Psalms 42

دعايی از ديار غربت‌

چنانكه‌ آهو برای نهرهای آب‌ اشتياق‌ دارد، همچنان‌ ای خدا، جان‌ من‌ اشتياق‌ شديد برای تو دارد.
آری، جان‌ من‌ تشنه‌ء خداست‌، تشنه‌ء خدای زنده‌! كی می‌توانم‌ به‌ حضور او بروم‌ و او را ستايش‌ كنم‌؟
روز و شب‌ گريه‌ می‌كنم‌، و اشكهايم‌ غذای من‌ است‌؛ تمام‌ روز دشمنان‌ از من‌ می‌پرسند: "پس‌ خدای تو كجاست‌؟"

چون‌ به‌ گذشته‌ فكر می‌كنم‌ دلم‌ می‌گيرد؛ به‌ ياد می‌آورم‌ چگونه‌ در روزهای عيد، جماعت‌ بزرگی را سرودخوانان‌ و حمدگويان‌ به‌ خانه‌ء خدا هدايت‌ می‌كردم‌!

ای جان‌ من‌، چرا محزون‌ و افسرده‌ شده‌ای؟ بر خدا اميد داشته‌ باش‌! او را دوباره‌ ستايش‌ كن‌، زيرا او خدا و نجات‌ دهنده‌ء توست‌!

ای خدا، در اين‌ ديار غربت‌ دلم‌ گرفته‌ است‌. حتی آبشارهای كوهستانها و موجهای درياهای تو نيز غم‌ و اندوه‌ بر من‌ می‌دمند؛ اعماق‌ اقيانوسها بر من‌ می‌غرند. از سرزمين‌ اردن‌ و كوه‌های حرمون‌ و مصغر، تو را به‌ ياد می‌آورم‌.
خداوندا، در طی روز مرا مورد لطف‌ و رحمت‌ خود قرار ده‌، تا هنگامی كه‌ شب‌ فرا می‌رسد سرودی برای خواندن‌ داشته‌ باشم‌ و نزد خدای حيات‌ خود دعا كنم‌.

به‌ خدا كه‌ صخره‌ء من‌ است‌ می‌گويم‌: "چرا مرا فراموش‌ كرده‌ای؟ چرا بسبب‌ ظلم‌ دشمن‌ ناله‌كنان‌ به‌ اينسو و آنسو بروم‌؟"
10 سرزنش‌ دشمنانم‌ مرا خرد كرده‌ است‌، زيرا هر روز با كنايه‌ به‌ من‌ می‌گويند: " پس‌ خدای تو كجاست‌؟"

11 ای جان‌ من‌، چرا محزون‌ و افسرده‌ شده‌ای؟ بر خدا اميد داشته‌ باش‌! او را دوباره‌ ستايش‌ كن‌، زيرا او خدا و نجات‌دهنده‌ء توست‌!

دعايی از ديار غربت‌

(دنبالهء‌ مزمور 42)

Copyright information for FCB