‏ Isaiah 49

Израиль – үндэһэ яһатадай гэрэл туяа

1Алас холуур ажаһуудаг арадууд,
холын олтирогуудай ажаһуугшад,
намайе шагныта!
Эхын умай соо бүрилдэхэтэйм хамта Эзэн намайе шэлэжэ,
Өөрын барлаг болгоо.
2Тэрэ минии үгэнүүдые һэлмэдэл адли хурса болгоо,
Өөрынгөө гараар намайе далдалан аршалаа,
хурса годлидол адли болгожо,
номо һаадаг соогоо намайе нюугаа.

3Тэрэ намда иигэжэ айладхаа бэлэй:
«Ши Минии зараса гээшэш, Израиль.
Шамһаа боложо зон Намайе магтан байха».
4Иигэжэ бодожо байгааб:
«Би дэмы ажал хээб!
Өөрын хүсые хооһон юумэндэ гаргашалан һалгааб».
Харин үнэн, зүб байһыем гансал Эзэн тодоруулха,
ажал хэрэгүүдэйм түлөө Бурхамни намайе шагнаха.

5Зай, иигээд, Яковай зониие
суглуулжа бусаахын тула, Израилиин арад зониие суглуулхын тула
Эзэн намайе эхымни умай соо бүрилдүүлээ,
Өөрынгөө богоол болгоо.
Тэрэ намда ехэ хүндэ үзүүлээ,
Бурхан – минии хүсэн.
6Эзэн намда иигэжэ айладхаа:
«Минии зараса байха гээшэ багашаг үүргэ шамда.
Тиимэһээ ши үшөө Яковай угсаатаниие һэргээн бодхоохош,
Израилиин амиды мэндэ үлэһэн арад зониие һөөргэнь бусаахаш.
Газар түбиин заха хизаар хүрэтэр
абаралгыемни дэлгэрүүлхыншни тула
Би шамайе бусад арадуудай гэрэл туяа болгохоб!»

7Үндэһэ яһатанда үзэн ядуулдаг,
баһуулдаг, зонхилогшодой зараса байгша хүндэ хандан,
Израилиин Абарагша, Арюун Эзэн Бурханиинь
иигэжэ айладхана:
«Хаашуул шамайе хаража,
хүндэлжэ байһанаа гэршэлэн, хүл дээрээ бодохо,
ударидагшад шамда доро дохихо.
Минии, Эзэнэй, түлөө эдэ бүгэдые тэдэ хэнэ,
Минии, Израилиин арюун Бурханай, түлөө!»

Иерусалим һэргэн бодохо

8Эзэн Өөрын арад түмэндэ иигэжэ айладхана:
Таарамжатай сагай ерэхэдэ, Би шамда харюу үгэхэб,
абарха үдэрэй ерэхэдэ, Би шамда туһалхаб.
Таанадые хамгаалхаб, таанадаар дамжан,
бүхы арадуудтай хэлсээ баталхаб.
Хооһорһон газар дайдаяа һэргээхые Би таанадта зүбшөөхэб.
9Хаагдаатай байһан зондо «гарагты» гэжэ хэлэхэб,
харанхы соо оршогшо хүнүүдтэ «наашаа үзэгдэгты» гэхэб.
Харгын хажуугаар тэдэ бэлшээри олохо,
гүбээнүүд бэлшэхэ газарынь болохо.
10Тэдэ гэдэһээ үлдэхэгүй, ангахагүй,
ааяма халуунда, наранда ядархагүй.
Юуб гэхэдэ, тэдэниие Энэрэгшэнь хүтэлжэ,
уһанай сөөрэмүүд руу дахуулха.
11Хадын дундуур харгы зам гаргахаб,
Өөрын арад зондо ошохо харгыгаа заһахаб.
12Минии арад түмэн алас холоһоо,
хойто, баруун зүгүүдһээ,
урда зүгтэ байгша Египедэй Сиһээнэһээ ерэхэ.

