كه‌ بتوان‌ برای‌ كشت‌ انگور از آن‌ استفاده‌ كرد. حصار و قلعه‌های‌ آن‌ را خراب‌ نموده‌، سنگهايش‌ را به‌ دره‌ می‌ريزم‌ تا بنيادش‌ نمايان‌ شود.
تمام‌ بتهايش‌ خرد خواهند شد و بتكده‌های‌ آراستهء‌ آن‌ كه‌ از هدايای‌ بت‌پرستان‌ ساخته‌ شده‌ به‌ آتش‌ كشيده‌ خواهند شد."

گريه‌ و ماتم‌

من‌ گريه‌ می‌كنم‌ و ماتم‌ می‌گيرم‌، مثل‌ شغال‌ زوزه‌ می‌كشم‌ و مانند جغد شيون‌ می‌كنم‌. از غصه‌ و سرافكندگی‌ با پای‌ برهنه‌ و تن‌ عريان‌ راه‌ می‌روم‌،
چون‌ زخم‌ قوم‌ من‌ عميقتر از آنست‌ كه‌ شفا يابد. خداوند نزديک‌ دروازه‌های‌ اورشليم‌ آماده‌ ايستاده‌ است‌ تا قوم‌ مرا مجازات‌ كند.

10 اين‌ را به‌ شهر جت‌
در اصل عبری در آيات 10 الی 15 بازی با کلمات ديده می شود, و بين اسم هر شهر و مطلبی که در مورد آن شهر آمده رابطه ای وجود دارد: "جت" به معنی "گفتن" است, "بيت عفره" به معنی "خانه ء خاک", "شافير" به معنی "زيبا", "صعنان" به معنی "بيرون آمدن", "بيت ايصل" به معنی "خانهء پهلويی", "ماروت" به معنی "تلخی", "لاکيش" به معنی "گروه (اسبان)", "مورشت جت" به معنی "عروس جت", "اکذيب" به معنی "فريب", "مريشه" به معنی "مسلط".
نگوييد و مگذاريد اهالی‌ آنجا گريه‌ء شما را بشنوند! ای‌ ساكنان‌ بيت‌عفره‌ از شدت‌ درد و شرمندگی‌ در خاک‌ بغلطيد!
11 مردم‌ شافير عريان‌ و سرافكنده‌ به‌ اسارت‌ برده‌ می‌شوند. اهالی‌ صعنان‌ جرأت‌ نمی‌كنند از خانه‌هايشان‌ بيرون‌ بيايند. وقتی‌ صدای‌ ماتم‌ مردم‌ بيت‌ايصل‌ را بشنويد، بدانيد كه‌ در آنجا پناهگاهی‌ نيست‌.
12 ساكنان‌ ماروت‌ بی‌جهت‌ در انتظار روزهای‌ بهتری‌ هستند، چون‌ خداوند بضد اورشليم‌ برخاسته‌ و تلخی‌ و مرارت‌ در انتظار ايشان‌ است‌.

13 ای‌ مردم‌ لاكيش‌ بشتابيد! بر سريعترين‌ عرابه‌های‌ خود سوار شده‌، فرار كنيد، چون‌ شما اولين‌ شهر يهودا بوديد كه‌ گناه‌ بت‌پرستی‌ اسرائيل‌ را دنبال‌ كرديد و برای‌ ساير شهرها سرمشق‌ شديد.

14 ای‌ مردم‌ يهودا، با شهر مورشت‌ جت‌ خداحافظی‌ كنيد، زيرا اميدی‌ برای‌ نجات‌ آن‌ نيست‌. شهر اكذيب‌ پادشاهان‌ اسرائيل‌ را فريفته‌ است‌.
15 ای‌ مردم‌ مريشه‌، دشمنانتان‌ بر شما مسلط‌ خواهند شد و بزرگان‌ اسرائيل‌ به‌ غار عدولام‌ پناه‌ خواهند برد.

16 برای‌ بچه‌های‌ خود گريه‌ كنيد، چون‌ آنها را از آغوشتان‌ خواهند ربود و ديگر هرگز آنها را نخواهيد ديد. از غصه‌ سرهای‌ خود را بتراشيد، زيرا فرزندان‌ عزيزتان‌ را به‌ سرزمينهای‌ دور دست‌ به‌ اسارت‌ خواهند برد.

Copyright information for FCB