Sir 48

1[Et surrexit Elias propheta quasi ignis,/ et verbum ipsius quasi facula ardebat./ 2Qui induxit in illos famem :/ et irritantes illum invidia sua pauci facti sunt :/ non enim poterant sustinere præcepta Domini./ 3Verbo Domini continuit cælum,/ et dejecit de cælo ignem ter./ 4Sic amplificatus est Elias in mirabilibus suis./ Et quis potest similiter sic gloriari tibi ?/ 5qui sustulisti mortuum ab inferis de sorte mortis,/ in verbo Domini Dei :/ 6qui dejecisti reges ad pernicem,/ et confregisti facile potentiam ipsorum,/ et gloriosos de lecto suo :/ 7qui audis in Sina judicium,/ et in Horeb judicia defensionis :/ 8qui ungis reges ad pœnitentiam,/ et prophetas facis successores post te :/ 9qui receptus es in turbine ignis,/ in curru equorum igneorum :/ 10qui scriptus es in judiciis temporum,/ lenire iracundiam Domini,/ conciliare cor patris ad filium,/ et restituere tribus Jacob./ 11Beati sunt qui te viderunt,/ et in amicitia tua decorati sunt./ 12Nam nos vita vivimus tantum :/ post mortem autem non erit tale nomen nostrum.]\ 13[Elias quidem in turbine tectus est,/ et in Eliseo completus est spiritus ejus :/ in diebus suis non pertimuit principem,/ et potentia nemo vicit illum :/ 14nec superavit illum verbum aliquod,/ et mortuum prophetavit corpus ejus./ 15In vita sua fecit monstra,/ et in morte mirabilia operatus est.]\ 16[In omnibus istis non pœnituit populus,/ et non recesserunt a peccatis suis,/ usque dum ejecti sunt de terra sua,/ et dispersi sunt in omnem terram :/ 17et relicta est gens perpauca,/ et princeps in domo David./ 18Quidam ipsorum fecerunt quod placeret Deo :/ alii autem multa commiserunt peccata./ 19Ezechias munivit civitatem suam,/ et induxit in medium ipsius aquam :/ et fodit ferro rupem,/ et ædificavit ad aquam puteum./ 20In diebus ipsius ascendit Sennacherib,/ et misit Rabsacen, et sustulit manum suam contra illos :/ et extulit manum suam in Sion,/ et superbus factus est potentia sua./ 21Tunc mota sunt corda et manus ipsorum :/ et doluerunt quasi parturientes mulieres./ 22Et invocaverunt Dominum misericordem,/ et expandentes manus suas extulerunt ad cælum :/ et Sanctus, Dominus Deus, audivit cito vocem ipsorum./ 23Non est commemoratus peccatorum illorum,/ neque dedit illos inimicis suis :/ sed purgavit eos in manu Isaiæ sancti prophetæ./ 24Dejecit castra Assyriorum,/ et contrivit illos angelus Domini :/ 25nam fecit Ezechias quod placuit Deo,/ et fortiter ivit in via David patris sui,/ quam mandavit illi Isaias, propheta magnus,/ et fidelis in conspectu Dei./ 26In diebus ipsius retro rediit sol,/ et addidit regi vitam./ 27Spiritu magno vidit ultima,/ et consolatus est lugentes in Sion/ usque in sempiternum./ 28Ostendit futura,/ et abscondita antequam evenirent.]
Copyright information for VulgCT