Psalms 103

Ipsi David. [Benedic, anima mea, Domino :/ Domine Deus meus, magnificatus es vehementer./ Confessionem et decorem induisti,/ amictus lumine sicut vestimento./ Extendens cælum sicut pellem,/ qui tegis aquis superiora ejus :/ qui ponis nubem ascensum tuum ;/ qui ambulas super pennas ventorum :/ qui facis angelos tuos spiritus,/ et ministros tuos ignem urentem./ Qui fundasti terram super stabilitatem suam :/ non inclinabitur in sæculum sæculi./ Abyssus sicut vestimentum amictus ejus ;/ super montes stabunt aquæ./ Ab increpatione tua fugient ;/ a voce tonitrui tui formidabunt./ Ascendunt montes, et descendunt campi,/ in locum quem fundasti eis./ Terminum posuisti quem non transgredientur,/ neque convertentur operire terram./ 10 Qui emittis fontes in convallibus ;/ inter medium montium pertransibunt aquæ./ 11 Potabunt omnes bestiæ agri ;/ expectabunt onagri in siti sua./ 12 Super ea volucres cæli habitabunt ;/ de medio petrarum dabunt voces./ 13 Rigans montes de superioribus suis ;/ de fructu operum tuorum satiabitur terra :/ 14 producens fœnum jumentis,/ et herbam servituti hominum,/ ut educas panem de terra,/ 15 et vinum lætificet cor hominis :/ ut exhilaret faciem in oleo,/ et panis cor hominis confirmet./ 16 Saturabuntur ligna campi,/ et cedri Libani quas plantavit :/ 17 illic passeres nidificabunt :/ herodii domus dux est eorum./ 18 Montes excelsi cervis ;/ petra refugium herinaciis./ 19 Fecit lunam in tempora ;/ sol cognovit occasum suum./ 20 Posuisti tenebras, et facta est nox ;/ in ipsa pertransibunt omnes bestiæ silvæ :/ 21 catuli leonum rugientes ut rapiant,/ et quærant a Deo escam sibi./ 22 Ortus est sol, et congregati sunt,/ et in cubilibus suis collocabuntur./ 23 Exibit homo ad opus suum,/ et ad operationem suam usque ad vesperum./ 24 Quam magnificata sunt opera tua, Domine !/ omnia in sapientia fecisti ;/ impleta est terra possessione tua./ 25 Hoc mare magnum et spatiosum manibus ;/ illic reptilia quorum non est numerus :/ animalia pusilla cum magnis./ 26 Illic naves pertransibunt ;/ draco iste quem formasti ad illudendum ei./ 27 Omnia a te expectant/ ut des illis escam in tempore./ 28 Dante te illis, colligent ;/ aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate./ 29 Avertente autem te faciem, turbabuntur ;/ auferes spiritum eorum, et deficient,/ et in pulverem suum revertentur./ 30 Emittes spiritum tuum, et creabuntur,/ et renovabis faciem terræ./ 31 Sit gloria Domini in sæculum ;/ lætabitur Dominus in operibus suis./ 32 Qui respicit terram, et facit eam tremere ;/ qui tangit montes, et fumigant./ 33 Cantabo Domino in vita mea ;/ psallam Deo meo quamdiu sum./ 34 Jucundum sit ei eloquium meum ;/ ego vero delectabor in Domino./ 35 Deficiant peccatores a terra,/ et iniqui, ita ut non sint./ Benedic, anima mea, Domino.]
Copyright information for VulgCT