‏ 1 Kings 17

Лүндэншэ Элияа ган гасуур тухай зүгнэнэ

1Галаадтахи Тишбиигэй лүндэншэ Элияа Ахаабта иигэжэ хэлэбэ:

– Минии зальбардаг Израилиин Эзэн Бурханай нэрээр тангаригланаб! Удаадахи хоёр жэлэй туршада шүүдэршье унахагүй, бороошье орохогүй. Гансал минии хэлэхэдэ орохо.

2Эзэн тэрээндэ иигэжэ айладхаба:

3– Энэ газар орхижо, зүүн зүг руу шэглэн ошоод, Иордан голһоо зүүлжээ урдагша Хэриит горхоной хажуугаар хоргодо. 4Энэ горхонһоо ундалжа байхаш, тэндэ хирээнүүдтэ шамайе эдеэ хоолоор ханган байхыень Би захирааб.

5Тэрэ Эзэнэй үгэ дуулажа, ошожо, Иорданһаа зүүлжээ урдагша Хэриит горхоной хажууда үлэбэ. 6Хирээнүүд тэрээндэ үглөө, үдэшэ хилээмэ болон мяха асардаг, горхонһоо тэрэ ундалдаг байба. 7Нэгэ хэды сагай удаа тэрэ горхон хаташаба, юуб гэхэдэ, тэрэ нютагта бороо ороогүй шуу.

Элияа Зарэпаадай бэлбэһэн эхэнэртэ туһална

8Эзэн Элияада иигэжэ айладаба:

9– Сидооной хажуудахи Зарэпаат руу яба. Тэндээ үлөөрэй. Шамайе хооллуулдаг байха тухай нэгэ бэлбэһэн эхэнэртэ захирааб.

10Элияа Зарэпаат руу ошобо. Хотын хаалгануудта дүтэлөөд харахадань, нэгэ бэлбэһэн эхэнэр хатаһан мүшэр суглуулжа ябана. Тэрэ эхэнэрые дуудаад:

– Намда нэгэ амһарта соо ууха уһа хэжэ асарыт даа, – гэжэ гуйба. 11Эхэнэрэй уһа абажа ерэхэеэ ошоходонь, тэрэ хойноһоонь хашхарба:

– Хилээмэ мүн лэ намда асарыт.

12Харин тэрэ эхэнэр:

– Танай Эзэн Бурханай нэрээр тангаригланаб, намда хилээмэн үгыл. Аяга соо нэгэ адха гурил, нэгэ дуһал болохо гэхээр оливын тоһон бии. Харагты даа, би хоёр модо оложо суглуулаад, гэртээ ошожо, энээниие бэлэдхэжэ болгохоб, тиигээд хүбүүнтэеэ хамта эдеэд, удаань хоюулаа үхэхэбди, – гэбэ.

13– Бү һанаагаа зобо, – гэжэ Элияа хэлэбэ. – Хэлээшэ юумэеэ ошожо хэ. Харин урид намда энээнһээ багахан талха хээд асара. Өөртөө болон хүбүүндээ энээнэй удаа эдеэ хоол хэхэш. 14Израилиин Эзэн Бурханай айладаһанай ёһоор, Эзэнэй газар руу бороо эльгэтэр аяга соо гурил ба оливын тоһон дууһахагүй!

15Тэрэ эхэнэр ошожо, Элияагай хэлээшээр хэжэ, өөрөөшье, өөрынь гэр бүлэшье, Элияашье олон үдэрэй туршада эдеэ хоолтой байба. 16Аяга соо гурил ба оливын тоһон дууһанагүй. Элияа гэгшээр дамжуулан Эзэнэй айладхаһанай ёһоор хэрэг бүтэбэ.

Элияа бэлбэһэн эхэнэрэй хүбүүе амидыруулна

17Энээнэй удаа гэрэй эзэн эхэнэрэй хүбүүн ехэ үбшэлжэ, амисхалынь таһалдаба. 18Тэрэ эхэнэр Элияада:

– Би танда ямар муу юумэ хээбиб? Бурханай хүн гэжэ таниие һанаалби. Харин та минии нүгэлые һануулжа, хүбүүем хюдахаяа ерэһэн байгаат, – гэбэ.

19– Хүбүүгээ намда үгэ, – гэжэ хэлээд, хүбүүень тэрэ үргэн абажа, өөрынгөө байдаг таһалга руу абаашаад, унтари дээрээ хэбтүүлбэ. 20Элияа Эзэндэ зальбарба:

– Эзэн Бурхамни! Та минии тогтоһон энэ гэрэй бэлбэһэн эхэнэрэй хүбүүе үхүүлжэ, гай буулгаха юм гүт?!

21Хүбүүн дээрэ тэрэ гурба дахин алдалан хэбтээд, Эзэндэ зальбарба:

– Эзэн Бурхамни! Энэ үхибүүнэй амиие бусаагыт!

22Эзэн Элияа гэгшын гуйлта дуулажа, үхибүүнэй ами наһа бусаажа, тэрэнь амилжа эхилбэ. 23Элияа үхибүүе тэбэрин абаад, дээдэ таһалгаһаа буулган, эхэдэнь үгэбэ. Тиигээд тэрэ хэлэбэ:

– Харыш, хүбүүншни амиды мэндэл. 24Тэрэ эхэнэр Элияада:

– Одоол би мүнөө таниие Бурханай хүн гэжэ танижа, үнэхөөрөө Эзэн танаар дамжуулан айладана гээд мэдэбэб! – гэжэ хэлэбэ.