Sir 47

1[Post hæc surrexit Nathan,/ propheta in diebus David./ 2Et quasi adeps separatus a carne,/ sic David a filiis Israël./ 3Cum leonibus lusit quasi cum agnis,/ et in ursis similiter fecit sicut in agnis ovium, in juventute sua./ 4Numquid non occidit gigantem,/ et abstulit opprobrium de gente ?/ 5In tollendo manum,/ saxo fundæ dejecit exsultationem Goliæ :/ 6nam invocavit Dominum omnipotentem,/ et dedit in dextera ejus tollere hominem fortem in bello,/ et exaltare cornu gentis suæ./ 7Sic in decem millibus glorificavit eum :/ et laudavit eum in benedictionibus Domini,/ in offerendo illi coronam gloriæ :/ 8contrivit enim inimicos undique,/ et extirpavit Philisthiim contrarios usque in hodiernum diem :/ contrivit cornu ipsorum usque in æternum./ 9In omni opere dedit confessionem Sancto,/ et Excelso in verbo gloriæ./ 10De omni corde suo laudavit Dominum :/ et dilexit Deum, qui fecit illum,/ et dedit illi contra inimicos potentiam :/ 11et stare fecit cantores contra altare,/ et in sono eorum dulces fecit modos./ 12Et dedit in celebrationibus decus,/ et ornavit tempora usque ad consummationem vitæ,/ ut laudarent nomen sanctum Domini,/ et amplificarent mane Dei sanctitatem./ 13Dominus purgavit peccata ipsius,/ et exaltavit in æternum cornu ejus :/ et dedit illi testamentum regni,/ et sedem gloriæ in Israël.]\ 14[Post ipsum surrexit filius sensatus,/ et propter illum dejecit omnem potentiam inimicorum./ 15Salomon imperavit in diebus pacis,/ cui subjecit Deus omnes hostes,/ ut conderet domum in nomine suo,/ et pararet sanctitatem in sempiternum./ Quemadmodum eruditus es in juventute tua,/ 16et impletus es, quasi flumen, sapientia,/ et terram retexit anima tua./ 17Et replesti in comparationibus ænigmata :/ ad insulas longe divulgatum est nomen tuum,/ et dilectus es in pace tua./ 18In cantilenis, et proverbiis,/ et comparationibus, et interpretationibus, miratæ sunt terræ :/ 19et in nomine Domini Dei,/ cui est cognomen Deus Israël./ 20Collegisti quasi auricalcum aurum,/ et ut plumbum complesti argentum :/ 21et inclinasti femora tua mulieribus :/ potestatem habuisti in corpore tuo./ 22Dedisti maculam in gloria tua,/ et profanasti semen tuum,/ inducere iracundiam ad liberos tuos,/ et incitari stultitiam tuam :/ 23ut faceres imperium bipartitum,/ et ex Ephraim imperare imperium durum./ 24Deus autem non derelinquet misericordiam suam :/ et non corrumpet, nec delebit opera sua,/ neque perdet a stirpe nepotes electi sui,/ et semen ejus qui diligit Dominum non corrumpet./ 25Dedit autem reliquum Jacob,/ et David de ipsa stirpe./ 26Et finem habuit Salomon cum patribus suis.]\ 27[Et dereliquit post se de semine suo, gentis stultitiam,/ 28et imminutum a prudentia, Roboam,/ qui avertit gentem consilio suo :/ 29et Jeroboam filium Nabat, qui peccare fecit Israël,/ et dedit viam peccandi Ephraim :/ et plurima redundaverunt peccata ipsorum./ 30Valde averterunt illos a terra sua./ 31Et quæsivit omnes nequitias,/ usque dum perveniret ad illos defensio,/ et ab omnibus peccatis liberavit eos.]
Copyright information for VulgCT