‏ 1 Kings 13

(2 Уг 11:1-4)

1Зай, уталга ууюулхаяа бэлдэжэ, үргэлэй шэрээгэй хажууда Еробоһаамай зогсожо байхада, Бурханай хүн Иудаһаа Бэт-Ээлдэ Эзэнэй зарлигаар ерэбэ. 2Тэрэ үргэлэй шэрээдэ Эзэнэй айладхал хашхаран соносхобо:

– Үргэлэй шэрээ, үргэлэй шэрээ! Эзэн иигэжэ айладхаа: «Давидай уг удамда Ёшияа гэжэ нэрэтэй хүбүүн түрэхэ. Тэрэ шам дээрэ уталга ууюулдаг, мүргэлэй обоонуудай санаартадые үргэл болгон шатааха, хүнэй яһануудые шам дээрэ галдаха!» 3Бурханай хүн үшөө иигэжэ нэмэбэ:

– Эзэн үнэхөөрөө энээниие айладхаа гэһэнэй дүлгэ тэмдэг гэбэл, иимэ: хараарайт, үргэлэй шэрээ хамхаран бутарха, дээрэнь байгааша үнэһэн таран хиидэхэ.

4Бурханай хүнэй Бэт-Ээлэй үргэлэй шэрээдэ хандан айладхаһые хаан дуулахадаа, гараараа тэрээн руу заагаад:

– Баригты энэ хүниие! – гэжэ захирба. Тэрэ дары заагааша гарынь, яагаашье һаань, хүдэлхэеэ болишобо. 5Эзэнэй үгөөр Бурханай хүнэй үзүүлһэн дүлгэ тэмдэгэйнь ёһоор, үргэлэй шэрээ хамхаран бутарба, дээрэнь байгааша үнэһэн таран хиидэбэ. 6Хаан Бурханай хүндэ хандан:

– Минии түлөө Эзэн Бурхандаа мүргыш даа, гарайм хүдэлдэг болохые гуйгыш даа, – гэбэ. Бурханай хүнэй Эзэндэ зальбархада, хаанай гар эдэгэжэ, урдынхидаал адли болобо. 7Хаан Бурханай хүндэ:

– Намтай хамта ошожо, эдеэ хоол баригты, бэлэг танда үгэхэб, – гэбэ. 8Харин тэрэ хаанда иигэжэ харюусаба:

– Өөрынгөө ордоной хахадыеньшье үгөө һаатнай, би тантай ошохогүйб, энэ газарта эдеэ хоол эдихэгүйб, уһа уухагүйб. 9Ушар юуб гэхэдэ, Эзэн намда иигэжэ зарлигтаһан юм: «Тэндэ хоол бү баряарай, уһа бү уугаарай, ябаһан харгы замаараа бү бусаарай».

10Тиигээд тэрэ Бэт-Ээл руу ерэһэн харгыгаараа бэшэ, ондоо харгыгаар эрьен ябаба.

Лүндэншын үгэ дуулахагүй ушар

11Тэрэ сагта Бэт-Ээлдэ нэгэ үндэр наһатай лүндэншэ ажаһуудаг байгаа. Тэрэнэй хүбүүдэй нэгэн эсэгэдээ ерээд, Бэт-Ээлдэ мүнөөдэр тэрэ Бурханай хүнэй хэһэн хэрэгүүдые, хаанда хэлээшэ үгэнүүдыень хөөрэжэ үгэбэ. 12Эсэгэнь хүбүүдһээ:

– Тэрэ ямар харгыгаар бусаа бэ? – гэжэ асууба. Хүбүүдынь Иудаһаа ерэһэн Бурханай хүнэй һөөргэлһэн харгые харуулба. 13Тэрэ хүбүүдтээ:

– Минии элжэгэн дээрэ эмээл тохогты, – гэбэ. Хүбүүдынь элжэгэн дээрэ эмээл тохобо. Тиигээд тэрэ элжэгээ унан мордобо. 14Үндэр наһатай лүндэншэ Бурханай хүнэй хойноһоо ябажа, сарса модон доро һуужа байхадань тэрэниие олоод:

– Иудаһаа ерээшэ Бурханай хүн та мүн гүт? – гэжэ асууба.

– Би, – гэбэ тэрэ.

15– Минии гэртэ ошожо, эдеэ хоол барижа хайрлыт, – гэжэ үбгэн лүндэншэ уриба.

16– 17– Би тантай хамта бусан ябажа шадахагүйб, юуб гэхэдэ, «тэндэ эдеэ хоол бү баряарай, унда бү уугаарай, ябаһан харгыгаараа бү бусаарай» гэжэ Эзэн намда захирһан юм, – гэжэ Бурханай хүн харюусаба.

