Psalms 55

1In finem, pro populo qui a sanctis longe factus est. David in tituli inscriptionem, cum tenuerunt eum Allophyli in Geth. 2[Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit me homo ;/ tota die impugnans, tribulavit me./ 3Conculcaverunt me inimici mei tota die,/ quoniam multi bellantes adversum me./ 4Ab altitudine diei timebo :/ ego vero in te sperabo./ 5In Deo laudabo sermones meos ;/ in Deo speravi :/ non timebo quid faciat mihi caro./ 6Tota die verba mea execrabantur ;/ adversum me omnes cogitationes eorum in malum./ 7Inhabitabunt, et abscondent ;/ ipsi calcaneum meum observabunt./ Sicut sustinuerunt animam meam,/ 8pro nihilo salvos facies illos ;/ in ira populos confringes./ 9Deus, vitam meam annuntiavi tibi ;/ posuisti lacrimas meas in conspectu tuo,/ sicut et in promissione tua :/ 10tunc convertentur inimici mei retrorsum./ In quacumque die invocavero te,/ ecce cognovi quoniam Deus meus es./ 11In Deo laudabo verbum ;/ in Domino laudabo sermonem./ In Deo speravi :/ non timebo quid faciat mihi homo./ 12In me sunt, Deus, vota tua,/ quæ reddam, laudationes tibi :/ 13quoniam eripuisti animam meam de morte,/ et pedes meos de lapsu,/ ut placeam coram Deo in lumine viventium.]
Copyright information for VulgCT