Job 12

1Respondens autem Job, dixit : 2[Ergo vos estis soli homines,/ et vobiscum morietur sapientia ?/ 3Et mihi est cor sicut et vobis, nec inferior vestri sum ;/ quis enim hæc quæ nostis ignorat ?/ 4Qui deridetur ab amico suo, sicut ego,/ invocabit Deum, et exaudiet eum :/ deridetur enim justi simplicitas./ 5Lampas contempta apud cogitationes divitum/ parata ad tempus statutum./ 6Abundant tabernacula prædonum,/ et audacter provocant Deum,/ cum ipse dederit omnia in manus eorum./ 7Nimirum interroga jumenta, et docebunt te ;/ et volatilia cæli, et indicabunt tibi./ 8Loquere terræ, et respondebit tibi,/ et narrabunt pisces maris./ 9Quis ignorat quod omnia hæc manus Domini fecerit ?/ 10In cujus manu anima omnis viventis,/ et spiritus universæ carnis hominis./ 11Nonne auris verba dijudicat ?/ et fauces comedentis, saporem ?/ 12In antiquis est sapientia,/ et in multo tempore prudentia./ 13Apud ipsum est sapientia et fortitudo ;/ ipse habet consilium et intelligentiam./ 14Si destruxerit, nemo est qui ædificet ;/ si incluserit hominem, nullus est qui aperiat./ 15Si continuerit aquas, omnia siccabuntur ;/ et si emiserit eas, subvertent terram./ 16Apud ipsum est fortitudo et sapientia ;/ ipse novit et decipientem, et eum qui decipitur./ 17Adducit consiliarios in stultum finem,/ et judices in stuporem./ 18Balteum regum dissolvit,/ et præcingit fune renes eorum./ 19Ducit sacerdotes inglorios,/ et optimates supplantat :/ 20commutans labium veracium,/ et doctrinam senum auferens./ 21Effundit despectionem super principes,/ eos qui oppressi fuerant relevans./ 22Qui revelat profunda de tenebris,/ et producit in lucem umbram mortis./ 23Qui multiplicat gentes, et perdit eas,/ et subversas in integrum restituit./ 24Qui immutat cor principum populi terræ,/ et decipit eos ut frustra incedant per invium :/ 25palpabunt quasi in tenebris, et non in luce,/ et errare eos faciet quasi ebrios.]
Copyright information for VulgCT