‏ 2 Samuel 11

Давид Бат-Шээбэ хоёр

1Хабарай эхеэр, хаашуулай дайнда мордодог үедэ, Давид Раббаае бүһэлхөөр, аммоонуудые бута сохихоор Ёһаабые өөрынгөө түшэмэлнүүдтэй, мүн Израилиин бүхы сэрэгтэй хамта эльгээбэ. Давид өөрөө Иерусалимда үлөөд байгаа.

2Нэгэтэ үдэшэлэн Давид унтариһаа бодожо, хаанай ордоной хушалта дээрэ сэнгэжэ ябатараа бэеэ угаажа байһан нэгэ эхэнэрые хушалта дээрэһээ хараба. Тэрэ эхэнэр угаа һайхан байгаа. 3Давид хүниие ябуулжа, тэрэ эхэнэр тухай лаблан асуухадань,

– Энэ хадаа Урияа гэдэг хээт хүнэй һамган, Элиаамай басаган Бат-Шээбэ гээшэ, – гэжэ мэдээсэгдэбэ. 4Давид элшэнэрые эльгээжэ, тэрэниие асаруулба ха. Ерэхэдэнь, Давид тэрээнтэй унтаа һэн. Тэрэ эхэнэрэй һарынхинь дууһаад байгаа, тиигээд тэрэ гэртээ бусаа бэлэй. 5Тэрэ хээлитэй боложо, Давид руу хүниие эльгээн, иигэжэ дуулгаба:

– Хээлитэй болооб.

6Давид Ёһааб руу хүниие эльгээжэ, иигэжэ захиба:

– Урияа гэдэг хээт хүниие нам руу эльгээ.

Ёһааб Урияае тэрээн руу эльгээбэ. 7Урияагай ерэхэдэнь, Давид Ёһаабай болон сэрэгэй элүүр энхэ тухай, байлдаанай ямар ябаһан тушаа һурасагааба. 8Тиигээд тэрэ Урияада хэлэбэ:

– Гэртээ харижа, амара.

Урияа гэгшын хаанай ордонһоо гаража ябахадань, хаан хойноһоонь эдеэн бэлэг эльгээбэ. 9Теэд Урияа хаанай ордоной үүдэнэй дэргэдэ хаанай харуулшадтай хамта унтажа, гэртээ ошобогүй. 10Зоной Давидта:

– Урияа гэртээ харяагүй, – гэжэ хэлэхэдэнь, тэрэ Урияаһаа асууба:

– Ши удаан сагта үгы аад, ерээ ха юмши. Юундэ гэртээ ошоногүйбши?

11Урияа Давидта харюусаба:

– Ханзын, Израилиин, Иудын сэрэг зоной майхангууд соо оршожо, минии ноён Ёһаабай болон тэрэнэй сэрэгэй задагай талада хоножо байхадань, би гэртээ эдижэ уужа, һамгантаяа унтажа байха аалби?! Танаар, ами наһаартнай тангаригланаб: би иимэ юумэ хэхэгүйб!

12Тиимэһээ Давид Урияада дурадхаба:

– Мүнөөдэр ши эндээ дахин үлэ. Үглөөдэр би шамайе һөөргэнь ябуулхаб.

Иигээд Урияа тэрэ үдэр болон үглөөдэрынь Иерусалимда үлэбэ. 13Давид тэрэниие урижа, хамта эдеэлжэ ундалжа, Урияае һогтообо. Теэд үдэшэ Урияа гаража ошоходоо, хаанай харуулшадтай хамта мүн лэ тэрэ унтари дээрээ унтаа һэн.

14Үглөө болоходонь, Давид Ёһаабта бэшэг бэшэжэ, Урияатай эльгээбэ. 15Тэрэ бэшэг соогоо бэшэхэдээ:

– Урияае шэрүүн гэгшын тулалдаанда түрүүлэн табижа, хажууһаань холодогты. Тиихэдэтнай тэрэ хюдуулжа, гээгдэхэ, – гэһэн байгаа. 16Иигэжэ хотын дэргэдэ тулалдаанай болоходо, хүсэтэй дайсадай байһан газарые Ёһааб мэдэжэ абаад, Урияа гэгшые тэндэ табиба. 17Дайсад хотоһоо гаража ерээд, Ёһаабай сэрэгтэй дайлалдажа, Давидай сэрэгһээ хэдэн зон алдалан унаба, хээт хүн Урияашье алуулба.

18Байлдаанай бүхы үйлэ ябаса тухай Давидта мэдээсэхэеэ Ёһааб хүниие эльгээгээ һэн. 19Тэрэ элшэдэ захиран, иигэжэ хэлэбэ:

– Байлдаанай бүхы үйлэ тухай хаанда хэлэжэ дүүргэхэдэш, 20хаанай уурлажа, «таанад тулалдахадаа хотодо тиимэ дүтэ юундэ ошообта? Дээрэһээ дайсад харбажа болохо гээд мэдэдэггүй юм гүт? 21Ерүббээшэдэй хүбүүн Абимээлэхэй яагаад алуулһые һанана гүт? Тэрэ Тэбээцтэ болоо һэн. Нэгэ эхэнэр хотын хэрэм ханаһаа тээрмын шулуу унагаажа, тэрэниие алаа һэм шуу. Юундэ таанад хэрэм ханада тиимэ дүтэ ошообта?!» гэжэ шамайе зангаа һаань, ши «Танай албатан, Урияа гэдэг хээт хүн мүн лэ алуулаа» гэжэ хэлээрэй.

22Иигээд элшэ ошожо, Ёһаабай хэлэ гэһэн бүхы юумэ Давидта дуулгаба. 23Тэрэ Давидта хэлэбэ:

– Дайсад бидэнһээ хүсэтэй байжа, добтолон, хээрэ талада гараашье һаань, бидэ тэдэниие һөөргэнь хотын бартаанууд хүрэтэр шахаабди. 24Тиихэдэмнай хотын хэрэм ханаһаа харбаашад маанадые харбажа, Үндэр түрэлтэ хаан, танай зарим зон хосороо, мүн танай зараса, хээт хүн Урияа гэгшэ алуулаа.

25Тиихэдэнь Давид элшэдэ хэлэбэ:

– Ши Ёһаабта иигэжэ дамжуула: «Һэлмэ гээшэ хэнииешье сабшажа магад. Энэ хэрэг тушаа һанаагаа бү зобогты. Хотын урдаһаа добтолгоёо бүри шангадхаажа, хотые һандаргаажа орхигты». Иигэжэ хэлэжэ, тэрэнэй урма зоригые бадарга.

26Урияа үбгэнэйнгөө алуулһан тухай һамганиинь дуулаад, нүхэр тухайгаа уйлан гашуудаба. 27Гашуудалай сагай үнгэрхэдэ, Давид хүниие эльгээжэ, тэрэ эхэнэрые гэртээ асаруулба. Тэрэнь һамганиинь боложо, тэрээндэ хүбүү түрөө һэн. Гэбэшье Давидай үйлэдэһэн хэрэг Эзэндэ һайшаагдаагүй бэлэй.