Psalms 139

1In finem. Psalmus David. 2[Eripe me, Domine, ab homine malo ;/ a viro iniquo eripe me./ 3Qui cogitaverunt iniquitates in corde,/ tota die constituebant prælia./ 4Acuerunt linguas suas sicut serpentis ;/ venenum aspidum sub labiis eorum./ 5Custodi me, Domine, de manu peccatoris,/ et ab hominibus iniquis eripe me./ Qui cogitaverunt supplantare gressus meos :/ 6absconderunt superbi laqueum mihi./ Et funes extenderunt in laqueum ;/ juxta iter, scandalum posuerunt mihi./ 7Dixi Domino : Deus meus es tu ;/ exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ./ 8Domine, Domine, virtus salutis meæ,/ obumbrasti super caput meum in die belli./ 9Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori :/ cogitaverunt contra me ;/ ne derelinquas me, ne forte exaltentur./ 10Caput circuitus eorum :/ labor labiorum ipsorum operiet eos./ 11Cadent super eos carbones ;/ in ignem dejicies eos :/ in miseriis non subsistent./ 12Vir linguosus non dirigetur in terra ;/ virum injustum mala capient in interitu./ 13Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis,/ et vindictam pauperum./ 14Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo,/ et habitabunt recti cum vultu tuo.]
Copyright information for VulgCT