Psalms 87

Canticum Psalmi, filiis Core, in finem, pro Maheleth ad respondendum. Intellectus Eman Ezrahitæ. [Domine, Deus salutis meæ,/ in die clamavi et nocte coram te./ Intret in conspectu tuo oratio mea,/ inclina aurem tuam ad precem meam./ Quia repleta est malis anima mea,/ et vita mea inferno appropinquavit./ Æstimatus sum cum descendentibus in lacum,/ factus sum sicut homo sine adjutorio,/ inter mortuos liber ;/ sicut vulnerati dormientes in sepulchris,/ quorum non es memor amplius,/ et ipsi de manu tua repulsi sunt./ Posuerunt me in lacu inferiori,/ in tenebrosis, et in umbra mortis./ Super me confirmatus est furor tuus,/ et omnes fluctus tuos induxisti super me./ Longe fecisti notos meos a me ;/ posuerunt me abominationem sibi./ Traditus sum, et non egrediebar ;/ 10 oculi mei languerunt præ inopia./ Clamavi ad te, Domine, tota die ;/ expandi ad te manus meas./ 11 Numquid mortuis facies mirabilia ?/ aut medici suscitabunt, et confitebuntur tibi ?/ 12 Numquid narrabit aliquis in sepulchro misericordiam tuam,/ et veritatem tuam in perditione ?/ 13 Numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua ?/ et justitia tua in terra oblivionis ?/ 14 Et ego ad te, Domine, clamavi,/ et mane oratio mea præveniet te./ 15 Ut quid, Domine, repellis orationem meam ;/ avertis faciem tuam a me ?/ 16 Pauper sum ego, et in laboribus a juventute mea ;/ exaltatus autem, humiliatus sum et conturbatus./ 17 In me transierunt iræ tuæ,/ et terrores tui conturbaverunt me :/ 18 circumdederunt me sicut aqua tota die ;/ circumdederunt me simul./ 19 Elongasti a me amicum et proximum,/ et notos meos a miseria.]
Copyright information for VulgCT