‏ 2 Kings 6

Өөдөө хөөрэгшэ һүхэ

1Лүндэншэдэй зүблэлэй гэшүүд Элишаада хандажа:

– Шамайе тойрожо суглардаг энэ гэр бидэндэ багадана. 2Өөһэдынгөө сугларжа байха шэнэ гэр барихын тула хүн бүхэн нэгэ нэгэ барилгын бүдүүн ута модо бэлдэхэеэ Иордан ошохомнай, – гэжэ хэлэбэд.

– Ябагты, – гэжэ Элишаа зүбшөөбэ.

3Тиихэдэнь тэдэнэй нэгэн:

– Та өөрынгөө барлаг зарасартай хамта ошолсожо хайрлыт, – гэжэ гуйба.

– Зай ябаябди, – гэжэ Элишаа хэлээд, 4тэдэнэртэй хамта ябалсаба.

Тэдэнэр Иорданай эрьедэ ерэжэ, модо отолон унагаажа эхилбэ. 5Модо сабшан унагаажа байһан нэгэнэй һүхэ гарһаань шэлжэрэн хиидээд, уһан соо унашаба.

– Ай халаг! Эзэн минии! Тэрэ һүхэ минии бэшэ, харин зээлеэр хүнһөө абаа һэм, – гэжэ тэрэ хүбүүн халаглашаба.

6Бурханай хүн:

– Хаана унааб? – гэжэ тэрээнһээ һураба.

Тэрэ хүн Элишаада һүхынгөө унаһан газарые заажа харуулба. Элишаа модоор шэнэ эшэ хээд, тэрэнээ һүхын шэнгэһэн газарта шэдэбэ. Шэнгэһэн һүхэ уһан дээрэ хөөрэн гараба.

7Элишаа тэрээндэ хандажа:

– Һүхэеэ аба, – гэжэ хэлэбэ.

Тэрэ хүн гараа һарбайжа, уһан дээрэ хөөрэгшэ һүхэеэ абаба.

Элишаа ба араамшуудай добтолго

8Араамай хаан Израильда дайгаар ходол добтолон ородог болобо. Добтолгодо орохынгоо урда хаан өөрынгөө түшэмэлнүүдтэй зүблөө хээд, «Иимэ газарта сэрэгүүдээ эльгээгты» гэжэ захиралта үгэхэтэйнь сасуу 9Элишаа: «Иимэ газарта бү харагдагты, һэргэг байгты, тиишээ араамшууд ошоно», – гэжэ Израилиин хаанда захяа мэдээсэжэ, урид дуулгадаг байба. 10Израилиин хаан Бурханай хүнэй хэлэгшэ газарта байһан өөрынгөө хүнүүдтэ һэргэг байхые захирба. Бурханай хүнэй уридшалан мэдээсэхэдэ, Израилиин хаан тэрэ дары шиидхэбэри хэмжээ абадаг болобо. 11Араамай хаан һанаата ехэ боложо, өөрынгөө зарасануудые дуудажа ерүүлээд:

– Бидэнэй хэн Израилиин хаанда нюусаяа дуулганаб, үтэр хэлэгты! – гэжэ зандарба.

12Түшэмэлнүүдэйнь нэгэн тэрээндэ хандажа:

– Минии эзэн хаан, бидэнэй хэншье дуулганагүйл. Танай унталгынгаа таһалга соо хэлэһэн үгэнүүдые Израилиин лүндэншэ Элишаа Израилиин хаанда дамжуулан хэлэжэ болохо, – гэжэ хэлэбэ.

13Араамай хаан түшэмэлнүүдтээ хандажа:

– Мүнөө тэрэ хаана байнаб гэжэ мэдэгты, ябагты! Би тэрэниие баряад асархын тула хүнүүдые эльгээхэб! – гэжэ хэлэбэ.

– Элишаа мүнөө Дотаанда байна, – гэжэ тэдэнэр хаандаа хэлэбэд.

14Тиихэдэнь Араамай хаан дайшалхы морито тэргэнүүдээ ба олон сэрэгшэдээ Дотаанда эльгээбэ. Тэдэнэр һүни ерэжэ, тэрэ хотые бүһэлэн хүреэлбэд.

15Элишаагай зараса эртэ үглөөгүүр бодожо, газаашаа гараад, хотыень бүһэлэн тойроод байһан сэрэгүүдые ба дайшалхы морито тэргэнүүдые харамсаараа, гэртээ ороод:

– Гай гасалан ерээ! Эзэн минии, бидэ яахамнай гээшэб? – гэжэ һураба.

16Элишаа тэрээндэ хандажа:

– Бү ай! Бидэнтэй хамта байгшад тэдэнтэй хамта байгшадһаа үлүү олон! – гэжэ хэлэбэ.

17Тиигээд тэрэ зальбаржа мүргөөд:

– Эзэн, минии зарасын харахын тула нюдыень нээгыт, – гэжэ хэлэбэ.

Эзэн тэрэнэй зарасын нюдэ нээбэ. Тиихэдэнь тэрэ зарасын харахада, гүбээгээр дүүрэн морид, галта тэргэнүүд байба. Тэдэнэр Элишаае бүһэлэн тойроод, 18тэдээн тээшэ, гүбээ уруу буубад. Элишаа Эзэндэ зальбаржа:

– Эдэниие һохор болгогты, – гэжэ гуйба.

