‏ 2 Samuel 14

Абшалоомые бусааха талаар Ёһааб оролдоно

1Хаанай Абшалоомые үгылжэ эхилһэн тухай Цэруяагай хүбүүн Ёһааб ойлгобо. 2Тиигээд Ёһааб Тэкооһа руу хүниие ябуулжа, тэндэһээ ухаатай сэсэн эхэнэрые асаруулжа, тэрээндэ иигэжэ захиба:

– Ши уйлан гашуудажа байһан хүнэй хэбэр үзүүлжэ, гай гашуудалай үедэ үмдэдэг хубсаһа үмдэ. Бэедээ тоһо түрхингүй, наһа бараһан хүнэй хойноһоо олон үдэр гашуудажа байһан эхэнэр шэнги хэбэр үзүүлэ. 3Удаань хаанда ошожо, минии энэ мүнөө зааха үгэнүүдые хэлэ.

Тиигээд Ёһааб тэрэ эхэнэртэ хэлэхэ үгэнүүдыень заажа үгэбэ.

4Тэкооһагай эхэнэр хаанда ошожо, һүгэдэн газарта унажа, иигэжэ хандаба:

– Туһалжа хайрлыт, Үндэр түрэлтэ хаан!

5Хаан тэрээнһээ асууба:

– Юун болооб?

– Би бэлбэһэн эхэнэрби, үбгэмни наһа баранхай. 6Би хоёр хүбүүтэй бэлэйб. Тэдэ хоёр хээрэ талада наншалдажа, тэдэниие болюулха хүн байгаагүй. Тиигээд нэгэнь нүгөөдэеэ хюдан алаба. 7Мүнөө бүхы түрэлхид минии урдаһаа тулажа, «ахаяа алаһан хүниие бидэндэ үгэ. Алаһан ахынь түлөө тэрэниие алахамнай» гэлдэнэ. Тэдэ иигэжэ минии ори гансахан ошо унтаргаажа, газар дээрэ үбгэнэймни нэрыешье, уг удамыеньшье үлөөхэгүйнь, – гэжэ тэрэ эхэнэр хэлэбэ.

8Тиихэдэнь хаан эхэнэртэ иигэжэ хэлэбэ:

– Гэртээ буса. Шам тухай зарлиг буулгажа, туһалхаб.

9Тэкооһагай эхэнэр харюудань иигэжэ хэлэбэ:

– Үндэр түрэлтэ хаан, гэм зэмэнь намда болон минии гэр бүлэ дээрэ буухань болтогой. Харин хаан болон тэрэнэй гэр бүлэ гэмгүй.

10Иихэдэнь хаан тэрээндэ хэлэбэ:

– Шинии урдаһаа һөөргэдэһэн хүниие намда асараарай. Тэрэ бэшэ шамайе гомдохоохогүй.

11Тэрэ эхэнэр иигэжэ хэлэбэ ха:

– Хаан, шуһанай түлөө үһөөгөө абагшадай олошорхогүйн тула та өөрын Эзэн Бурханай нэрээр тангариглыт. Тиихэдэтнай минии хүбүүе һалгаахагүйл.

– Эзэнэй урда тангаригланаб, хүбүүнтэйшни ямаршье муу юумэн болохогүй! – гэжэ хаан хэлэбэ. 12Тиихэдэнь тэрэ эхэнэр иигэжэ хандаба:

– Үндэр түрэлтэ хаан! Үшөө нэгэ юумэ танда хэлэхыемни зүбшөөгыт.

13– Хэлэ! – гэбэ хаан.

– Юундэ та Бурханай арадай урдаһаа иимэ буруу юумэ хэнэбта? Эдэ үгэнүүдые хэлэхэдээ, та өөрыгөө гэмтэй хүн болгоот. Юуб гэхэдэ, үлдэһэн өөрынгөө хүбүүе гэртэнь бусаанагүйт. 14Бидэ бултадаа наһа барахабди, газарта адхагдаад, дахин суглуулжа шадахаар бэшэ уһан мэтэ болохобди. Буйсадуулһан хүниие гэртэнь бусааха арга зам ологшые Бурхан хэһээхэгүйл. 15Мүнөө хадаа, Үндэр түрэлтэ хаан, энэ хэрэгые хэлэхэеэ танда юундэ ерээбиб гэхэдэ, түрэлэй зон намайе айлгаа. Тиихэдэнь би «Хаантай хөөрэлдэхэм, минии хэлэһээр тэрэ хэжэ магад. 16Тэрэ намайе шагнажа, намайе болон хүбүүемни Бурханай угай зөөриһөө таһалан усадхахаа һанаһан зонһоо абарха» гэжэ һанаа бэлэйб. 17Танай тангариг намайе абарха гэжэ досоогоо һанааб. Юуб гэхэдэ, Үндэр түрэлтэ хаан Бурханай элшэ мэтэ, һайн, мууе илгаруулдаг. Эзэн Бурхантнай тантай хамта оршохонь болтогой! – гэжэ тэрэ эхэнэр хэлэбэ.

