Wis 5

1[Tunc stabunt justi in magna constantia/ adversus eos qui se angustiaverunt,/ et qui abstulerunt labores eorum./ 2Videntes turbabuntur timore horribili,/ et mirabuntur in subitatione insperatæ salutis ;/ 3dicentes intra se, pœnitentiam agentes,/ et præ angustia spiritus gementes :/ Hi sunt quos habuimus aliquando in derisum,/ et in similitudinem improperii./ 4Nos insensati, vitam illorum æstimabamus insaniam,/ et finem illorum sine honore ;/ 5ecce quomodo computati sunt inter filios Dei,/ et inter sanctos sors illorum est./ 6Ergo erravimus a via veritatis,/ et justitiæ lumen non luxit nobis,/ et sol intelligentiæ non est ortus nobis./ 7Lassati sumus in via iniquitatis et perditionis,/ et ambulavimus vias difficiles :/ viam autem Domini ignoravimus./ 8Quid nobis profuit superbia ?/ aut divitiarum jactantia quid contulit nobis ?/ 9Transierunt omnia illa tamquam umbra,/ et tamquam nuntius percurrens,/ 10et tamquam navis quæ pertransit fluctuantem aquam,/ cujus cum præterierit non est vestigium invenire,/ neque semitam carinæ illius in fluctibus ;/ 11aut tamquam avis quæ transvolat in aëre,/ cujus nullum invenitur argumentum itineris,/ sed tantum sonitus alarum verberans levem ventum,/ et scindens per vim itineris aërem :/ commotis alis transvolavit,/ et post hoc nullum signum invenitur itineris illius ;/ 12aut tamquam sagitta emissa in locum destinatum,/ divisus aër continuo in se reclusus est,/ ut ignoretur transitus illius :/ 13sic et nos nati continuo desivimus esse ;/ et virtutis quidem nullum signum valuimus ostendere,/ in malignitate autem nostra consumpti sumus./ 14Talia dixerunt in inferno hi qui peccaverunt :/ 15quoniam spes impii tamquam lanugo est quæ a vento tollitur,/ et tamquam spuma gracilis quæ a procella dispergitur,/ et tamquam fumus qui a vento diffusus est,/ et tamquam memoria hospitis unius diei prætereuntis./ 16Justi autem in perpetuum vivent,/ et apud Dominum est merces eorum,/ et cogitatio illorum apud Altissimum./ 17Ideo accipient regnum decoris,/ et diadema speciei de manu Domini :/ quoniam dextera sua teget eos,/ et brachio sancto suo defendet illos./ 18Accipiet armaturam zelus illius,/ et armabit creaturam ad ultionem inimicorum./ 19Induet pro thorace justitiam,/ et accipiet pro galea judicium certum ;/ 20sumet scutum inexpugnabile æquitatem./ 21Acuet autem duram iram in lanceam,/ et pugnabit cum illo orbis terrarum contra insensatos./ 22Ibunt directe emissiones fulgurum,/ et tamquam a bene curvato arcu nubium exterminabuntur,/ et ad certum locum insilient./ 23Et a petrosa ira plenæ mittentur grandines ;/ excandescet in illos aqua maris,/ et flumina concurrent duriter./ 24Contra illos stabit spiritus virtutis,/ et tamquam turbo venti dividet illos ;/ et ad eremum perducet omnem terram iniquitas illorum,/ et malignitas evertet sedes potentium.]
Copyright information for VulgCT