Psalms 38

1In finem, ipsi Idithun. Canticum David. 2[Dixi : Custodiam vias meas :/ ut non delinquam in lingua mea./ Posui ori meo custodiam,/ cum consisteret peccator adversum me./ 3Obmutui, et humiliatus sum, et silui a bonis ;/ et dolor meus renovatus est./ 4Concaluit cor meum intra me ;/ et in meditatione mea exardescet ignis./ 5Locutus sum in lingua mea :/ Notum fac mihi, Domine, finem meum,/ et numerum dierum meorum quis est,/ ut sciam quid desit mihi./ 6Ecce mensurabiles posuisti dies meos,/ et substantia mea tamquam nihilum ante te./ Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens./ 7Verumtamen in imagine pertransit homo ;/ sed et frustra conturbatur :/ thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea./ 8Et nunc quæ est exspectatio mea : nonne Dominus ?/ et substantia mea apud te est./ 9Ab omnibus iniquitatibus meis erue me :/ opprobrium insipienti dedisti me./ 10Obmutui, et non aperui os meum,/ quoniam tu fecisti ;/ 11amove a me plagas tuas./ 12A fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus :/ propter iniquitatem corripuisti hominem./ Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus :/ verumtamen vane conturbatur omnis homo./ 13Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam ;/ auribus percipe lacrimas meas./ Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te,/ et peregrinus sicut omnes patres mei./ 14Remitte mihi, ut refrigerer/ priusquam abeam et amplius non ero.]
Copyright information for VulgCT