‏ Hebrews 12

Эзэн Бурхан манай Эсэгэ мүн

1Маниие тойроод үүлэндэл мэтэ олон гэршэнэр байна. Тиимэһээ бидэ замдамнай һаатуулжа байһан бүхы юумэнүүдһээ, тиихэдэ бидэниие амарханаар хүлижэрхидэг нүгэлһөө сүлөөлэгдэжэ, урдамнай байһан, бидэндэ заяагдаһан замаар ябаял. 2Һүзэг этигэлэймнай эхи татаһан, тэрэнииемнай түгэс түгэлдэр болгоһон Иисүүсые шэртэжэ байял. Ерээдүйдэ үзэгдэхэ баярай түлөө Тэрэ Өөрыгөө гутаалгахаяа айнгүй, хэрээһэндэ хадуулжа үхөөд, Бурханай баруун талада һуугаа.

3Нүгэлтэнүүдэй зүгһөө Тэрэ аргагүй ехэ зэбүүрхэл үзэжэ, хэды ехэ зоболон дабажа гарааб гэжэ бодожо үзыт. Тиимэһээ таанад урмаа бү хухарагты. 4Нүгэлтэй эсэргүүсэн тэмсэжэ байхадаа, таанад үшөө үхэтэрөө тулалдаагүй ябанат. 5Бурханай таанадые, Өөһэдынгөө хүбүүдые, урмашуулан иигэжэ хэлэһые таанад мартаа аалта? «Хүбүүмни, Эзэн Бурханай шамда юумэ захижа байхадань, анхаралаа хандуулаарай, шамайе шүүмжэлэн элирүүлхэдэнь, урмаа хухарангүй байгаарай». 6Ушарынь гэхэдэ, Эзэн Бурхан Өөртэнь хайратай баһан хүнөөл хэһээдэг, Өөрынгөө хүбүүн гэжэ тоолоһон хүнөөл сохидог.

7Журамтай болохын тула хэһээхэдэнь тэсэбэритэй байгты, Бурхан таанадые Өөрынгөө хүбүүд гэжэ тоолоно ха юм. Эсэгынгээ хэһээлтэдэ ороогүй ямар нэгэн хүбүүн олдохо аал? 8Бүхы үхибүүдтэнь лэ адли хэһээгдээгүй һаа, таанад бодото хүбүүдынь бэшэт, тиимэһээ энэ ушарта Бурхан танай хуулита эсэгэ бэшэ. 9Газар дэлхэйдэхи эсэгэнэрэйнгээ маанадые хэһээхэдэ бидэ тэдэниие хүндэлдэг һэмди. Тиимэһээ бидэ тэнгэриин Эсэгынгээ мэдэлдэнь бүрин байха ёһотойбди. 10Газар дэлхэйдэхи эсэгэнэрнай маанадые газар дэлхэйдэхи ажамидаралаймнай түлөө өөһэдынгөө дураар хэһээдэг байгаа, харин Бурхан бидэнэй аша туһада, арюун нангин юумэндээ хүртөөхын тула бидэниие хэһээнэ гээшэ. 11Хэһээлгэжэ байха үедөө бидэ баярладаггүй, харин уйдадаг зантайбди. Тиин һүүлдэнь тэрэ хэһээлтэ ухаантай болоһон хүнүүдтэ үнэн сэдьхэлтэнэй амидаралай амгалан үрэ дүн асардаг.

Захяа ба һэргылэмжэнүүд

12Эсэһэн гарнуудаа дээшэнь дэен һунгагты, һуларһан үбдэгүүдээ бэхижүүлэгты. 13Дохолон хүлтнай гэмтэнгүй, бүри эдэгэжэ байхын тулада таанад сэхэ замаар ябажа байгты.

