Ecclesiastes 7

1[Quid necesse est homini majora se quærere,/ cum ignoret quid conducat sibi in vita sua,/ numero dierum peregrinationis suæ,/ et tempore quod velut umbra præterit ?/ aut quis ei poterit indicare/ quod post eum futurum sub sole sit ?/ 2Melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa,/ et dies mortis die nativitatis./ 3Melius est ire ad domum luctus/ quam ad domum convivii ;/ in illa enim finis cunctorum admonetur hominum,/ et vivens cogitat quid futurum sit./ 4Melior est ira risu,/ quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis./ 5Cor sapientium ubi tristitia est,/ et cor stultorum ubi lætitia./ 6Melius est a sapiente corripi,/ quam stultorum adulatione decipi ;/ 7quia sicut sonitus spinarum ardentium sub olla,/ sic risus stulti./ Sed et hoc vanitas./ 8Calumnia conturbat sapientem,/ et perdet robur cordis illius./ 9Melior est finis orationis quam principium./ Melior est patiens arrogante./ 10Ne sis velox ad irascendum,/ quia ira in sinu stulti requiescit./ 11Ne dicas : Quid putas causæ est/ quod priora tempora meliora fuere quam nunc sunt ?/ stulta enim est hujuscemodi interrogatio./ 12Utilior est sapientia cum divitiis,/ et magis prodest videntibus solem./ 13Sicut enim protegit sapientia, sic protegit pecunia ;/ hoc autem plus habet eruditio et sapientia,/ quod vitam tribuunt possessori suo./ 14Considera opera Dei,/ quod nemo possit corrigere quem ille despexerit./ 15In die bona fruere bonis,/ et malam diem præcave ;/ sicut enim hanc, sic et illam fecit Deus,/ ut non inveniat homo contra eum justas querimonias./ 16Hæc quoque vidi in diebus vanitatis meæ :/ justus perit in justitia sua,/ et impius multo vivit tempore in malitia sua./ 17Noli esse justus multum,/ neque plus sapias quam necesse est,/ ne obstupescas./ 18Ne impie agas multum,/ et noli esse stultus,/ ne moriaris in tempore non tuo./ 19Bonum est te sustentare justum :/ sed et ab illo ne subtrahas manum tuam ;/ quia qui timet Deum nihil negligit./ 20Sapientia confortavit sapientem/ super decem principes civitatis ;/ 21non est enim homo justus in terra/ qui faciat bonum et non peccet./ 22Sed et cunctis sermonibus qui dicuntur/ ne accomodes cor tuum,/ ne forte audias servum tuum maledicentem tibi ;/ 23scit enim conscientia tua/ quia et tu crebro maledixisti aliis./ 24Cuncta tentavi in sapientia./ Dixi : Sapiens efficiar :/ et ipsa longius recessit a me,/ 25multo magis quam erat./ Et alta profunditas, quis inveniet eam ?]\ 26[Lustravi universa animo meo,/ ut scirem et considerarem,/ et quærerem sapientiam, et rationem,/ et ut cognoscerem impietatem stulti,/ et errorem imprudentium :/ 27et inveni amariorem morte mulierem,/ quæ laqueus venatorum est,/ et sagena cor ejus ;/ vincula sunt manus illius./ Qui placet Deo effugiet illam ;/ qui autem peccator est capietur ab illa./ 28Ecce hoc inveni, dixit Ecclesiastes,/ unum et alterum ut invenirem rationem,/ 29quam adhuc quærit anima mea,/ et non inveni./ Virum de mille unum reperi ;/ mulierem ex omnibus non inveni./ 30Solummodo hoc inveni,/ quod fecerit Deus hominem rectum,/ et ipse se infinitis miscuerit quæstionibus./ Quis talis ut sapiens est ?/ et quis cognovit solutionem verbi ?]
Copyright information for VulgCT