18– Би тандал адли лүндэншэ гээшэб. Эльгээмэл Эзэнэй үгэ намда дамжуулан, «тэрэниие гэртээ оруулжа, эдеэ хоол, унда таби» гэжэ айладхаа юм, – гэжэ үндэр наһатай лүндэншэ хэлэбэ. Гэбэшье тэрэ худалаар хэлээ.

19Бурханай хүн үбгэн лүндэншэтэй хамта гэртэнь ерэжэ, эдеэ хоол бариба, ундалба. 20Эдеэ хоолой шэрээгэй саана тэдэнэй һуужа байха үедэ Эзэнэй үгэ үбгэн лүндэншэдэ хүрэжэ ерэбэ. 21Иудаһаа ерээшэ Бурханай хүндэ тэрэ иигэжэ шангаар соносхобо:

– Эзэн иигэжэ айладажа байна: Минии үгэ дуулангүй, захиралтыем дүүргээгүй байһанайш түлөө, 22һөөргөө бусажа, Минии хориһон газарта эдеэлжэ ундалжа байһанайш түлөө иимэ юумэн тохёолдохо: наһа барахадаш, шамайе үбгэ эсэгэнэрэйш булашада хүдөөлүүлхэгүй.

23Эдеэлжэ уужа дүүргэһэнэйнь удаа тэрэ Бурханай хүндэ элжэгэ эмээллэжэ үгэбэ.

24Бурханай хүн аян замда гараба. Харин харгыдань арсалан дайралдажа, Бурханай хүниие алажархиба. Бэень харгы зам дээрэ хаяатай хэбтэжэ, элжэгэн хажуудань зогсонхой, бэеын хажууда арсалан зогсожо байба. 25Хажуугаар үнгэржэ байгааша улад зон харгы дээрэ хэбтэжэ байһан бэе хүүрынь, дэргэдэнь зогсожо байһан арсаланиие хаража, энээн тушаа үбгэн лүндэншын ажаһуудаг хото соо хөөрэбэ ха. 26Аян замһаань тэрэниие бусааһан тэрэ үбгэн лүндэншэ энээн тушаа дуулаад:

– Эзэнэй зарлиг дүүргээгүй тэрэл Бурханай хүн ха. Эзэн тэрээндэ айладаһанайнгаа ёһоор, тэрэниие арсаланда үгэжэ, таһа татуулаад алаба, – гэбэ.

27– Элжэгэ эмээллэгты, – гэжэ хүбүүдтээ хэлэхэдэнь, тэдэнь эмээллэбэ. 28Үбгэн лүндэншэ харгыда гаража, аян зам дээрэ хэбтэһэн бэе хүүрыень олобо. Бэеын хажууда элжэгэн ба арсалан зогсожо байгаа. Арсалан бэе хүүрые эдеэгүй, элжэгэндэ хүрөөгүй байба. 29Лүндэншэ Бурханай хүнэй хүүрые үргэжэ, элжэгэн дээрэ тээгээд, гашуудалай ёһолол хэжэ, хүдөөлүүлхэеэ һөөргэнь Бэт-Ээл руу абаашаба. 30Тэрэ шарил хүүрые өөрынгөө булашада хүдөөлүүлжэ, «хөөрхы даа, дүүмни!» гэжэ уйлан хайлан байгаа бэлэй. 31Хүдөөлүүлһэнэй удаа тэрэ хүбүүдтээ иигэжэ хэлэбэ:

– Минии наһа барахада, Бурханай хүнэй хүдөөлүүлэгдэһэн энэ булаша соо, яһануудайнь хажууда намайе табяарайгты. 32Юуб гэхэдэ, Бэт-Ээлэй үргэлэй шэрээ болон Самариин хотонуудаар мүргэлэй обоонууд тушаа тэрэнээр дамжуулан Эзэнэй айладаһаниинь бэелүүлэгдэхэ.

Еробоһаам нүгэлөө олошоруулжал байна

33Иимэ ушарай болоһоной удаа Еробоһаам хаан бузар муу замһаа эрьебэгүй, мүргэлэй газарнуудаар юрын улад зонһоо санаартадые томилон табиһаар лэ байба. Дуратай хүндэ тэрэ һахил хүртүүлжэ байгаа. 34Иимэ нүгэлтэ хэрэгүүд тэрэнэй уг удамые һэе мүргүйгөөр усадхагдаха тээшэнь хүтэлэн байгаа бэлэй.