‏ Isaiah 22

Иерусалим тушаа мэдээсэл

1Үзэгдэлэй Нюруу тушаа зүн.

Энэ хадаа юун болоод, хотын бүхы зон
гэрэй хушалтанууд дээрэ гараа гээшэб?
2Урдандаа хото ехэ шууяатай, хүл үймөөтэй, жаргалтай бэлэйл.
Харин мүнөө тад ондоо. Зонтнай дайнда наһа бараа бэшэ.
3Удамаршадтнай бултадаа зугадаа,
тэдэ һурша номшье хэрэглэнгүй,
нэгэшье дахин харбангүй баряанда баригдан абтаа.
4Тиимэһээ намайе гансаарым орхигты,
хосорһон өөрынгөө арад зон тушаа гашуудан уйлахаб,
аргадажа-һамааруулжа бү байгты.

5Энэ болбол Үзэгдэлэй Нюрууда эхи эмхигүй үймөөнэй,
хүл хөөрсэгэнөөн, һамараанай болохо үе сагые
Түмэн Сэрэгтэ Эзэн тодорхойлон, маанад руу эльгээ!
Хотын хэрэм хананууд эбдэгдэжэ,
«абарыт!» гэһэн хашхараан хада уулаар сууряатана.
6Элаам нютаг ороной зон номо һаадагаа абажа,
мори унан, тэргэлэн, ерэбэ. Киир орон нютагай сэрэгшэд
бамбайнуудаа байлдаанда бэлдэбэ.
7Танай эгээл һайн, эгээл үрэжэлтэй нюруу намжаа газарнууд
дайшалхы тэргэнүүдээр дүүрэнхэй,
Иерусалим хотынтнай бартаануудай урда
мори унанхай дайсанай сэрэг жагсанхай.
8Тиигэжэ танай Иудын хан түрын тулаха хүсэн буураба.

Тиихэдэнь таанад ой соохи гэр соо нөөсэлэгдэһэн дайнай зэбсэгүүдые абажа асараат. 9– 10Давидай хотын хэрэм ханануудай олон газарта һандарһые хараад, Иерусалим хотын гэрнүүдые шэнжэлжэ, заримыень зорюута һандаргаад, шулуугаарнь хотын ханануудые бүглэн бүхэлбэт. Доодо сөөрэм соо уһа нөөсэлбэт. 11Хоёр ханын хоорондо уһан сан барибат. Тэндэ хуушан сөөрэмэй уһан нөөсэлэгдэхэ. Теэд таанад эдэ бүгэдые үнинэй түсэблэһэн, эртэ урдын сагта энээниие һанаашалһан Бурхан руу анхаралаа хандуулбагүйт.

12Түмэн Сэрэгтэ Эзэн Бурханай
та бүгэдые таар нэмэрэн, үһэеэ хюһан,
гашуудан уйлахые дуудаһаншье һаань,
13таанад орондонь зугаалан сэнгэжэ, баяр наада дэлгэжэ,
үхэр үүсэлжэ, хони гаргажа, мяха эдижэ, үзэмэй дараһан архи уужа байнат.
«Үглөөдэр үхэхэмнай магадгүй, тиимэһээ эдеэлэе, ууял!» гэжэ байнат.
14Түмэн Сэрэгтэ Эзэн намда айладхаба:
«Үхэтэртнай энэ нүгэлтнай сагааруулагдахагүй!»
Иигэжэ Түмэн Сэрэгтэ Эзэн айладхана мүн.

Шэбнаада һэргылгэ

15Түмэн Сэрэгтэ Эзэн хаанай ордоной захирагша Шэбнаада минии ошожо, иигэжэ хэлэхыемни захирба:

16«Ши хэн гээшэбши? Түрэлхидшни хэн бэ?
Хэн аад, үндэр хада хабсагай соо
өөртөө бунхан сабшажа байнабши?
Үндэртэ бунхан сабшааш,
хабсагайда өөртөө байра зохёогоош.
17Харин Эзэн шамайе абажа, шэдэхэ!
Тэрэ шамайе шангаар барижа,
18бүмбэгэ мэтээр шанга эрьелдүүлэн,
танай орон нютагһаа үшөө ехэ орон нютаг руу хаяха.
Үзэсхэлэнтэ тэргэнүүдшни тэндэ үлэхэ, ши өөрөө тэндэ үхэхэш.
Ши өөрынгөө эзэнэй гэрэй эшэхэ зүйлынь болоод лэ һалахаш.
19Эзэн шамайе тушаалһааш буулгаха,
дээгүүр һууриһааш хүмэрюулхэ!»

20Эзэн Шэбнаада иигэжэ айладхаа: «Эдэ бүгэдын тохёолдоһон тэрэ үдэр Би Хилкияагай хүбүүн, Өөрын зараса Элиакиимые дуудахаб. 21Би тэрээндэ шинии дэгэл үмдэхүүлжэ, шинии бүһөөр бүһэлэн, шинии эрхэ түлөөлгэнүүдые үгэхэб. Иерусалимай улад зондо, Иудын уг удамда тэрэ эсэгэ болохо. 22Давидай ордоной түлхюур тэрэнэй мүр дээрэ табихаб: нээһэн үүдыень хэншье хаахагүй, хааһан үүдыень хэншье өөрын мэдэлээр нээхэгүй.

23Хадааһа шааһандал Би тэрэниие найдамтайгаар нэгэ газартань бүхэлэн байлгахаб, тиигээд тэрэ уг унгидаа хүндэтэй, алдар солотой оршохо. 24Бүхы түрэлхидынь – ехэ, багагүй, бүхы уг обогойнь, бултанайнь нэрэ түрэ тэрээнһээ дулдыдадаг байха.

25Тэрэ сагай ерэхэдэ, найдамтай шангаар шааһан хадааһан хүдэлжэ-найгажа эхилхэ, тиигээд унаха, тиихэдэнь тэрээн дээрэ үлгөөтэй ашааншье унажа һалаха».

Энэ болбол Түмэн Сэрэгтэ Эзэн айладхаа мүн.