13Огторгой, баярлан дуула!
Газар, баясан хашхара!
Ууланууд, бахархан дуулагты!
Юуб гэхэдэ, Эзэн Өөрын арад түмэниие номгоруулжа,
зобоһон арад түмэнөө хайрлаа.

14Гэбэшье Иерусалимай ажаһуугшад иигэжэ хэлэнэ:
«Эзэн маанадые хаяа!
Тэрэ маанад тушаа мартаа!»
15Тиихэдэнь Эзэн иигэжэ харюусана:
Эхэ хүн хүхүүлһэн хүүгэдээ мартажа шадаха гү?
Түрэһэн үхибүүгээ хайрлангүй байжа шадаха гү?
Мартабашье гэлэй,
харин Би таанадые хэзээдэшье мартахагүйб!
16Альган дээрээ нэрыеш бэшээб,
хэрэмүүдшни Минии урда ходо үзэгдэнэ.
17Шамайе һэргээн бодхоохо арад зоншни шам руу шамдаха,
харин шамайе һандаргагшад, хооһологшод шамһаа холодон ошохо.
18Тойроод эрьен харыш!
Арад зоншни гэр руугаа, шамдаа ерэжэ байна.
Хадамда үгтэжэ байһан басаганай шэмэглэлээрээ омогорходогтол адли,
ши тэдэ зоноороо омогорхон байхаш.
Энэ хадаа Минии, Эзэнэй, амиды мэндэ байһантайл адли баталгаатай!

19Һандараа, хооһороо газаршни,
орон нютагшни дээрмэдүүлэгдээ!
Харин мүнөө олон зонһоо боложо уйтан болохо,
шамайе мүлжэжэ байгаашад холодон ошохо.
20Сүлэлгэдэ байхадаа түрэһэн зоншни
иигэжэ хэлэхэ:
«Энэ газар даншье һаа, бага,
маанадай ажаһууха ехэ газар хэрэгтэй!»
21Тиихэдэнь ши досоогоо иигэжэ һанахаш:
«Хэн эдэ хүүгэдые намда түрөөб,
хэн тэдэниие тэжээгээб?
Би дутуу түрэжэ, үхибүүгээ гээгээ һэм,
бэшэ хүүгэдтэй болохогүй байгааб.
Би ори гансаараа, орхисооной болоод байгаа һэм.
Хаанаһаа эдэ үхибүүд ерээ гээшэб?»

22Эзэн Бурхан Өөрын арад зондо иигэжэ айладхана:
«Үндэһэ яһатанда Би дохёо тэмдэг үгэхэб, обогуудта гэжэ тугаа үргэхэб.
Тиихэдэм тэдэ гэр руунь үхи хүүгэдыешни асарха.
23Тэдэнэй хаашуул эсэгэ мэтээр,
хатануудынь эхэнүүд мэтээр шамда хандажа,
урдашни доро дохин байха.
Тиихэдэнь Намайе Эзэн гэжэ мэдэдэг болохош,
Намһаа туһа эригшэд заабол туһадам хүртэхэ».

24Баатарһаа олзыень буляажа шадаха гүт?!
Илалта туйлаһан хаанһаа
баряанда абаһан зонииень буляан абажа шадаха гүт?!
25Эзэн иигэжэ айладхана:
«Тиимэ юумэн боложо болохо!
Баряанда абтаһан сэрэгшье баатарһаа буляагдаха,
хархис хаанай олзошье буляагдаха.
Эдэ бүгэдые Би хэхэб!
Би шинии дайсадтай тэмсэжэ,
үхи хүүгэдыешни абархаб».
26Шамайе дарлагшадые бэе бэеэ хороохыень баадхахаб,
тэдэ өөһэдынгөө шуһа үзэмэй дараһан архи мэтээр уужа һогтохо.
Тиихэдэ хүн бүхэн Намайе шинии Абарагша,
эрхэ сүлөө олгуулагша Эзэн,
Яковай Хүсэтэ Бурхан гэжэ мэдэдэг болохо!