‏ 1 Kings 18

Элияа ба Баалай лүндэншэд

1Олон сагай үнгэрһэнэй удаа, ган гасуурай гурбадахи жэлдэ Эзэн Элияада иигэжэ айладаба:

– Ошожо, Ахаабтай уулза. Би энэ нютаг руу бороо оруулхаб.

2Элияа Ахаабтай уулзахаяа ошобо. Самарида үлэсхэлэн хооһон байдал шангадаад байгаа. 3Хаанай ордоной түлөө харюусадаг Обадияае Ахааб дуудаба. Обадияа Эзэнһээ түбэгшөөдэг хүн байгаа. 4Эзэнэй лүндэншэдые Изээбэлэй хюдажа байхада, Обадияа зуун лүндэншые таби табяар хубаагаад, агы нүхэн соо нюужа, эдеэ хоолоор, ундаар хангадаг бэлэй. 5Ахааб Обадияада:

– Энэ газар нютагай уһатай бүхы газараар, гол горходоор ябаад хара. Моридой болон луусуудайнгаа эдихэ ногоо хаанаһаа олохомнайб? Үгы һаа, тэдэнээ алаха болонобди, – гэбэ. 6Тэдэ газар шэнжэхээр өөр хоорондоо хубаагаад ябаба: Ахааб нэгэ харгыгаар, Обадияа нүгөө харгыгаар ошобо.

7Обадияа ябажа байтараа Элияае харажархиба. Танимсаараа тэрэ доошоо һүгэдэн:

– Минии эзэн Элияа та мүн гүт? – гэжэ асууба. 8Тэрэнь:

– Би. Элияа эндэ ерээд ябана гэжэ эзэндээ ошожо хэлэ, – гэбэ. 9Обадияа хэлэбэ:

– Минии ямар нүгэл хэһэндэ та намайе Ахаабай гарта алахыень дамжуулхаяа байнат? 10Эзэн Бурханайтнай нэрээр тангаригланаб, минии хаан таниие бэдэржэ, бүхы хаан түрэнүүдээр, арад уласуудаар зониие эльгээгээ һэн. «Үгы» гэжэ хэлэхэдэнь, тэрэ хан түрэһөө болон арад түмэнһөө танай олдоогүй тухай хаамнай тангариг шахаа абадаг байгаал. 11Харин мүнөө «Элияа эндэ байна гэжэ тэрээндэ дуулга» гэнэт. 12Танһаа холодон ошоболни, Эзэнэй Һүлдэ минии мэдэхэгүй газар руу таниие абаашаха. Ахаабтай тан тухай дуулгабални, тэрэ таниие олонгүй, намайе алахал. Би багаһаа хойшо Эзэнһээ түбэгшөөдэг гээшэлби. 13Изээбэлэй Эзэнэй лүндэншэдые алажа байхада, зуун лүндэншые таби табяар агы нүхэн соо минии хоргодуулжа, эдеэ, ундаар хангадаг байһан тушаа танда мэдээжэ гү? 14Харин мүнөө та хэлэнэт: «Ошожо, Элияа эндэ байна гэжэ хаандаа дуулга». Тэрэ намайе алахал.

15Элияа хэлэбэ:

– Минии шүтэдэг Түмэн Сэрэгтэ Эзэнэй нэрээр тангаригланаб! Мүнөөдэртөөл би хаанда харагдахаб.

16Обадияа Ахаабай урдаһаа ошожо, энээн тушаа хэлэбэ. Тиихэдэнь Ахааб Элияагай урдаһаа ошобо. 17Ахааб Элияа гэгшые харахадаа:

– Израилиие зобоогшо ши эндэ байна гүш? – гэбэ. 18Элияа харюусаба:

– Би Израилиие зобооно бэшэб, шинии гэр бүлэ болон эсэгыншни бүлэ Эзэнэй һургаал заабаринуудые орхижо, Баалнуудые дахан мүргэжэ эхилээ. 19Мүнөө хадаа Израилиин бүхы улад зониие Кармээл хада дээрэ суглуула. Баалай дүрбэн зуун табин лүндэншые ба Изээбэлэй шэрээгэй саана эдеэ хоол баридаг, Ашэраа бурханай дүрбэн зуун лүндэншые тиишэнь асара.

20Ахааб Израилиин бүхы арад түмэниие дуудажа ерүүлбэ, Кармээл хада дээрэ бүхы лүндэншэдые суглуулба. 21Элияа бүхы арад зондо дүтэлэн:

– Таанад хэды болотор хоёрой хоорондо байхабта? Эзэнэй Бурхан юм һаань, Тэрээндэ мүргэгты. Баалай Бурхан һаань, Баалда мүргэгты, – гэбэ. Арад зон тэрээндэ нэгэшье үгэ хэлэбэгүй. 22Элияа арад түмэндэ:

– Би гансаараа Эзэнэй лүндэншэ үлэнхэйб. Баалай лүндэншэд хадаа дүрбэн зуун табин хүн юм. 23Хоёр үхэр асарагты. Тэдэ нэгэ үхэр шэлэн абажа, үүсэлээд, хубинууд болгон хубаагаад, түлеэн дээрэ табиг, харин гал бү носоог. Би нүгөөдэ үхэрые бэлэдхээд, түлеэн дээрэ табихаб, харин гал аһаахагүйб. 24Баалай лүндэншэд өөрынгөө бурханда зальбараг, би Өөрын Эзэн Бурхандаа зальбархаб. Галаар харюу үгэгшэ Бурхан үнэхөөрөө Бурхан мүн, – гэбэ. Бүхы арад зон:

– Болохо, – гэлдэбэ. 25Элияа Баалай лүндэншэдтэ:

– Таанад олон байһан тула эхилээд нэгэ үхэр шэлэжэ абаад, бэлэдхэн, бурхандаа зальбарагты. Харин гал бү аһаагаарайгты, – гэбэ. 26Тэдэ асарагдаһан үхэрнүүдэй нэгыень абаад, бэлэдхэжэ, үглөөнһөө эхилээд үдэ болотор:

– Баал, маанадта харюусыт! – гэжэ зальбарба. Теэд ямаршье абяан гарабагүй, хэншье харюу үгэбэгүй. Хэһэн үргэлэйнгөө шэрээ тойроод тэдэ собхоролдобо.

