Job 39

1[Numquid nosti tempus partus ibicum in petris,/ vel parturientes cervas observasti ?/ 2Dinumerasti menses conceptus earum,/ et scisti tempus partus earum ?/ 3Incurvantur ad fœtum, et pariunt,/ et rugitus emittunt./ 4Separantur filii earum, et pergunt ad pastum :/ egrediuntur, et non revertuntur ad eas./ 5Quis dimisit onagrum liberum,/ et vincula ejus quis solvit ?/ 6cui dedi in solitudine domum,/ et tabernacula ejus in terra salsuginis./ 7Contemnit multitudinem civitatis :/ clamorem exactoris non audit./ 8Circumspicit montes pascuæ suæ,/ et virentia quæque perquirit./ 9Numquid volet rhinoceros servire tibi,/ aut morabitur ad præsepe tuum ?/ 10Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo,/ aut confringet glebas vallium post te ?/ 11Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine ejus,/ et derelinques ei labores tuos ?/ 12Numquid credes illi quod sementem reddat tibi,/ et aream tuam congreget ?/ 13Penna struthionis similis est/ pennis herodii et accipitris./ 14Quando derelinquit ova sua in terra,/ tu forsitan in pulvere calefacies ea ?/ 15Obliviscitur quod pes conculcet ea,/ aut bestia agri conterat./ 16Duratur ad filios suos, quasi non sint sui :/ frustra laboravit, nullo timore cogente./ 17Privavit enim eam Deus sapientia,/ nec dedit illi intelligentiam./ 18Cum tempus fuerit, in altum alas erigit :/ deridet equum et ascensorem ejus./ 19Numquid præbebis equo fortitudinem,/ aut circumdabis collo ejus hinnitum ?/ 20Numquid suscitabis eum quasi locustas ?/ gloria narium ejus terror./ 21Terram ungula fodit ; exultat audacter :/ in occursum pergit armatis./ 22Contemnit pavorem,/ nec cedit gladio./ 23Super ipsum sonabit pharetra ;/ vibrabit hasta et clypeus :/ 24fervens et fremens sorbet terram,/ nec reputat tubæ sonare clangorem./ 25Ubi audierit buccinam, dicit : Vah !/ procul odoratur bellum :/ exhortationem ducum, et ululatum exercitus./ 26Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter,/ expandens alas suas ad austrum ?/ 27Numquid ad præceptum tuum elevabitur aquila,/ et in arduis ponet nidum suum ?/ 28In petris manet,/ et in præruptis silicibus commoratur,/ atque inaccessis rupibus./ 29Inde contemplatur escam,/ et de longe oculi ejus prospiciunt./ 30Pulli ejus lambent sanguinem :/ et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.] 31Et adjecit Dominus, et locutus est ad Job : 32[Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit ?/ utique qui arguit Deum, debet respondere ei.] 33Respondens autem Job Domino, dixit : 34[Qui leviter locutus sum, respondere quid possum ?/ manum meam ponam super os meum./ 35Unum locutus sum, quod utinam non dixissem :/ et alterum, quibus ultra non addam.]
Copyright information for VulgCT