Isaiah 26

1[In die illa cantabitur canticum istud in terra Juda :/ Urbs fortitudinis nostræ Sion ; salvator ponetur in ea/ murus et antemurale./ 2Aperite portas, et ingrediatur gens justa,/ custodiens veritatem./ 3Vetus error abiit : servabis pacem ;/ pacem, quia in te speravimus./ 4Sperastis in Domino in sæculis æternis ;/ in Domino Deo forti in perpetuum./ 5Quia incurvabit habitantes in excelso ;/ civitatem sublimem humiliabit :/ humiliabit eam usque ad terram,/ detrahet eam usque ad pulverem./ 6Conculcabit eam pes,/ pedes pauperis, gressus egenorum./ 7Semita justi recta est,/ rectus callis justi ad ambulandum./ 8Et in semita judiciorum tuorum, Domine, sustinuimus te :/ nomen tuum et memoriale tuum in desiderio animæ./ 9Anima mea desideravit te in nocte,/ sed et spiritu meo in præcordiis meis de mane vigilabo ad te./ Cum feceris judicia tua in terra,/ justitiam discent habitatores orbis./ 10Misereamur impio, et non discet justitiam ;/ in terra sanctorum iniqua gessit,/ et non videbit gloriam Domini./ 11Domine, exaltetur manus tua, et non videant ;/ videant, et confundantur zelantes populi ;/ et ignis hostes tuos devoret./ 12Domine, dabis pacem nobis :/ omnia enim opera nostra/ operatus es nobis./ 13Domine Deus noster, possederunt nos/ domini absque te ;/ tantum in te recordemur nominis tui./ 14Morientes non vivant,/ gigantes non resurgant :/ propterea visitasti et contrivisti eos,/ et perdidisti omnem memoriam eorum./ 15Indulsisti genti, Domine,/ indulsisti genti, numquid glorificatus es ?/ elongasti omnes terminos terræ./ 16Domine, in angustia requisierunt te,/ in tribulatione murmuris doctrina tua eis./ 17Sicut quæ concipit, cum appropinquaverit ad partum,/ dolens clamat in doloribus suis,/ sic facti sumus a facie tua, Domine./ 18Concepimus, et quasi parturivimus,/ et peperimus spiritum./ Salutes non fecimus in terra ;/ ideo non ceciderunt habitatores terræ./ 19Vivent mortui tui,/ interfecti mei resurgent./ Expergiscimini, et laudate,/ qui habitatis in pulvere,/ quia ros lucis ros tuus,/ et terram gigantum detrahes in ruinam./ 20Vade, populus meus, intra in cubicula tua ;/ claude ostia tua super te,/ abscondere modicum ad momentum,/ donec pertranseat indignatio./ 21Ecce enim Dominus egredietur de loco suo,/ ut visitet iniquitatem habitatoris terræ contra eum ;/ et revelabit terra sanguinem suum, et non operiet ultra interfectos suos.]
Copyright information for VulgCT