Isaiah 16

[Emitte agnum, Domine, dominatorem terræ,/ de petra deserti/ ad montem filiæ Sion./ Et erit : sicut avis fugiens,/ et pulli de nido avolantes,/ sic erunt filiæ Moab/ in transcensu Arnon./ Ini consilium,/ coge concilium ;/ pone quasi noctem umbram tuam/ in meridie ;/ absconde fugientes, et vagos ne prodas./ Habitabunt apud te profugi mei ;/ Moab, esto latibulum eorum a facie vastatoris :/ finitus est enim pulvis, consummatus est miser,/ defecit qui conculcabat terram./ Et præparabitur in misericordia solium,/ et sedebit super illud in veritate/ in tabernaculo David,/ judicans et quærens judicium,/ et velociter reddens quod justum est./ Audivimus superbiam Moab :/ superbus est valde ;/ superbia ejus, et arrogantia ejus, et indignatio ejus/ plus quam fortitudo ejus./ Idcirco ululabit Moab ad Moab ;/ universus ululabit :/ his qui lætantur super muros cocti lateris,/ loquimini plagas suas./ Quoniam suburbana Hesebon deserta sunt,/ et vineam Sabama/ domini gentium exciderunt :/ flagella ejus usque ad Jazer pervenerunt,/ erraverunt in deserto ;/ propagines ejus relictæ sunt,/ transierunt mare./ Super hoc plorabo in fletu Jazer/ vineam Sabama ;/ inebriabo de lacrima mea,/ Hesebon et Eleale,/ quoniam super vindemiam tuam et super messem tuam/ vox calcantium irruit./ 10 Et auferetur lætitia et exsultatio de Carmelo,/ et in vineis non exsultabit neque jubilabit./ Vinum in torculari non calcabit qui calcare consueverat ;/ vocem calcantium abstuli./ 11 Super hoc venter meus ad Moab/ quasi cithara sonabit,/ et viscera mea ad murum cocti lateris./ 12 Et erit : cum apparuerit quod laboravit Moab/ super excelsis suis,/ ingredietur ad sancta sua ut obsecret,/ et non valebit.] 13 Hoc verbum quod locutus est Dominus ad Moab ex tunc. 14 Et nunc locutus est Dominus, dicens : In tribus annis, quasi anni mercenarii, auferetur gloria Moab super omni populo multo, et relinquetur parvus et modicus, nequaquam multus.
Copyright information for VulgCT