Эзэн Элишаагай гуйлта дүүргэжэ, тэдэниие һохор болгобо.

19Элишаа тэдээндэ хандажа:

– Таанад ондоо харгыгаар ондоо хотодо ошожо ябанат. Минии хойноһоо ябагты. Би таанадые бэдэрһэн хүндэтнай дахуулан абаашаһууб, – гээд, тэдэниие дахуулжа, Самарида абаашаба.

20Тэдэнэй Самарида ерэхэдэ:

– Эзэн, тэдээндэ харуулха гэжэ нюдыень нээгты, – гэжэ Элишаа гуйба.

Эзэн тэдэнэй нюдэ нээбэ. Тэдэнэр Самариин дунда байһанаа харабад.

21Израилиин хаан тэдэниие хараад:

– Эсэгэ минии, би эдэниие алахамни гү? – гэжэ Элишааһаа һураба.

22Элишаа хаанда иигэжэ хэлэбэ:

– Ши бү ала! Ши өөрынгөө элдээр, өөрынгөө һурша номоор эдэниие олзолоогүй аад, эдэниие алажа болохогүй! Эдээндэ хилээмэ, уһа үгэ. Эдэнэр эдеэлээд, ундалаад, өөһэдынгөө эзэндэ бусаг.

23Израилиин хаан тэдэниие садатарынь хүндэлөөд, гэртэнь табиба. Садатараа эдеэлһэн тэдэнэр өөһэдынгөө эзэндэ бусабад.

Тэрэ үдэрһөө эхилжэ, араамшууд Израильда орохоёо болибо.

Бүһэлөөтэй Самарида тохёолдогшо үлэсхэлэн хооһон байдал

24Хэдэн үдэрнүүдэй үнгэрөөд байхада, Араамай хаан Бэн-Һадаад өөрынгөө бүхы сэрэгүүдые суглуулаад, Самари хотые бүһэлэн хүреэлбэ. 25Бүһэлэн хүреэлгэ Самарида үлэн хооһон байдал асаржа, нэгэ элжэгэн наян шээкэл сэбэр мүнгэтэ, кабаагай дүрбэнэй нэгэ хуби болохо түүтэйн бааһан табан шээкэлтэ болобо.

26Нэгэтэ Израилиин хаанай өөрынгөө хотын хэрэмэй ханын дээгүүр ябажа байхада:

– Минии эзэн хаан, намда туһалыт! – гэжэ ямар нэгэ эхэнэр уйлаганан байжа хашхарба.

27Хаан тэрээндэ хандажа:

– Туһа бү эри! – гэжэ харюусаад, үргэлжэлүүлбэ. – Эзэн шамда туһалха болтогой. Таряанай гүмнөөгүй, уһан үзэм дарадаг шахуургагүй би юугээр шамда туһалхабиб?

28Ши ямар гуйлтатайбши?

– «Өөрынгөө хүбүүе үгэ, мүнөөдэр шинии хүбүүе, үглөөдэр минии хүбүүе шанажа эдиебди» гэжэ энэ эхэнэр хэлэбэ. 29Тиигээд минии хүбүүе шанажа эдеэбди. «Өөрынгөө хүбүүе үгэ, шанажа эдиебди» гэжэ би үглөөдэрынь хэлээб. Теэд тэрэ эхэнэр өөрынгөө хүбүүе нюугаа, – гэжэ тэрэ эхэнэр хаанда хэлэбэ.

30Хаан тэрэ эхэнэрэй хэлэхые шагнаад, тэрэнэй уйдхар гашуудалые хубаалдажа, өөрынгөө хубсаһые таһар удар шууламсаараа, хэрэмэй ханын дээгүүр саашаа ябашаба. Тиихэдэнь арад зон хаанай хахар шуу татаһан хубсаһанайнь саана уйдхар гашуудалда үмдэдэг хубсаһа харабад.

31Хаан иигэжэ хэлэбэ:

– Шапаадай хүбүүн Элишаагай толгойн мүнөөдэр ээм мүрэ дээрээ үлөө һаань, Эзэн намайе хэһээхэ болтогой!

32Элишаа өөрынгөө гэр соо аха захатадта хүреэлүүлээд, тэдэнэй тэгэн дунда һууба. Хаан тэрээндэ бэеэ хамгаалуулагшадай даргые эльгээбэ. Тэрэ даргын ерэхын урда тээ Элишаа аха захатадта хандажа:

– Харагты, энэ алууршанай хүбүүн минии толгойе таһар сабшахаяа ерэхэнь. Элшэнэйнь ерэхэһээ урда үүдэеэ хаагты! Үүдэеэ бүхөөр баряад, тэрэниие бү оруулагты! Би тэрэнэй хойноһоо дахажа ябаһан эзэнэйнь алхамуудые дууланаб…

33Тэрэнэй хэлэхэ гэһэн юумэеэ хүсэд хэлээгүй байхада, хаан ерэбэ.

– Эзэн бидэндэ, – гэжэ Элишаа хэлэжэ эхилбэ, – ямар аюул эльгээбэб гэжэ харагты! Эзэнһээ бэшэ юун намда хүлеэгдэхэб даа.