Psalms 35

1In finem. Servo Domini ipsi David. 2[Dixit injustus ut delinquat in semetipso :/ non est timor Dei ante oculos ejus./ 3Quoniam dolose egit in conspectu ejus,/ ut inveniatur iniquitas ejus ad odium./ 4Verba oris ejus iniquitas, et dolus ;/ noluit intelligere ut bene ageret./ 5Iniquitatem meditatus est in cubili suo ;/ astitit omni viæ non bonæ :/ malitiam autem non odivit./ 6Domine, in cælo misericordia tua,/ et veritas tua usque ad nubes./ 7Justitia tua sicut montes Dei ;/ judicia tua abyssus multa./ Homines et jumenta salvabis, Domine,/ 8quemadmodum multiplicasti misericordiam tuam, Deus./ Filii autem hominum in tegmine alarum tuarum sperabunt./ 9Inebriabuntur ab ubertate domus tuæ,/ et torrente voluptatis tuæ potabis eos :/ 10quoniam apud te est fons vitæ,/ et in lumine tuo videbimus lumen./ 11Prætende misericordiam tuam scientibus te,/ et justitiam tuam his qui recto sunt corde./ 12Non veniat mihi pes superbiæ,/ et manus peccatoris non moveat me./ 13Ibi ceciderunt qui operantur iniquitatem ;/ expulsi sunt, nec potuerunt stare.]
Copyright information for VulgCT