18– Минии асууһан асуудалда үнэн сэхээр харюусыш, – гэбэ хаан.

– Үндэр түрэлтэ хаан, асуугты, – гэжэ тэрэ эхэнэр хэлэбэ ха.

19– Эдэ бүгэдые хэлэхые шамда Ёһааб захираа гү? – гэжэ хаанай асуухада, эхэнэр харюусаба:

– Үндэр түрэлтэ хаан, танай амиды мэндэ байһандал, энэ тон тиимэл даа, та зүбөөр таабат. Танай зараса Ёһааб эдэ бүгэдые хэхыемни, эдэ үгэнүүдые танда хэлэхыемни захираа. 20Хэрэгые танай зүбөөр ойлгохын тула тэрэ иимэ арга хэрэглээ. Үндэр түрэлтэ хаан, та Бурханай Эльгээмэл мэтэ сэсэн мэргэнта, газар дээрэхи юумэ бултыень мэдэнэт.

21Тиихэдэнь хаан Ёһаабта хэлэбэ:

– Зай, би шинии хэлэһээр хэхэ гэжэ шиидээб. Ши ошожо, Абшалоом хүбүүем бусаагыш.

22Ёһааб газарта унан мүргэн хэлэбэ:

– Бурхан таниие буян хэшэгтээ хүртөөг, Үндэр түрэлтэ хаан! Танай намда талархажа байһые би мүнөө мэдэжэ байнаб, юуб гэхэдэ, та минии гуйлтые дүүргэбэт.

23Тиигээд Ёһааб Гэшүүр руу ябажа, Абшалоомые Иерусалим руу асарба. 24Харин хаан иигэжэ хэлэбэ:

– Тэрэниие гэртэнь абааша. Нюураа намда бү харуулаг.

Иигэжэ Абшалоом өөрынгөө гэртэ ажаһуужа, хааниие бараалхаха эрхэгүй байгаа бэлэй.

Абшалоом Давидтай эблэрбэ

25Бүхы Израиль соо хаанашье Абшалоомтой адли тиимэ һайхан гэжэ магтуулха хүн байгаагүй. Толгойһоо хүлэй ула хүрэтэр тэрээндэ өө мөө үгы һэн. 26Тэрэ угаа үдхэн үһэтэй бэлэй. Хүндэ, дарадаг байһан ушарһаань тэрэ жэл бүри үһэеэ хюһуулдаг һэн. Хюһуулаад, хаанай хэмжүүрээр хэмжэхэдэнь, үһэниинь хоёр зуун шээкэл татадаг байгаа. 27Абшалоом гурбан хүбүүтэй, нэгэ басагатай бэлэй. Басаганайнь нэрэ Тамаар, тэрэ сэбэр һайхан һэн.

28Абшалоом Иерусалимда хоёр жэл соо ажаһуухадаа хаантай нэгэшье удаа уулзаагүй. 29Тэрэ Ёһаабые хаан руу эльгээхэеэ тэрээн руу хүниие ябуулба, теэд Ёһааб ерэбэгүй. Хоёрдохёо хүниие эльгээхэдэнь, тэрэ мүн лэ ерэбэгүй. 30Тиихэдэнь Абшалоом зарасанартаа иигэжэ хэлэбэ:

– Харана гүт, Ёһаабай таряалангай минии таряаланай хажууда байхые. Тэндэ ешмээн таряатай. Ошожо, тэрэнииень галдан шатаагты.

Зарасанарынь Ёһаабай таряаландань гал табиба. 31Ёһааб Абшалоомой гэртэ ерэжэ, асууба:

– Зарасанаршни юундэ минии таряалангые галдан шатаагааб?!

32Абшалоом харюусаба:

– Би шинии хойноһоо эльгээгээ һэм. Шамайе намда ерэхыешни гуйгаа бэлэйб. Шамайе хаанда эльгээжэ, юундэ намайе Гэшүүрһээ бусааһыень асуухаяа һанаа һэм. Хааниие харанагүйб, тиимэһээ тэндэ үлэһэмни намда дээрэ һэн ха. Би хааниие бараалхахаа һананаб! Гэм зэмэтэй һаамни, тэрэ намайе алаг лэ!

33Иигэжэ Ёһааб хаанда ошожо, Абшалоомой хэлэһые тэрээндэ хөөрэбэ. Тиихэдэнь хаан Абшалоомые дуудаба. Абшалоом хааниие бараалхажа, газарта унан урдань мүргөө һэн. Хаан тэрэниие таалаа бэлэй.