27Үдын тэн багаар Элияа тэдэниие наадалжа эхилбэ:

– Бурхан юм һаань, шангаар дуудыта! Тэрэтнай ондоо юумэн тушаа бодолгото болоо гү, али сүлөөгүй гү, али аян замдаа ябана юм гү? Үгышье һаа, тэрэ унтажа магад, тиигэбэл, һэрихэл!

28Тэдэ шангаар хашхаралдан зальбаржа эхилбэ. Гуримайнгаа ёһоор, өөһэдыгөө һэлмэ, хутагаар хадхахадань, шуһан бэе дээгүүрнь урдан байгаа һэн. 29Үдын үнгэртэр тэдэ иигэжэ байгаа. Теэд ямаршье абяа шэмээ гарабагүй, хэншье тэдээндэ харюусабагүй.

30Элияа бүхы арад түмэндэ хэлэбэ:

– Нам руу дүтэлэгты!

Арад тэрээн руу дүтэлбэ. Элияа Эзэнэй һандаргагдаһан үргэлэй шэрээ заһабарилба. 31Элияа Яковай хүбүүдэй обогуудай тоогоор арбан хоёр шулуу абаба. Яковые Эзэн Израиль гэжэ нэрлээ һэм шуу. 32Эдэ шулуунуудаар Элияа Эзэндэ мүргэхэ үргэлэй шэрээ бодхоогоо һэн. Тиигээд үргэлэй шэрээгэй хажуугаар хоёр саата таряа багтамаар үргэнтэй ханааб малтаба. 33Үргэлэй шэрээ дээрэ тэрэ түлеэнэй модо зэргэлэн табяад, дээрэнь үхэрэй сабшаһан мяха табиба. 34Тиигээд иигэжэ хэлэбэ:

– Дүрбэн хүнэгөөр уһа асараад, түгэс шатаалта үргэл болон түлеэн дээрэ адхан байгты.

Тэдэ хэлээшыень бүтээбэ. Удаань тэрэ:

– Дабтагты, – гэбэ. Тиихэдэнь тэдэ дабтаба.

– Гурбадахяа хэгты, – гэхэдэнь, гурбадахяа тэдэ тиигээд хэбэ. 35Үргэлэй шэрээгэй хажуугаар уһан урдажа, ханааб уһаар дүүрэбэ. 36Үдэшын тахил үргэхэ сагай болоходо, Элияа лүндэншэ урагшаа гаража, иигэжэ зальбарба:

– Абраһаамай, Исаагай болон Израилиин Эзэн Бурхан! Өөрыгөө Израилиин Бурхан мүн гэжэ, Танай захирһанай ёһоор минии, богоолойтнай, эдэ бүгэдые ябуулһаниие мүнөө батадхыта!

37Эзэн, намда харюу үгыт, харюусыт! Энэ арад зон Таниие, Эзэниие, Бурхан гэжэ мэдэг лэ, зүрхэ сэдьхэлыень Өөр тээшээ эрьюулхын тула намда харюу үгыт!

38Эзэн гал дүлэ эльгэжэ, түгэс шатаалта үргэл, түлеэн, шулуунууд шатаба. Иигэжэ газарай шорой галдагдажа, ханааб соо байгааша уһан үгы болотороо хаташаба. 39Энээниие харахадаа, арад зон һүгэдэн унажа, иигэжэ хашхаралдаба:

– Эзэн – манай Бурхан мүн! Эзэн – манай Бурхан мүн!

40Элияа тэдээндэ захирба:

– Баалай лүндэншэдые баригты! Хэншье тэрьедэхэ ёһогүй!

Тэдэниие барихадань, Элияа Кишоон горхоной хажууда абаашаад, тэдэниие алаба.

41Элияа Ахаабта:

– Ошожо эдеэ хоол баригты, юуб гэбэл, бороогой абяан дуулдана, – гэбэ. 42Ахааб эдеэ барихаяа ошобо, харин Элияа Кармээл хадын оройдо гараад, газар тээшэ тонгойн, толгойгоо үбдэгүүдэйнгөө хоорондо хабшуулан байба. 43Тиигээд тэрэ зарасадаа хэлэбэ:

– Далай руу ошожо хара.

Тэрэнь ошоод, хараад:

– Юуншье үгы, – гэбэ ха.

– Долоо дахин иигэжэ ошожо хараарай, – гэжэ Элияа хэлэбэ. 44Долоодохиёо ошожо харахадаа, тэрэнь хэлэбэ:

– Альганай шэнээн хэмжүүртэй багахан үүлэн далай дээгүүр бии болобо.

– «Морин тэргээ бэлдэгты, бороондо орохогүйн тула гэртээ харигты» гэжэ Ахаабта ошожо хэлэ, – гээд Элияа зарасадаа захирба.

45Удахагүй һалхилжа, тэнгэри барагар үүлээр хушагдаад, ехэ бороо хура орожо эхилбэ. Ахааб морин тэргэдээ һуугаад, Езрээл руу ябаба. 46Эзэн хүсэ шадал Элияада үршөөхэдэнь, тэрэ бүһэеэ бүһэлөөд, Ахаабай урда түрүүлэн, гүйдэлөөрөө Езрээл руу оробо.