Proverbs 2

1[Fili mi, si susceperis sermones meos,/ et mandata mea absconderis penes te :/ 2ut audiat sapientiam auris tua,/ inclina cor tuum ad cognoscendam prudentiam./ 3Si enim sapientiam invocaveris,/ et inclinaveris cor tuum prudentiæ ;/ 4si quæsieris eam quasi pecuniam,/ et sicut thesauros effoderis illam :/ 5tunc intelliges timorem Domini,/ et scientiam Dei invenies,/ 6quia Dominus dat sapientiam,/ et ex ore ejus prudentia et scientia./ 7Custodiet rectorum salutem,/ et proteget gradientes simpliciter,/ 8servans semitas justitiæ,/ et vias sanctorum custodiens./ 9Tunc intelliges justitiam, et judicium,/ et æquitatem, et omnem semitam bonam.]\ 10[Si intraverit sapientia cor tuum,/ et scientia animæ tuæ placuerit,/ 11consilium custodiet te,/ et prudentia servabit te :/ 12ut eruaris a via mala,/ et ab homine qui perversa loquitur ;/ 13qui relinquunt iter rectum,/ et ambulant per vias tenebrosas ;/ 14qui lætantur cum malefecerint,/ et exsultant in rebus pessimis ;/ 15quorum viæ perversæ sunt,/ et infames gressus eorum./ 16Ut eruaris a muliere aliena,/ et ab extranea quæ mollit sermones suos,/ 17et relinquit ducem pubertatis suæ,/ 18et pacti Dei sui oblita est./ Inclinata est enim ad mortem domus ejus,/ et ad inferos semitæ ipsius./ 19Omnes qui ingrediuntur ad eam non revertentur,/ nec apprehendent semitas vitæ./ 20Ut ambules in via bona,/ et calles justorum custodias :/ 21qui enim recti sunt habitabunt in terra,/ et simplices permanebunt in ea ;/ 22impii vero de terra perdentur,/ et qui inique agunt auferentur ex ea.]
Copyright information for VulgCT