Psalms 138

Psalmus David, in finem. Domine probasti me, et cognovisti me: tu cognovisti sessionem meam, et resurrectionem meam. Intellexisti cogitationes meas de longe: semitam meam, et funiculum meum investigasti. Et omnes vias meas praevidisti: quia non est sermo in lingua mea. Ecce Domine tu cognovisti omnia novissima, et antiqua: tu formasti me, et posuisti super me manum tuam. Mirabilis facta est scientia tua ex me: confortata est, et non potero ad eam. Quo ibo a spiritu tuo? et quo a facie tua fugiam? Si ascendero in caelum, tu illic es: si descendero in infernum, ades. Si sumpsero pennas meas diluculo, et habitavero in extremis maris: 10 Etenim illuc manus tua deducet me: et tenebit me dextera tua. 11 Et dixi: Forsitan tenebrae conculcabunt me: et nox illuminatio mea in deliciis meis. 12 Quia tenebrae non obscurabuntur a te, et nox sicut dies illuminabitur: sicut tenebrae eius, ita et lumen eius. 13 Quia tu possedisti renes meos: suscepisti me de utero matris meae. 14 Confitebor tibi quia terribiliter magnificatus es: mirabilia opera tua, et anima mea cognoscet nimis. 15 Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto: et substantia mea in inferioribus terrae. 16 Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur: dies formabuntur, et nemo in eis. 17 Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus: nimis confortatus est principatus eorum. 18 Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur: exurrexi, et adhuc sum tecum. 19 Si occideris Deus peccatores: viri sanguinum declinate a me: 20 Quia dicitis in cogitatione: accipient in vanitate civitates suas. 21 Nonne qui oderunt te Domine, oderam: et super inimicos tuos tabescebam? 22 Perfecto odio oderam illos: et inimici facti sunt mihi. 23 Proba me Deus, et scito cor meum: interroga me, et cognosce semitas meas. 24 Et vide, si via iniquitatis in me est: et deduc me in via aeterna.
Copyright information for VulgS