14Хүн бүхэнтэй эбтэй эетэй байхые, арюун амидаралтай һуухые оролдожо байг, тиигээгүй хүнүүд Эзэн Бурханиие харахагүй. 15Хэн нэгэнэй Бурханай үршөөл хайраһаа хаһагдан үлэшэхэгүйень ойлгожо байгты. Хэн нэгэнэй хорото ургамалдал адли гэм хүргэжэ, олон хүнүүдые бузарлажа байхагүйень обёоржо байгты. 16Ууган хүбүүнэй эрхые нэгэ бариха хоолоор худалдажархидаг забхай, тиихэдэ Бурханһаа холодоһон Эсаавтай адли хүн таанадай дунда бү байг. 17Тэрэ эсэгынгээ буян хэшэгтэ хүртэхэ дуратай байбашье, нулимсаа гарган, алдуугаа заһаха гэжэ оролдобошье, хэһэн алдуугаа заһажа шадаагүй, тиимэһээл эсэгэнь тэрэниие угтажа абаагүй гэжэ таанад мэдэнэт.

18Израилиин арадтал адли аһажа байһан галтай Синай хадада, харанхыда, боро хараанда, шуурганда, 19бүреэгэй дуугархада, дуунуудай шууяандашье таанад ерээгүйт. Хүнүүд тэрэ дуу дуулахадаа, ондоо нэгэшье үгэ хэлэнгүй байхыень гуйжа байгаа, 20ушарынь ямар бэ гэхэдэ, «Ан амитаншье энэ хадын хаяае гэшхэбэл, үхэтэрөө шулуудуулха» гэжэ хэлэхэдэнь, тэдэ хүнүүд тэсэхэ аргагүй байгаа. 21Энэ үзэгдэлэй ехэл һүртэй байһан хадань, Моисейшье: «Би айн һүрдэжэ, һалагананаб», – гээ.

22Таанад Сион хадада, амиды Бурханай хотодо, тэнгэриин Иерусалимда, үй түмэн Эльгээмэлнүүдэй баярай суглаанда ерээт. 23Нэрэнүүдынь тэнгэридэ бэшэгдэһэн Бурханай эгээн түрүүшын һүзэглэгшэдэй бүлгэмэй гэшүүдынь болон таанад ерээт. Таанад бүхы хүнүүдэй Зарга шүүгшэ болохо Бурханда, эрхим түгэс болоһон үнэн сэдьхэлтэнүүдэй һүлдэнүүдтэнь ерээт. 24Таанад Аабэлэй сасаһан шуһанда орходоо бүри һайн юумэнүүдые үгэхөөр найдуулан Шэнэ Хэлсээе баталһан Иисүүсэй сасагдаһан шуһанда ерээт.

25Эзэнэй айладахадань, шагнахагүйбди гэжэ бү арсаарайгты. Тэрэнэй газар дэлхэй дээрэ айладахадань, шагнангүй Өөрыень буруушааһан хүнүүд хэһээлтэһээ мултараагүй. Харин тэнгэриһээ айладахадань, арсабал, хэһээлтэһээ бүришье мултархагүйбди. 26Урдань Тэрэнэй абяан газар дэлхэйе хүдэлгөө, харин мүнөө Тэрэ: «Үшөө дахин Би ганса газарые бэшэ, огторгой тэнгэриие хэлбэлзүүлхэб», – гэжэ үгөө. 27Тэрэ айладаһаниинь бүтээгдэһэн юумэнүүд сооһоо хубилгаха аргагүй юумэнүүдынь үлэжэ, харин хубилгагдаха юумэнүүдынь һүнэн хосорхо гэһые тайлбарилна.

28Хубилгаха аргагүй хаан орониие эзэлээд, бидэ баяр баясхалангаар дүүрэн байял. Бурханда хүндэтэйгөөр хандан, һүгэдэн, Тэрээндэ һайшаагдамаар алба хэжэ байял. 29Ушарынь гэхэдэ, манай Бурхан үнэхөөрөө һүнөөдэг гал дүлэн гээшэ.