Luke 18:18-30
18– Быйанду Ӱредӱчи! Ӱргӱлји јӱрӱмди энчиленерге, нени эдейин? – деп, бийлердиҥ бирӱзи Иисустаҥ сурады. 19Иисус ого айтты: – Мени не быйанду дейдиҥ? Кем де быйанду эмес, јаҥыс Кудай быйанду. 20Чайдам болбо, кижи ӧлтӱрбе, ууры этпе, тӧгӱн керелебе, ада-энеҥди тооп јӱр деген јакылталарды билериҥ. 21Бий: – Мыны ончозын јиит тужымнаҥ ала буспай туткан эдим – деди. 22Мыны угала, Иисус ого айтты: – Сеге база бир неме јетпейт: не барыҥды садып ийеле, тӱреҥилерге ӱлеп бер. Ол тушта теҥериде эрјинелӱ болорыҥ. Оноҥ келип, Мени ээчий бар. 23Је байагы кижи мыны угала, кунуга берди: ол коркышту бай кижи болгон. 24Иисус оныҥ кунуга бергенин кӧрӧлӧ, айтты: – Бай улуска Кудайдыҥ Каандыгына кирерге кандый кӱч! 25Бай кижиге Кудайдыҥ Каандыгына киреринеҥ, тӧӧгӧ ийне ӱйдинеҥ ӧдӧргӧ јеҥил. Мыны уккан улус айттылар: 26– Айдарда, кем аргаданар аргалу? 27– Улустыҥ эдип болбозын Кудай эдер аргалу – деп, Ол каруу јандырды. 28Петр айтты: – Бат, айлы-јуртыбысты артырып, Сениле кожо јӱрӱп јадыбыс. 29Иисус олорго айтты: – Чынын айдадым слерге: кижи айлы-јуртын, эмезе ада-энезин, эмезе ага-карындажын, эмезе эје-сыйнын, эмезе алган эжин, эмезе бала-барказын Кудайдыҥ Каандыгына болуп артырала, 30бу чакта канча катап кӧпти алар, келер чакта – мӧҥкӱ јӱрӱм.
Copyright information for
AltIBT2017