Psalms 77

تسلی به‌ هنگام‌ گرفتاری‌

با صدايی بلند بسوی خدا فرياد برمی‌آورم‌! بسوی خدا فرياد برمی‌آورم‌ تا صدای مرا بشنود.
به‌ هنگام‌ زحمت‌ از خدا كمک می‌طلبم‌. تمام‌ شب‌ بسوی او دست‌ نياز دراز می‌كنم‌. تا دعايم‌ را مستجاب‌ نكند آرام‌ نخواهم‌ گرفت‌.
خدا را به‌ ياد می‌آورم‌ و از حسرت‌ می‌نالم‌. بفكر فرو می‌روم‌ و پريشان‌ می‌شوم‌.
او نمی‌گذارد خواب‌ بچشمانم‌ بيايد. از شدت‌ ناراحتی نمی‌توانم‌ حرف‌ بزنم‌.

به‌ روزهای گذشته‌ فكر می‌كنم‌، به‌ سالهايی كه‌ پشت‌ سر نهاده‌ام‌ می‌انديشم‌.
تمام‌ شب‌ را در تفكر می‌گذرانم‌ و از خود می‌پرسم‌:
"مگر خدا مرا برای هميشه‌ ترک كرده‌ است‌؟ آيا او ديگر هرگز ازمن‌ راضی نخواهد شد؟
آيا ديگر هرگز بمن‌ رحم‌ نخواهد كرد؟ آيا ديگر هرگز بقول‌ خود وفا نخواهد كرد؟
آيا خدا مهربانی و دلسوزی را فراموش‌ كرده‌ است‌؟ آيا غضب‌ او باعث‌ شده‌ در رحمت‌ او بسته‌ شود؟"
10 سپس‌ بخود می‌گويم‌: "اين‌ از ضعف‌ من‌ است‌ كه‌ چنين‌ فكر می‌كنم‌. پس‌ سالهايی را كه‌ دست‌ خداوند قادر متعال‌ در كار بوده‌ است‌ به‌ ياد خواهم‌ آورد."
11 بلی، معجزات‌ و كارهای بزرگی را كه‌ خداوند انجام‌ داده‌ است‌ به‌ ياد خواهم‌ آورد
12 و در كارهای شگفت‌انگيز او تفكر خواهم‌ كرد.

13 ای خدا، تمام‌ راه‌های تو پاک و بی‌عيب‌ است‌! خدايی به‌ بزرگی و عظمت‌ تو وجود ندارد.
14 تو آن‌ خدايی هستی كه‌ معجزه‌ می‌كنی و قدرت‌ خود را بر قومها نمايان‌ می‌سازی.
15 با دست‌ توانای خود بنی‌اسرائيل‌ را رهانيدی.
16 آبها وقتی تو را ديدند به‌ عقب‌ رفتند و اعماق‌ دريا بلرزه‌ در آمد.
17 از ابرها باران‌ باريد. در آسمان‌ رعد و برق‌ پديد آمد و تيرهای آتشين‌ به‌ هر سو جهيد.
18 در ميان‌ گردباد صدای رعد شنيده‌ شد و برقهای آسمان‌ دنيا را روشن‌ كرد. زمين‌ تكان‌ خورد و لرزيد.
19 از ميان‌ دريا جايی كه‌ هرگز بفكر كسی نمی‌رسيد راهی پديد آوردی و مانند يک شبان‌، بنی‌اسرائيل‌ را به‌ رهبری موسی و هارون‌ از آن‌ عبور دادی.

Copyright information for FCB