1 Samuel 26
Давид Саулые дахин амиды үлөөнэ
1Гибаада байһан Саулда зиипшүүд ерэжэ: – Давид Ешимооной хажууда байдаг Хахилаагай гүбээндэ хоргодожо байна, – гэбэ. 2Саул бодожо, Израилиин гурба мянган эрхим эрэшүүлые абаад, Зиипэй элһэн сүл губида байһан Давидые бэдэрхэеэ тиишээ ябаба. 3Саул Ешимооной хажууда оршодог Хахилаагай гүбээн дээрэ, харгын хажуугаар хотон хүреэнээр тогтобо. Давид энэ үедэ элһэн сүл губида байгаа, Саулай өөрыень мүрдэжэ элһэн сүл губи руу ябаһыень мэдэһэн байгаа. 4Тиимэһээ Давид тагнуулшадые эльгээжэ, Саулай үнэхөөр ерэһые мэдэбэ. 5Давид Саулай хотон хүреэнээр тогтоһон газарта ерэжэ, Саул болон тэрэнэй сэрэгэй жанжин болохо Нээрэй Абнээр хүбүүнэй хаана унтадагыень хараба. Саул хадаа буудалайнгаа дунда унтажа, арад зониинь тэрэниие тойроод байгаа. 6Тиигээд Давид хээт хүн Ахимээлэх ба Цэруяагай хүбүүн, Ёһаабай дүү Абишай гэгшэдтэ хандан: – Хэн намтай хамта Саулай хотон хүреэн руу ошохоб? – гэхэдэнь, Абишай: – Би тантай ябахаб, – гэжэ харюусаба. 7Давид Абишай хоёр һүни тэдэ зон руу ошоод харахадань, Саул буудалай дунда унтажа байна, тэрэнэй жада толгойнь хажууда газарта зоогдоотой. Абнээр болон зон тэрэниие тойроод унтажа байба. 8Абишай Давидта: – Бурхан мүнөөдэр дайсанииетнай гартатнай үгөө. Мүнөө энэ жадаар тэрэниие нэгэн доро газарта хадхан алахыемни намда зүбшөөгыт. Хоёр дахин хадхаха ушар гарахагүй, – гэбэ. 9Теэд Давид Абишайда: – Тэрэниие бү ала. Эзэнэй тоһолһон хүндэ гар далайгаад, хэн гэм зэмэгүй үлэжэ шадахаб?! – гэбэ. 10Давид мүн лэ: – Эзэнэй нэрээр тангаригланаб, Эзэн тэрэниие заабол усадхаха, үгышье һаа, тэрэнэй үхэхэ үдэр ерэхэ, үгы һаа, тэрэ тулалдаанда ошожо гээгдэхэ! 11Минии Эзэнэй тоһолһон хүндэ гараа далайхыемни Эзэн хорихо болтогой! Мүнөө толгойнь хажуудахи жада, уһатай домбо абаад ябая, – гэжэ хэлэбэ. 12Давид Саулай толгойн хажууһаа жада болон уһатай домбо абажа, тэдэ ошобо. Тэдэниие хараһан, мэдэһэн, һэриһэн хүн байбагүй. Юуб гэбэл, Эзэнһээ ерэһэн гүнзэгы нойр тэдээндэ буужа, бултадаа унтажа байгаа бэлэй. 13Удаань Давид нүгөө тала руу ябажа, холо зайда уулын орой дээрэ гараба. Саулай хотон хүреэн хүрэтэр ехэ зай байгаа бэлэй. 14Давид сэрэгшэдые болон Нээрэй хүбүүн Абнээрые дуудан: – Абнээр! Харюусыш намда! – гэбэ. Абнээр: – Хэмши? Хаанда хэрэгтэй гүш? – гэбэ. 15Давид Абнээртэ: – Ши эрэ хүн бэшэ гүш? Израильда шамтай зэргэсэхэ хүн үгы юм бэшэ гү? Юундэ ши өөрынгөө эзэн хааниие хамгаалнагүйбши? Ушар гэхэдэ, хэншье ерэжэ, шинии эзэн хааниие хороожо шадаха! 16Үйлэ хэрэгшни һайн бэшэ. Эзэнэй нэрээр тангаригланаб, таанар саазалагдаха ёһотойт. Юуб гэбэл, өөһэдынгөө эзэниие, Эзэнэй тоһолһон хүниие, хамгаалнагүйт. Мүнөө харыт, хаанай толгойн хажууда байһан жада ба уһатай домбо хаанаб?! – гэбэ. 17Тиихэдэнь Саул Давидай абяа таняад: – Минии хүбүүн Давид, энэ шинии абяан бэшэ гү? – гэхэдэнь, Давид: – Минии абяан, эзэн хаамни, – гэжэ харюусаба. 18Тэрэ үшөө: – Юундэ минии эзэн өөрынгөө богоолой хойноһоо мүрдэн ябана бэ? Би юу хээбиб? Ямар муу юумэн намда байнаб? 19Мүнөө минии эзэн хаан өөрынгөө богоолой хэлэхые шагнаг. Хэрбээ Эзэн таниие намда эсэргүү болгоо һаа, Тэрэ үргэл намһаа абахань болтогой! Харин тэрэ хүнүүдэй үйлэдэһэн зүйл һаа, Эзэнэй урда тэдэ хараал шэрээл шэнгээг лэ! Юуб гэхэдэ, тэдэ намайе үлдэхэдээ, Эзэнэй угай зөөриһөө минии хуби намһаа хасана бшуу, «яба, ондоо бурхадта мүргэ» гэжэ хэлэнэ. 20Эзэнэй оршонһоо холо минии шуһа газарта бү урдахуулыт! Ушар гэбэл, Израилиин хаан уулада торхируу шубуу агнажа байһантай адли ганса булуудха бэдэрхэеэ гараа ха юм даа, – гэжэ хэлэбэ. 21Тиихэдэнь Саул: – Би нүгэлтэйб. Бусажа ерыш, минии хүбүүн Давид! Би дахин шамда гай тодхор хэхэгүйб. Юуб гэбэл, минии ами наһанай шамда хайратай байһые мүнөө элирхэйлээш. Би ухаагүй юумэ хэжэ, ехэ алдуу гаргааб, – гэбэ. 22Давид харюудань: – Харагты, хаанай жада энэ! Залуушуулай нэгэн ерэжэ, тэрэниие абаг лэ. 23Эзэн хүн бүхэниие үнэн зүбөөрнь болон этигэлтэй байһаарнь анхархань болтогой! Эзэнэй мүнөөдэр таниие минии гарта үгөөшье һаань, би Эзэнэй тоһолһон хүнэй урдаһаа гараа далайхаяа татагасааб. 24Одоол намда танай ами наһанай угаа үнэтэй байһантай адли Эзэнэй нюдэндэ минии ами наһанай ехэ үнэтэй байхань болтогой! Мүн Эзэн намайе хамаг зоболонһоо абархань болтогой! – гэжэ хэлэбэ. 25Саул Давидта: – Минии хүбүүн Давид, буян хэшэгтэйш даа! Ехэ хэрэг бүтээжэ, үнэхөөр амжалта туйлахаш! – гэбэ. Иигээд Давид саашаа ябаба, Саул гэртээ бусаа бэлэй.
Copyright information for
BxrBBL2024