Ecclesiastes 2
1Би өөртөө хэлэбэб: «Шамайе сэнгэл баясхалангаар туршаһууб, жаргал гээшые одоол үзэхэш!» Үзэхыншье үзэбэ гэлэйш, теэд энэнь баһал дэмы хүлгөөн хөөрсэг. 2Энеэдэн гээшэ тэнэг, баясхалан тухай «юуншье гээшэб даа» гэһэн һэжэг түрэдэг. 3Мэргэн ухаагаар хүтэлбэри хэхын хажуугаар өөрынгөө бэеые үзэмэй дараһан архяар сэнгүүлхэ мэтэ үшөө ямар тэнэг юумэн бии бэлэй гэжэ хүнэй хүбүүдэй үзэдэг алибаа зүйл туршан мэдэхые оролдоо бэлэйб. Тиигэжэ муу һайниие зэргэсүүлэн, хүн гээшэ богонихон наһандаа юу хэхэ ушартайб гэжэ ойлгохые хүсөөб. 4Би ехэ ажал хэрэгүүдые үүсхээ һэмби: өөрын хубида гэрнүүдые баряаб, өөртөө гэжэ уһан үзэмэй модонуудые таряаб. 5Өөртөө сэсэрлиг, ой модо ургуулааб, тэдээн соогоо элдэб түрэлэй алим жэмэсэй модонуудые һуулгааб. 6Ургажа байһан модо сэсэрлигүүдээ уһалхын тулада уһа нөөсэлхэ сөөрэмүүдые малтааб. 7Эрэгтэй эмэгтэй зарасануудые худалдан абааб, гэртэмни ондоо ажалшадшье бии һэн. Намһаа урид Иерусалимда хэндэшье байгаагүй олон малтай болоо бэлэйб. 8Мүн баһа хаашуул болон орон нютагуудһаа алта мүнгэ асаруулааб. Эмэгтэй эрэгтэй дуушадые урижа, шэхэнэй шэмэг зугаа болохо аялга хүгжэмэй зэмсэгүүдые суглуулааб. 9Иигэжэ намһаа урид Иерусалимда байһан хамаг зонһоо үлүү баян, соло суутай болооб, мэргэн ухаанайнгаа ашаар һанаһанаа хүсөөжэ шадааб. 10Нюдэнэй хүсэһэн хамаг юумэ дуран соогоо абадаг, сэнгэл баярһаа татагалзадаггүй һэм. Юундэб гэхэдэ, энэ хадаа бүхы минии хэшээл хүдэлмэриин ашаг үрэ гэжэ тоолодог, зүрхэ сэдьхэлни эдэ бүгэдэһөө үнэхөөр урмашан баясадаг бэлэй. 11Тиимэшье гэлэй, харин гуниг сухариха бэшэ. Гэдэргээ эрьен өөрын үйлэдэһэн хамаг юумэ, бүтээһэн хэрэг хүдэлмэри харахадам, баһал дэмы хооһондол үзэгдэхэ юм. Үнөөхил һалхи намнагшатай адли гэжэ бодооб. Тэрээнһээ ямаршье ашаг үрэ гэжэ байхагүй. 12Хаанай һүүлээр ерэгшэ хаанһаа үлүү юушье хэжэрхихэб даа. Тиимэһээ би мэргэн ухаа, галзуу болон тэнэг мунхагые тэнсүүлжэ үзэбэб. 13Мэргэн ухаан тэнэг мунхагһаа үлүүнь гэрэл харанхыһаа үлүүтэй адли гэжэ ойлгооб. 14Мэргэн хүнэй ухаан хараха нюдэниинь болодог, харин тэнэг хүн балай һохорто адли. Гэбэшье тэдэнэй эсэсынь адли гэжэ би мэдэнэб. 15«Тэнэгтэ тудаха табилан намда адлил ерэхэ. Тиимэ хадань мэргэн ухаанда юундэ эрмэлзээ гээшэбиб?» гэжэ өөртөө хэлэбэб. «Энэ мүн лэ хооһон» гэжэ өөртөө мэдэрбэб. 16Хэршье ухаатай болоо һаа, тэнэгтэй адли эгүүридэ мартагдаха. Ерээдүй сагта бүхы юумэн мартагдаха бшуу. Ухаантан мэргэд тэнэгүүдтэй адлил үхэлдөө хүрэхэ. 17Наран доро хэгдэжэ байгаа бүхы юумэн намда жэгшүүритэй муугаар үзэгдэжэ, амидаралые тэбшэхэ аргамнигүй болобо. Энэ бүгэдэ дэмы хүлгөөн, һалхи намнагшатай адли. 18Хэһэн бүхы ажалдаа хара бууха саг ерэбэ. Юуб гэхэдэ, минии удаа бүхы юумэн ондоо хэн нэгэндэ хүртэхэ болоно. 19Тэрэнэй ухаатай тэнэгынь хэн мэдэхэб. Минии ажал оролдолгоор бүтээһэн, мэргэн ухаагаа ашаглан хэһэн хамаг юумэ тэрэ нэгэн эзэмшэн байха болоно. Энэ мүн лэ хооһон хүлгөөн. 20Хэһэн бүхы ажалайнгаа ашаг үрые гүйсэд буруушааха туйлдаа хүрэбэб. 21Хэн нэгэн бүхы ухаагаа, мэдэсэ шадабарияа элсүүлэн ажаллаһаниинь өөртэйнь хамта ажаллаагүй хүндэ хүртэхэнь юун гээшэб? Энэнь мүн лэ дэмы хооһон, тэрээн соогоо асари муу хэрэг. 22Өөрын бүхы ажалһаа, нарата үдэр тэниихэ сүлөөгүй хүдэлһэн хэшээл оролдолгоһоо хүн юу абажа амжаха болоноб? 23Юундэб гэхэдэ, үдэрэй зоболон бохиноһон ажалынь уйдхарһаа өөрэ юумэ асархагүй, һүнииньшье амар заяа гэжэ байхагүй. Мүн лэ дэмы хүлгөөн. 24Эдихэ уухамни һайн, ажал үйлэмни урагшатай гэжэ сэдьхэлээ баярлуулхаһаа үлүү юумэн хүнэй хубида байхагүй. Теэд энэньшье Бурханай мэдэлдэ гэжэ би харабаб. 25Бурхангүйгөөр хэн эдижэ, хэн сэдьхэлээ баярлуулжа шадаха бэ? 26Нюдэндөө һайшаагдаһан хүндэ Тэрэ мэргэн ухаа, мэдэлгэ, баяр жаргал үгэдэг. Тиихэдээ Өөрынгөө урда гэмгүй нэгэндэ үгэхын тулада суглуулха, нөөсэлхэ ажалые нүгэлтэй хүнөөр хүүлэдэг байна. Энэньшье дэмы хүлгөөн, һалхи намнаһантай адли.
Copyright information for
BxrBBL2024